[ ΡΙΠΕΣ ] Απαξίωση

ΞΕΘΩΡΙΑΣΕ, μάλλον οριστικά, το όνειρο των κατοίκων της Αττικής να δουν την παραλιακή ζώνη της πρωτεύουσας να μετατρέπεται σε χώρο αναψυχής, άθλησης και χαλάρωσης από την ένταση της καθημερινότητας.

ΟΛΑ τα μεγαλεπήβολα σχέδια που είχαν ετοιμαστεί και διαφημιστεί την περίοδο προετοιμασίας των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 ναυάγησαν στα ρηχά του Σαρωνικού.

ΣΗΜΕΡΑ, πέντε χρόνια μετά, η κατάσταση είναι ίδια ή και χειρότερη από ό,τι ήταν πριν αρχίσουν τα ολυμπιακά έργα και τίποτα δεν δείχνει ότι υπάρχει πρόθεση να υλοποιηθούν εκείνες οι υποσχέσεις.

Η πλέον χαρακτηριστική περίπτωση είναι η μεγάλη παραλιακή έκταση μεταξύ του Σταδίου Ειρήνης και Φιλίας και των εγκαταστάσεων του Μπιτς Βόλεϊ: σε πολλά σημεία θυμίζει κρανίου τόπο.

ΤΑ δένδρα που φυτεύτηκαν παραμονές των Αγώνων ξεράθηκαν όλα. Αντί για Οικολογικό Πάρκο 240 στρεμμάτων, που είχαν υποσχεθεί, σήμερα υπάρχουν μόνο λίγα αγριόχορτα και σκουπίδια.

ΟΙ εγκαταστάσεις του Μπιτς Βόλεϊ ρημάζουν περικυκλωμένες με συρματοπλέγματα για να μην τις πλησιάζει κανείς.

Κι όμως εκεί θα γινόταν ο «νέος Λυκαβηττός», δηλαδή χώρος συναυλιών και πολιτιστικών εκδηλώσεων.

ΑΠΟ τις βοηθητικές εγκαταστάσεις μερικές χρησιμοποιούνται ως γραφεία αθλητικών ομοσπονδιών και άλλες ως αποθήκες ή είναι κλειστές.

ΚΑΙ φυσικά κανένα έργο αξιοποίησης της παραλίας δεν έγινε ώστε να γίνει προσβάσιμη και ελκυστική στους πολίτες, να παίζουν και να αθλούνται με ασφάλεια τα παιδιά, να αποτελέσει τουριστικό πόλο.

ΔΥΣΤΥΧΩΣ και η παραλιακή ζώνη έχει την τύχη που είχαν οι περισσότερες ολυμπιακές εγκαταστάσεις και στις άλλες περιοχές του Λεκανοπεδίου. Όταν έσβησαν τα φώτα των Αγώνων ουδείς ασχολήθηκε μαζί τους.

ΚΑΙ όμως αποτελούν σημαντική εθνική περιουσία, για την απαξίωση και καταστροφή της οποίας κάποτε πρέπει να καταλογιστούν ευθύνες.