Η αυτόνομη διαβίωση είναι δικαίωμα

Το επάγγελμα του προσωπικού βοηθού, του ανθρώπου δηλαδή που προσφέρει βοήθεια σε πολίτες με κινητικές δυσκολίες ή άλλες αναπηρίες, δεν υφίσταται στην Ελλάδα. Δεν υπάρχει καν κωδικός στο ΙΚΑ!

Έτσι, τα άτομα με αναπηρία σπαταλούν πολύτιμο χρόνο αλλά και χρήματα προκειμένου να βρουν τον κατάλληλο βοηθό που θα τους βοηθήσει να ζουν αυτόνομα. Και αν δεν καταφέρουν να τον βρουν, τον ρόλο αυτό αναλαμβάνουν άλλα μέλη της οικογένειάς τους με ό,τι αυτό συνεπάγεται: αφήνουν τις δουλειές τους, ταλαιπωρούνται σωματικά και ψυχολογικά, δεν έχουν ελεύθερο χρόνο.

Αυτός είναι ένας από τους λόγους που ώθησε μια ομάδα δέκα ανθρώπων από όλη την Ελλάδα να δημιουργήσουν την Πρωτοβουλία για την Ανεξάρτητη Διαβίωση. Στόχος τους, να υπάρξει ένα κέντρο όπως σχεδόν σε όλες τις χώρες της Ευρώπης εδώ και 37 χρόνια. «Με τη λειτουργία του κέντρου θα μπορέσει να δημιουργηθεί μητρώο προσωπικών βοηθών. Στη συνέχεια ο κάθε χρήστης, αφού εκπαιδευτεί και αξιολογηθεί για το πόσες ώρες βοήθεια χρειάζεται, θα μπορεί μόνος του να βρίσκει τον προσωπικό βοηθό και θα τον προσλαμβάνει με κρατική οικονομική υποστήριξη» αναφέρει ο κ. Παναγιώτης Τσίγκανος που μετακινείται με αναπηρικό αμαξίδιο, από τους ιδρυτές της Πρωτοβουλίας. «Διεκδικούμε την αξιοπρέπειά μας που είναι συνυφασμένη με την ανεξαρτησία και την αυτονομία» προσθέτει.

15.000 ευρώ τον χρόνο!
Σημειώνεται ότι στην Ελλάδα τα άτομα με αναπηρίες καλούνται να πληρώσουν έως και 15.000 ευρώ τον χρόνο για προσωπικό βοηθό, που- βεβαίως- δεν έχει την παραμικρή ειδίκευση. Όπως σημειώνει η κ. Αναστασία Κρητικού, επίσης μέλος της Πρωτοβουλίας, προσωπικό βοηθό δεν χρειάζονται μόνο τα άτομα με βαριές αναπηρίες. «Ακόμη και ένα άτομο με σκλήρυνση κατά πλάκας που δυσκολεύεται στην κίνηση, τον έχει ανάγκη. Και αυτό διότι αναγκάζεται να κάνει οποιαδήποτε εργασία με πάρα πολύ αργούς ρυθμούς». Με τη δημιουργία ενός τέτοιου κέντρου για την Ανεξάρτητη Διαβίωση επιτυγχάνεται η ανεξαρτησία των ατόμων με αναπηρίες, αφού μπορούν να εργαστούν, να ταξιδέψουν, να διασκεδάσουν. Λύνονται όμως κι άλλα προβλήματα, τονίζουν τα μέλη της Πρωτοβουλίας, π.χ. δημιουργούνται θέσεις εργασίας. Και βέβαια, απελευθερώνονται χιλιάδες οικογένειες που είχαν αναλάβει τον ρόλο του προσωπικού βοηθού. Σήμερα, ακόμα και στοιχειώδεις ανάγκες των πολιτών με αναπηρίες όπως είναι η υγιεινή, το ντύσιμο, η μετακίνηση, τις επωμίζονται ο οικογενειακός και φιλικός κύκλος τους με τεράστιο κοινωνικό κόστος.

[ ΙΝFΟ ]

Πρωτοβουλία για την Ανεξάρτητη Διαβίωση τηλ. 210-9025.122 Κιν. 6944.769.496 Φαξ 28410-28.433
e-mail:
independent-living@h otmail. com

Νέα αλλά… ακριβά βοηθήματα

ΜΟΙΑΖΕΙ με τις εκατοντάδες ξαπλώστρες που βλέπουμε στις παραλίες κάθε καλοκαίρι. Με μία βασική διαφορά όμως. Η ξαπλώστρα αυτή διαθέτει ειδικές μεγάλες ρόδες, ώστε να διευκολύνει τη μετακίνηση ατόμων με αναπηρίες πάνω στην άμμο. Μάλιστα η ξαπλώστρα είναι πτυσσόμενη, προκειμένου να είναι εύκολη η μεταφορά της σε οποιοδήποτε σημείο.

Η ξαπλώστρα αυτή αποτελεί ένα από τα καινοτόμα βοηθήματα για τους πολίτες με αναπηρία, τα οποία παρουσιάστηκαν το προηγούμενο τριήμερο στην «Αυτονομία Εxpo». Μια έκθεση για την αναπηρία, την αποκατάσταση, την ειδική αγωγή και την ανεξάρτητη διαβίωση που πραγματοποιήθηκε στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας.

Ανάμεσά τους αναπηρικά αμαξίδια νέας γενιάς, μικρές συσκευές, γκάτζετς.

Στόχος των διοργανωτών (περιοδικό «Αναπηρία Τώρα») είναι τα άτομα με αναπηρία και οι σύλλογοί τους να γνωρίσουν τα παραπάνω αντικείμενα, ώστε να βελτιωθεί η ποιότητα της ζωής τους. Ωστόσο, πολλά από αυτά τα βοηθήματα πωλούνται σε υψηλές τιμές- σαν να αποτελούν είδος πολυτελείας- με αποτέλεσμα τα άτομα με αναπηρία να δυσκολεύονται να τα αγοράσουν.

Για παράδειγμα, η πτυσσόμενη ξαπλώστρα παραλίας κοστίζει περίπου 1.200 ευρώ, όταν οι απλές ξαπλώστρες κοστίζουν από 15 έως 100 ευρώ. Μπορεί κάποιος να σκεφτεί, «γιατί είναι τόσο απαραίτητη μία ξαπλώστρα παραλίας»; Απλούστατα διότι ελάχιστες είναι οι ελληνικές παραλίες που διαθέτουν ειδικούς διαδρόμους για να κινηθούν τα αναπηρικά αμαξίδια, κρατώντας έτσι μακριά από τη θάλασσα τους αναπήρους. Και βέβαια, ούτε λόγος να καλύπτεται το κόστος της αγοράς αυτών των αντικειμένων συνολικά ή εν μέρει από τα ασφαλιστικά ταμεία…