«Εξερεύνησα την “άπατη τρύπα”»

«Από μικρά παιδιά ακούγαμε την ιστορία του παππού για την “άπατη τρύπα” και η φαντασία μας ταξίδευε σε σκοτεινούς υπόγειους διαδρόμους- με μεγάλη δόση φόβου βέβαια, γιατί κανείς όλα τα χρόνια εδώ στην περιοχή δεν είχε τολμήσει να την πλησιάσει».

Χρειάστηκε να περάσουν πολλά χρόνια από τότε που ο κ. Μιχάλης Μουταφίδης, ιδιοκτήτης ταβέρνας, άκουγε ως παιδί το παραμύθι του παππού, ώσπου να αποφασίσει να εξερευνήσει ο ίδιος τη μυστηριώδη «άπατη τρύπα», κοντά στο Κεφαλόβρυσο Ελασσόνας. Όταν το έκανε όμως, μαζί με δύο του ξαδέλφια που είχαν μεγαλώσει με το ίδιο παραμύθι εντόπισαν ένα καταπληκτικό σπήλαιο, το οποίο πλέον χαρτογραφείται από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. «Στην πλατεία του Κεφαλόβρυσου, όταν ήμασταν μικροί μάς μάζευε ένας πολύ μεγάλης ηλικίας παππούς και μας έλεγε ιστορίες. Ανάμεσά τους η πιο εντυπωσιακή ήταν η ιστορία για την “άπατη τρύπα”, όπως έλεγαν στο χωριό την είσοδο του σπηλαίου», περιγράφει ο κ. Μουταφίδης. «Μας έλεγε ότι ρίχνεις μέσα της μια πέτρα και δεν ακούς να φθάνει κάπου κι έτσι πίστευαν ότι η τρύπα αυτή έχει μεγάλο βάθος. Δεν τολμούσαμε βέβαια να πάμε εκεί, γιατί τότε φοβόμασταν και δεν ξέραμε τι κρύβει μέσα της. Αργότερα όταν ήμασταν στο γυμνάσιο και αρχίσαμε παίζοντας να εξερευνούμε την περιοχή, πηγαίναμε για ψάρεμα στο ποτάμι και σε κάποιες μικρές σπηλιές που υπάρχουν γύρω από το χωριό. Ακόμη και τότε, όμως, δεν αποφασίζαμε να πάμε στην “άπατη τρύπα”», συνεχίζει. «Αργότερα, μετά το λύκειο πήγα στη Λάρισα όπου παρακολούθησα μια σχολή ηλεκτρολόγων αυτοκινήτων. Εκείνη την εποχή, στον ελεύθερο χρόνο μου πήγαινα σε μια σχολή αναρρίχησης σε τοπικό ορειβατικό σύλλογο, χωρίς ποτέ να φανταστώ ότι κάποτε θα μου χρησίμευε αυτό. Επέστρεψα και πάλι στο χωριό. Το 1995 όταν ήμουν 25 χρονών, μαζί με δύο ξαδέρφια μου τον Κώστα και τον Δημήτρη Μουταφίδη, αποφασίσαμε να δούμε επιτέλους τι έκρυβε αυτή η “άπατη τρύπα”. Εφοδιαστήκαμε με σχοινιά. Αρχικά δέσαμε μια πέτρα στην άκρη ενός σχοινιού και την αφήσαμε σιγά σιγά μέσα στην τρύπα για να δούμε το βάθος της. Έκπληκτοι διαπιστώσαμε ότι περίπου στα 15 μ., η πέτρα σταμάτησε. Είχε ήδη καταρριφθεί ο πρώτος μύθος της “άπατης τρύπας”, η οποία είχε και άλλο όνομα από τους ντόπιους: την έλεγαν “μελισσότρυπα” γιατί εκεί γύρω υπήρχαν πολλά άγρια μελίσσια. Μπήκαμε μέσα στην τρύπα κατεβαίνοντας περίπου με 15 μ. σχοινί και τον φόβο διαδέχθηκε η έκπληξη, καθώς βρεθήκαμε μπροστά σε ένα καταπληκτικό θέαμα ενός σπηλαίου γεμάτο με σταλακτίτες- σταλαγμίτες. Διαπιστώσαμε μάλιστα γιατί όταν οι παλιοί έριχναν πέτρες, δεν άκουγαν να φθάνουν κάπου. Υπήρχε στα 15 μ. της τρύπας αφράτο χώμα… Δεν μπορέσαμε τότε να προχωρήσουμε περισσότερο γιατί χρειαζόμασταν κι άλλο εξοπλισμό. Πήγαμε αμέσως, το δηλώσαμε στην Αστυνομία για να γνωρίζουν τι κάνουμε εκεί. Ειδοποιήθηκε η Αρχαιολογική Υπηρεσία στη Λάρισα και έναν χρόνο μετά έκανε έρευνες, χαρτογράφηση και μελέτες η εταιρεία Speleo».

Εκπλήξεις
Τα τρία ξαδέλφια πήγαν κι άλλες φορές στο σπήλαιο. «Κάθε φορά προχωρούσαμε όλο και πιο βαθιά. Ακολουθούσαμε και έναν άλλο διάδρομο. Κάθε επίσκεψη ήταν μια έκπληξη από αυτά που αντικρύζαμε. Ακόμη και τώρα έρχονται πολλοί για να το επισκεφθούν ζητώντας να τους οδηγήσω, αλλά δεν μπορώ να αναλάβω τέτοια ευθύνη. Το κατέβασμα είναι δύσκολο, γίνεται μόνο με σχοινιά. Ακόμη και από το εξωτερικό το γνωρίζουν το σπήλαιο μέσω του Ιnternet από τη Σπηλαιολογική Εταιρεία που το έχει καταχωρίσει. Το παράπονό μας είναι ότι από τότε μέχρι σήμερα κανείς δεν ενδιαφέρθηκε εκτός από ορισμένους επιστήμονες στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης…», λέει ο 39χρονος Μιχάλης Μουταφίδης.

Με το σπήλαιο της Ελασσόνας ασχολήθηκαν γεωλόγοι και σπηλαιολόγοι. Μάλιστα ο γεωλόγος κ. Μάρκος Βαξεβανόπουλος έκανε τη διατριβή του για ειδίκευση στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, καταγράφοντας αναλυτικά τα πάντα για το σπήλαιο.

Πατέρας δύο μικρών παιδιών σήμερα, ο κ. Μουταφίδης συνεχίζει να τους λέει την ιστορία που άκουγε από τον παππού, αλλά με διαφορετική κατάληξη. Το ότι εκείνος ανακάλυψε μαζί με τα δύο του ξαδέλφια το σημερινό σπήλαιο καταρρίπτοντας τον μύθο της «άπατης τρύπας», ελπίζοντας ότι μέχρι να μεγαλώσουν τα παιδιά του θα μπορούν να επισκεφθούν αυτό το τόσο εντυπωσιακό δημιούργημα της φύσης.

ΘΡΥΛΟΙ

«Ρίχνεις μέσα της μια πέτρα και δεν ακούς να φθάνει κάπου», έλεγαν οι παλιοί στα παιδιά του Κεφαλόβρυσου

«Να γίνει επισκέψιμο»

Η ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗτου σπηλαίου είναι προτεραιότητα για τους κατοίκους της περιοχής, γι΄ αυτό και όλοι υποστηρίζουν την επιτροπή που έχει συσταθεί τα τελευταία χρόνια στο ΑΠΘ. «Θέλουμε να γίνει το σπήλαιο επισκέψιμο και θα στηρίξουμε την πρόταση του ΑΠΘ γιατί κανείς άλλος μέχρι σήμερα δεν ασχολήθηκε. Γενικά η περιοχή παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον, πέρα από τη φυσική της ομορφιά…», λέει ο κ. Μουταφίδης.