Γνώμη

Στο ίδιο έργο θεατές
Του Γιώργου Χούπη

Μια από τα ίδια λοιπόν. Τι έδειξαν οι «αιώνιοι» το βράδυ της Πέμπτης στο Νέο Φάληρο; Μα φυσικά αυτό που μας δείχνουν πάντα. Δεν αναφερόμαστε βέβαια στο αγωνιστικό κομμάτι, όπου προπονητές και παίκτες δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους, αλλά σε όσα συμβαίνουν έξω από το παρκέ. Κι αν τα παιδιά του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού είναι εξαιρετικά τόσο ως παίκτες όσο και ως χαρακτήρες, κάτι θα πρέπει να γίνει με αυτούς που μαζεύονται στις εξέδρες. Εκεί λοιπόν δεν είναι και τα καλύτερα παιδιά. Προχθές ήταν στο ΣΕΦ, τη Δευτέρα μπορεί να είναι στο ΟΑΚΑ, ε δεν θα αδικήσουμε και κανέναν, άλλωστε επεισόδια είχαμε πάντα και στα δύο γήπεδα. Θα αναρωτηθείτε στο Βερολίνο τι συνέβη; Γιατί δεν είχαμε επεισόδια; Εκεί ίσως συνετίστηκαν οι διοικήσεις (που έχουν τις δικές τους ευθύνες), αλλά βλέπετε και η γερμανική αστυνομία δεν αστειεύεται!

Μια ματιά στα δελτία ειδήσεων, με επεισόδια κόντρα σε κινητοποιήσεις, μπορεί να πείσει κάθε φανατικό. Εκεί λοιπόν ήμασταν καλά παιδιά και δεν… τολμήσαμε!

Φαίνεται όμως πως στην Ελλάδα της ατιμωρησίας όλα μπορούν να συμβούν. Λες και η Αστυνομία έχει ανταποκριθεί πολλές φορές στα καθήκοντά της. Άλλωστε και οι δύο έτσι έχουν συνηθίσει. Σε μια χώρα που έχει μάθει να ζει στην πόλωση, τόσο στην πολιτική όσο και στον αθλητισμό, μπορεί αυτά να φαίνονται απόλυτα φυσιολογικά.

Φανατισμός υπάρχει σε όλο τον πλανήτη, αλλά τέτοια πώρωση, έλεος πλέον.

Αλαζονεία και από τους δύο σε όλα τα αθλήματα. Κι οι υπόλοιπες ομάδες είναι υποχρεωμένες απλώς να τους παρακολουθούν.

Άλλωστε τι δικαιώματα έχουν; Οι «αιώνιοι» διοικούν τον ελληνικό αθλητισμό και οι φορείς (και η Πολιτεία)

προσκυνούν. Πολιτικό κόστος, βλέπετε. Αλήθεια, οι γονείς που δεν θέλουν να βάλουν τα παιδιά τους σε αυτήν τη διαδικασία, γιατί να τα σπρώξουν στον αθλητισμό;