[ ΡΙΠΕΣ ] Οι άθλιοι

ΝΤΡΟΠΗ για τον πολιτισμό και ανοιχτή πληγή στο κοινωνικό κράτος αποτελούν οι άθλιες συνθήκες στις οποίες ζουν χιλιάδες λαθρομετανάστες στο κέντρο της Αθήνας.

Ακόμη χειρότερη είναι η κατάσταση στην Πάτρα, στη Μυτιλήνη, στον Έβρο και σε άλλες περιοχές όπου έχουν συγκεντρωθεί μετανάστες με το όνειρο μιας καλύτερης ζωής.

ΔΥΣΤΥΧΩΣ είκοσι χρόνια τώρα, που τα κύματα των λαθρομεταναστών κατακλύζουν την Ελλάδα, ο κρατικός μηχανισμός δεν κατάφερε να αντιμετωπίσει το πρόβλημα της υποδοχής και στη συνέχεια της νομιμοποίησης ή του επαναπατρισμού τους.

ΑΣΦΑΛΩΣ η λύση δεν είναι εύκολη. Σε ολόκληρο τον κόσμο το ζήτημα της μετανάστευσης δοκιμάζει τις αντοχές των κρατών. Πολύ περισσότερο στην Ελλάδα, η οποία λόγω της γεωγραφικής της θέσης δέχεται δυσανάλογα μεγάλο αριθμό οικονομικών προσφύγων.

ΟΜΩΣ θα μπορούσαν να έχουν γίνει πολύ περισσότερα. Πρόκειται άλλωστε για ένα ζήτημα άμεσης προτεραιότητας καθώς προκαλεί κοινωνικές εντάσεις, καλλιεργεί ρατσιστικές αντιδράσεις και συμβάλλει στην αύξηση της εγκληματικότητας.

ΓΙΑ παράδειγμα: δεν δημιουργήθηκαν κέντρα υποδοχής. Παρά το ότι αποτελεί κοινοτική δέσμευση της χώρας έγιναν πολύ λίγα, με ανεπαρκείς υποδομές και περιορισμένες δυνατότητες εξυπηρέτησης.

ΜΟΛΙΣ τον περασμένο Ιανουάριο ο αρμόδιος κοινοτικός επίτροπος καυτηρίασε τις συνθήκες στη Μυτιλήνη και υπενθύμισε ότι η χώρα μας αφήνει αναξιοποίητα κοινοτικά κονδύλια.

ΟΥΤΕ η νομιμοποίησή τους προχωρεί. Οι σχετικές διαδικασίες έχουν παγώσει.

Με αυτόν τον τρόπο ωστόσο χιλιάδες μετανάστες παραμένουν στον αέρα, καθώς ούτε επαναπατρίζονται αλλά ούτε και νομιμοποιούνται.

ΣΤΡΕΦΟΝΤΑΙ αναγκαστικά στη μαύρη εργασία, πέφτουν θύματα κυκλωμάτων και δεν μπορούν να νοικιάσουν ένα σπίτι για να μείνουν.

ΟΠΩΣ συμβαίνει και με τόσα άλλα, το πρόβλημα απλώς διαιωνίζεται και χρόνο με τον χρόνο γίνεται διαρκώς μεγαλύτερο!