[ ΡΙΠΕΣ ] Παρτ-τάιμ

ΟΙ επιλογές στα ευρωψηφοδέλτια των κομμάτων δεν ήταν πάντοτε οι καλύτερες.

Πολλές φορές για παράδειγμα δημιουργούσαν την αίσθηση της τιμητικής αποστρατείας για στελέχη που οι αρχηγοί τους δεν ήξεραν πώς να αξιοποιήσουν. ΑΛΛΕΣ φορές πάλι η Ευρωβουλή αποτελούσε έναν ενδιάμεσο σταθμό για νέους κυρίως πολιτικούς που εξαρχής είχαν στο μυαλό τους ύστερα από λίγους μήνες ή λίγα χρόνια να επιστρέψουν στην εθνική πολιτική σκηνή.

ΔΕΝ έλειψαν δυστυχώς και οι περιπτώσεις ευρωβουλευτών που έμοιαζε να κάνουν διακοπές με το αζημίωτο έχοντας ελάχιστη συμμετοχή στα ευρωπαϊκά ζητήματα.

ΟΙ επιλογές αυτές δυστυχώς κόστισαν στην Ελλάδα. Στη δεκαετία του ΄80 όλα τα κόμματα είχαν στείλει στην Ευρώπη ικανό αριθμό στελεχών πρώτης γραμμής που συνεργάζονταν μάλιστα στενά και μεταξύ τους αλλά και με το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών.

ΤΟ αποτέλεσμα ήταν να αποδειχθούν ιδιαίτερα αποτελεσματικοί σε ζητήματα κρίσιμα για την Ελλάδα είτε οικονομικά, όπως τα Μεσογειακά Προγράμματα, είτε εθνικά.

ΑΥΤΟ τα τελευταία χρόνια γίνεται σε πολύ μικρότερο βαθμό και τα δυσμενή αποτελέσματα- για παράδειγμα στο Σκοπιανό – τα έχουμε ήδη δει.

ΕΙΝΑΙ αλήθεια βέβαια πως η ανακοίνωση των ψηφοδελτίων του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας έγινε δεκτή με ικανοποίηση από τους περισσότερους πολίτες.

ΚΑΙ πράγματι τα ονόματα που ανακοινώθηκαν, από τους επικεφαλής έως ορισμένα πρόσωπα κύρους που έχουν επιλεγεί καθώς βέβαια και κάποιους παλιούς που έχουν επιδείξει έργο, δημιουργούν την αισιοδοξία ότι η ελληνική παρουσία αυτή τη φορά θα είναι αναβαθμισμένη και πιο αποτελεσματική.

ΔΥΣΤΥΧΩΣ οι πρώτες καλές εντυπώσεις κινδυνεύουν να ακυρωθούν από την εμμονή της κ. Γιαννάκου και του κ. Παπακωνσταντίνου να κρατούν ανοιχτή την πόρτα της επιστροφής.

ΚΑΝΕΙΣ δεν λέει ότι θα μείνουν στις Βρυξέλλες ισοβίως. Είναι υποχρεωμένοι όμως να δεσμευτούν μια και καλή ότι πηγαίνουν στο Ευρωκοινοβούλιο για πέντε χρόνια σκληρής δουλειάς. Παρτ-τάιμ ευρωβουλευτές δεν θέλουμε!