Ολυμπιακές μίζες 40 εκατ.

Εκατό εκατομμύρια γερμανικά μάρκα (50 εκατ. ευρώ) εκταμιεύονταν κάθε χρόνο από τα μαύρα ταμεία της Siemens, όπως προκύπτει από καταθέσεις πρώην υψηλόβαθμων στελεχών της γερμανικής εταιρείας.

Oι μάρτυρες με λεπτομέρειες περιγράφουν τον «χορό των εκατομμυρίων», αλλά και τον σχεδιασμό των μυστικών διαδρομών, με στόχο να μην μπορεί να αποκαλυφθεί η ταυτότητα των τελικών παραληπτών των εμβασμάτων.

Εντύπωση προκαλεί το γεγονός, όπως ισχυρίζονται πρώην υψηλόβαθμα στελέχη της μητρικής Siemens, ότι η διακίνηση των χρημάτων γινόταν και σε μετρητά, μέσα στο πορτ μπαγκάζ αυτοκινήτου, για να εξαφανίζονται τα ίχνη των αξιόποινων πράξεων. Χαρακτηριστικό είναι το απόσπασμα από την εξέταση του Κ. Γιάγκεμαν, ο οποίος έχει καταθέσει ότι: «Επειδή κατά κανόνα επρόκειτο για μεγάλα ποσά, τηλεφωνούσα στην τράπεζα και τους έλεγα να ετοιμάσουν χρήματα. Τα παρελάμβανα σε μετρητά και σε μερικές περιπτώσεις τα κατέθετα σε κάποια ανταποκρίτρια τράπεζα. Από εκεί τα χρήματα εμβάζονταν σε λογαριασμό στο Ίνσμπουργκ, ενώ σε άλλες περιπτώσεις μετέφερα τα χρήματα σε μετρητά. Μπορείτε να φανταστείτε, ένα εκατομμύριο στο πορτ μπαγκάζ του αυτοκινήτου. Θυμάμαι μία περίπτωση την εποχή που τα σύνορα δεν ήταν ακόμα ανοιχτά, όταν κάποιος υπάλληλος με σταμάτησε για έλεγχο και μου είπε ότι δεν είχε δει ποτέ στη ζωή του τόσα πολλά χρήματα. Οι πληρωμές γίνονταν μέσω του λογαριασμού στο Ίνσμπουργκ, διότι έπρεπε να γίνονται συγκαλυμμένα για λόγους ανταγωνισμού. Το όνομα της Siemens δεν έπρεπε να εμφανίζεται.

Δεν έπρεπε να φαίνεται ποιος παίρνει τα χρήματα για να εξασφαλίζει έργα στη Siemens».

Αυτός ο τρόπος διακίνησης των χρημάτων όμως ήταν για τα… ψιλά, όπως λέει ο ίδιος μάρτυρας, αποκαλύπτοντας ότι «τα πραγματικά μεγάλα ποσά διακινούνταν μέσω της τράπεζας Raiffeisenbank, στο Ζάλτσμπουργκ, από όπου εκτιμώ ότι διακινού νταν κάθε χρόνο εκατό εκατομμύρια γερμανικά μάρκα».

Το σύστημα πάντως μεταφοράς των χρημάτων από τα μαύρα ταμεία δεν παρέμενε ίδιο, αλλά εξελισσόταν προκειμένου να διεκπεραιωθούν επιτυχώς οι καταβολές των προμηθειών, με το δεδομένο μάλιστα- όπως υποστηρίζουν πρώην στελέχη της εταιρείας- ότι «η Siemens Ελλάδας ήταν ένα από τα πιο επιτυχημένα υποκαταστήματα του εξωτερικού».

Οι νέοι δρόμοι για την πληρωμή των προμηθειών δεν ήταν άλλοι από την ίδρυση εταιρειών, χωρίς κατ΄ ανάγκην αυτές να είναι και οι πραγματικοί αποδέκτες των εμβασμάτων, καθώς σε πολλές περιπτώσεις αποτελούσαν απλώς ενδιάμεσους σταθμούς για τη μεταφορά των χρημάτων.

Συνεχείς εκταμιεύσεις
Τα ποσά αυτά φαίνεται ότι συνέχιζαν να εκταμιεύονται, τουλάχιστον μέχρι τις αρχές του 2005, όπως λένε πρόσωπα που κατείχαν θέσειςκλειδιά παλαιότερα στη Siemens Γερμανίας. Ένα από αυτά μάλιστα έχει αναφερθεί στον πρώην διευθύνοντα σύμβουλο της εταιρείας στην Ελλάδα κ. Μιχάλη Χριστοφοράκο, υποστηρίζοντας τα εξής: «Ο κ. Κουτσενρόιτερ όταν ήμασταν στο Βερολίνο, τον Οκτώβριο του 2004, με αφορμή το συνέδριο Βusiness της Siemens με πλησίασε και απ΄ όσο θυμάμαι μου ανέφερε κάποιο ποσό 40 εκατομμυρίων ευρώ σε σχέση με τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας. Μου είπε- αν θυμάμαι καλά – ότι το ποσό αυτό το χρειαζόταν για τον κ. Χριστοφοράκο. Του αρνήθηκα κατηγορηματικά κάτι τέτοιο. Δεν θυμάμαι ακριβώς αν ήταν κάποια ανεξόφλητη απαίτηση ή ίσως ήταν κάποιο ποσοστό που έπρεπε να πληρωθεί ή ίσως χρήματα για λαδώματα».

ΣΤΟ ΠΟΡΤ ΜΠΑΓΚΑΖ

Οι Γερμανοί μιλούν για διακίνηση εκατομμυρίων, για «λαδώματα» από τη Ζίμενς, ακόμα και σε πορτ μπαγκάζ