«Δεν δεχόμαστε ελεημοσύνη»

Άμεση ήταν η απάντηση του Φιντέλ Κάστρο στην απόφαση Ομπάμα να αρθεί κάθε περιορισμός στα ταξίδια και τα εμβάσματα των Κουβανοαμερικανών προς την Κούβα. «Δεν δεχόμαστε ελεημοσύνη» δήλωσε, επικρίνοντας τον Αμερικανό Πρόεδρο επειδή δεν προχώρησε περισσότερο. Εντούτοις, ο τόνος του επιβεβαιώνει την πνοή ενός νέου ανέμου στις αμερικανοκουβανικές σχέσεις.
«Πώς μπορούμε να βοηθήσουμε τον Πρόεδρο Ομπάμα;» φέρεται να ρώτησε ο Φιντέλ Κάστρο την αμερικανική αντιπροσωπεία βουλευτών με την οποία συναντήθηκε στην Αβάνα την περασμένη εβδομάδα. Στο ηλεκτρονικό άρθρο με το οποίο απάντησε στην πρωτοβουλία του Ομπάμα να χαλαρώσει κάποιους περιορισμούς εις βάρος της Κούβας, επιτρέποντας μεταξύ άλλων και στις αμερικανικές εταιρείες τηλεπικοινωνιών να καταθέσουν εκεί αιτήσεις λειτουργίας, ο 82χρονος ιστορικός ηγέτης ήταν πιο αυστηρός. «Για τον αποκλεισμό, το πιο απάνθρωπο όλων των μέτρων, ο Ομπάμα δεν είπε ούτε λέξη», τόνισε. Παράλληλα, ωστόσο, επισήμανε πως «δεν κατηγορούμε τον Ομπάμα για τις θηριωδίες άλλων αμερικανικών κυβερνήσεων», «καταλαβαίνουμε πως έδωσε μια πολύ δύσκολη μάχη για να εκλεγεί», και «δεν αμφιβάλλουμε για την ειλικρίνεια και τη βούλησή του να αλλάξει την πολιτική και την εικόνα των ΗΠΑ».

Η χαραμάδα
Ο Μπαράκ Ομπάμα, ο οποίος εξελέγη υποσχόμενος «μία νέα στρατηγική» απέναντι στην Κούβα, άνοιξε μια πρώτη χαραμάδα στο 47χρονο αμερικανικό εμπάργκο μόλις λίγες ημέρες πριν από την 5η Σύνοδο της Αμερικανικής Ηπείρου, που θα πραγματοποιηθεί 17-19 Απριλίου (απουσία του Ραούλ Κάστρο, παρουσία όμως χωρών όπως η Βενεζουέλα και η Βολιβία) στο Τρινιδάδ και Τομπάγκο. Οι κινήσεις του έναντι της Κούβας είναι προς το παρόν προσεκτικές. Όπως επισημαίνει η «Ιndependent», ο δημοφιλής Πρόεδρος των ΗΠΑ ξέρει πως η χώρα του έχει πολλά να κερδίσει από μια «τήξη των πάγων» που τη χωρίζουν από την Αβάνακαι οικονομικά και διπλωματικά. Οι σχέσεις των ΗΠΑ με πολλές χώρες της Λατινικής Αμερικής θα βελτιώνονταν, αντιαμερικανοί δημαγωγοί όπως ο Τσάβες θα είχαν στα χέρια τους ένα όπλο λιγότερο και επιπλέον θα άνοιγε ο δρόμος για μπίζνες με την Κούβα.


[ΓΝΩΜΗ] Στην Αβάνα δεν ανησυχούν
TΗΕ ΙΝDΕΡΕΝDΕΝΤ , ΤουDavid Αaronovitch

H Γιοάνι Σάντσες είναι μια 33χρονη κάτοικος της Αβάνας, που αφηγείται με πραότητα στο μπλογκ της Generacion Υ τη ζωή και τις σκέψεις της, γράφει για τη συνεχή παρενόχλησή της από τις Αρχές, τους σπιούνους της Αστυνομίας, τη συνεχιζόμενη μη λειτουργία του ρωσικού ανελκυστήρα μέχρι το διαμέρισμά της στον όγδοο όροφο και τη συνεχιζόμενη μη λειτουργία του οικονομικού και πολιτικού συστήματος της πατρίδας της. Το μπλογκ της είναι μπλοκαρισμένο στην Κούβα, η Σάντσες ακολουθεί «τυφλό σύστημα», προσποιούμενη την τουρίστρια που στέλνει e-mails σε φίλους στο εξωτερικό από ηλεκτρονικούς υπολογιστές ξενοδοχείων. Είναι αστεία, τίμια και χαμηλών τόνων, πεπεισμένη πως η επιθετική γλώσσα «απλώς επιτείνει τον κύκλο της αδιαλλαξίας που παρεμποδίζει την εχέφρονα συζήτηση». Συμφωνώ απολύτως. Δυστυχώς, μπορεί κανείς να βρει ακόμα στην Ευρώπη πολλούς ακαδημαϊκούς και δημοσιογράφους που υπερασπίζονται τον τρόπο διακυβέρνησης των αδελφών Κάστρο. Στην ίδια την Κούβα, όμως, αυτό που βοήθησε να κρατηθεί όρθιο το σύστημα είναι η απειλή των Γιάνκηδων: οι Αμερικανοί προκαλούν τις ελλείψεις με το εμπάργκο τους, οι Αμερικανοί δημιουργούν την κρίση ασφάλειας που επιβάλλει αυστηρή αστυνόμευση. Πώς θα εξελιχθούν λοιπόν τα πράγματα τώρα που μπαίνουμε στον Ομπαμικό Νέο Κόσμο; Η κυβέρνηση Ομπάμα υπολογίζει ενδεχομένως ότι η χαλάρωση του εμπάργκο θα φέρει καλύτερες πολιτικές σχέσεις, απάλυνση της εχθρότητας, και, με τον καιρό, φιλελευθεροποίηση στην ίδια την Κούβα. Θα γίνει πράγματι έτσι; Μπορεί αντ΄ αυτού να δώσει στους Κάστρο αρκετό αμερικανικό χρήμα ώστε να αγοράσουν ακόμα μια περίοδο επαναστατικής αδράνειας. Εξ όσων καταλαβαίνω, είναι πεπεισμένοι πως η μεταρρύθμιση θα σημάνει το τέλος του 50ετούς τους πειράματος.

Δεν θα είναι όμως εσαεί άρχοντες της μοίρας τους. Η Σάντσες γράφει πως δεν βλέπει κανέναν στον δρόμο ανήσυχο για το ενδεχόμενο βελτίωσης των σχέσεων με τις ΗΠΑ: «Νευρικοί είναι μόνο αυτοί που χρησιμοποίησαν την αντιπαράθεση για να παραμείνουν στην εξουσία. Εγώ βλέπω χαρά, ελπίδα και έχω την αμυδρή εντύπωση πως η απόσταση ανάμεσα στο Μαϊάμι και την Αβάνα γίνεται μικρότερη».