Το ελληνικό θέατρο έχασε έναν βετεράνο του

Ένας από τους σταθερούς ηθοποιούς που στήριξαν γερά, χωρίς να είναι πρωταγωνιστές, το ελληνικό θέατρο, ο Θόδωρος Έξαρχος έφυγε το Σάββατο από τη ζωή στα 79 του χρόνια από πνευμονία που ακολούθησε την εγχείρηση στην οποία είχε υποβληθεί λόγω κατάγματος.

Γεννημένος στην Κέρκυρα το 1930, ο Θόδωρος Έξαρχος είχε αποφοιτήσει από τη δραματική σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Σε παραστάσεις του Εθνικού ήταν που πρωτόπαιξε ως μαθητής αλλά ως επαγγελματίας ηθοποιός πρωτοεμφανίστηκε το 1951 με τον θίασο της Κατερίνας στη «Βροχή» του Μομ.

Στα επόμενα πενήντα πέντε χρόνια συνεργάστηκε χωρίς διακοπή με πλήθος θιάσων. Αρρενωπός και αρχοντικός, ερμήνευσε με εντιμότητα και ήθος πολλούς σημαντικούς ρόλους του κλασικού και του σύγχρονου δραματολογίου.

Η κηδεία του γίνεται στις 15.30 στο Κοιμητήριο Βύρωνα

Υπήρξε ιδρυτικό μέλος, το 1964, του θιάσου «Άρμα Θεάτρου» και, το 1970, του «Σύγχρονου Ελληνικού Θεάτρου» του Στέφανου Ληναίου και της Έλλης Φωτίου. Έπαιξε σε περίπου 65 ταινίες- ανάμεσά τους «Δολάρια και όνειρα», «Ματωμένα στέφανα», «Με τη λάμψη στα μάτια», «Ελευθέριος Βενιζέλος», «Θεόφιλος»-, έκανε αρκετή τηλεόραση ξεκινώντας από τον «Άγνωστο πόλεμο» του Νίκου Φώσκολου και ραδιόφωνο.

Οι τελευταίοι του ρόλοι ήταν στο θέατρο το 2004- 2005 στον «Αρχιτέκτονα Σόλνες» του Ίψεν με τον Γιώργο Κιμούλη, στον κινηματογράφο το 2003 στην ταινία του Τάσου Μπουλμέτη «Πολίτικη κουζίνα» και στην τηλεόραση φέτος στο «Ψεύτης παππούς».

Εξαιρετικά δραστήριος άνθρωπος μέχρι το τέλος, πολιτικοποιημένος- ιδρυτικό μέλος του Συνασπισμού-, έκανε και πολλά άλλα στη διάρκεια της ζωής του: καλλιτεχνικό ρεπορτάζ, πολλές μεταφράσεις, έγραψε ποίηση, δίδαξε σε δραματικές σχολές και του χρωστούμε την εγκυκλοπαίδεια «Έλληνες Ηθοποιοί».