Αντίποινα από τους πειρατές

Σε αλλεπάλληλες καταλήψεις πλοίων επιδίδονται οι Σομαλοί πειρατές, που ορκίστηκαν να εκδικηθούν μετά τις δύο επιχειρήσεις διάσωσης ομήρων από ΗΠΑ και Γαλλία. Σε αντίποινα για τους 5 πειρατές που σκοτώθηκαν, κατέλαβαν χθες 4 ακόμη πλοία και κρατούν ομήρους τα 60 μέλη των πληρωμάτων τους.

Το ελληνικών συμφερόντων φορτηγό πλοίο «Ιrene Ε.Μ.»- στο οποίο επιβαίνουν μόνο Φιλιππινέζοι ναυτικοί- είναι μεταξύ των σκαφών που κατελήφθησαν, και μάλιστα στη διάρκεια της νύχτας, κάτι που δεν συνήθιζαν μέχρι τώρα οι Σομαλοί πειρατές. Λίγο αργότερα επιτέθηκαν και στο λιβανέζικο «Sea Ηorse» και σε άλλα δύο αιγυπτιακά αλιευτικά στον Κόλπο του Άντεν, ο οποίος «συνδέει» την Ερυθρά Θάλασσα με τον Ινδικό Ωκεανό και είναι ένα από τα πιο πολυσύχναστα θαλάσσια περάσματα του πλανήτη, το οποίο διαπλέουν κάθε χρόνο περισσότερα από 20.000 πλοία.

Όπως έγινε γνωστό από τον Αμερικανό υπουργό Άμυνας, οι πειρατές, που κράτησαν επί 5 ημέρες όμηρο τον Αμερικανό πλοίαρχο του πλοίου μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων «Μaersk Αlabama», ήταν μόλις 19 ετών. «Οι πειρατές διέθεταν μεν βαρέα όπλα, όμως δεν ήταν εκπαιδευμένοι», είπε ο Ρόμπερτ Γκέιτς.

«Αμιγώς στρατιωτική λύση όσον αφορά την πειρατεία δεν έχουμε. Όσο υπάρχουν φτωχοί με μεγάλες ανάγκες και ο κίνδυνος στον οποίον εκτίθενται παραμένει χαμηλός, θα υπάρχει πειρατεία. Ας κάνουμε λοιπόν κάτι, ώστε να αλλάξει αυτή η κατάσταση», κατέληξε. Οι Σομαλοί πειρατές πάντως, μέσω ενός εκπροσώπου τους που μίλησε σε δημοσιογράφους τηλεφωνικά, ορκίστηκαν ότι «οι Γάλλοι και οι Αμερικανοί θα το μετανιώσουν που άρχισαν τους σκοτωμούς. Εμείς δεν σκοτώνουμε, παίρνουμε μόνο λύτρα. Θα κάνουμε κάτι στο εξής σε όποιον είναι Γάλλος ή Αμερικανός».

Η πειρατεία είναι το θαλάσσιο αντίστοιχο της αναρχίας στην ξηρά, έγραψε ο Ρόμπερτ Κάπλαν χθες στη «Χέραλντ Τρίμπιουν». «Η Σομαλία είναι ένα “αποτυχημένο κράτος” και έχει τη μεγαλύτερη ακτογραμμή στην Αφρική, είναι λοιπόν λογικό να ανθεί εκεί η πειρατεία. Ο Γάλλος ιστορικός Φερνάν Μπροντέλ την έχει χαρακτηρίσει “δευτερογενή μορφή πολέμου”, που τείνει να αυξάνεται στις περιόδους ανάμεσα σε συγκρούσεις μεταξύ κρατών και αυτοκρατοριών. Με τη Σοβιετική Ένωση και τους “πελάτες” της στην Αφρική να μην υπάρχουν πια, και την αμερικανική επιρροή στον Τρίτο Κόσμο μειώνεται, έχουν “ενσκήψει” άτακτες συγκρούσεις τόσο στην ξηρά όσο και στη θάλασσα. Έτσι, οι συγκρούσεις αυτές πιθανότατα θα συνεχιστούν μέχρι να αναδυθούν νέες αυτοκρατορίες».

Ο μεγάλος κίνδυνος στις μέρες μας, συνεχίζει ο Κάπλαν, είναι ότι η πειρατεία μπορεί να χρησιμεύσει ως εφαλτήριο για τρομοκράτες. Με τη βοήθεια τεχνικών που χρησιμοποιούν οι πειρατές, μπορεί να καταληφθούν και να ανατιναχθούν πλοία στη μέση στενών με μεγάλη κίνηση ή να καταληφθεί ένα κρουαζιερόπλοιο. Η Αλ Κάιντα είναι βέβαιο ότι μελετά με ενδιαφέρον τον τρόπο με τον οποίον Σομαλοί πειρατές επιτέθηκαν σε πλοίο με αμερικανικό πλήρωμα και κράτησαν για αρκετές ημέρες όμηρο τον πλοίαρχο.


[ΓΝΩΜΗ] Οι «κακοί» Σομαλοί και το σκάνδαλο
TΗΕ ΙΝDΕΡΕΝDΕΝΤ , ΤουJohann Ηari

Ποιος φανταζόταν ότι το 2009 οι κυβερνήσεις του κόσμου θα διακήρυσσαν έναν νέο πόλεμο εναντίον των πειρατών; Καθώς διαβάζετε αυτές τις γραμμές, διεθνής δύναμη διαπλέει τα σομαλικά ύδατα και σύντομα θα κυνηγήσει τους πειρατές και στην ξηρά μίας από τις πλέον διαλυμένες χώρες της γης. Όμως πίσω από την ιστορία των «κακών» υπάρχει ένα σκάνδαλο για το οποίο δεν μιλάει κανείς- και μερικοί από αυτούς έχουν τη δικαιοσύνη με το μέρος τους.

Στη «χρυσή εποχή της πειρατείας»- από το 1650 έως το 1730- η εικόνα των άκαρδων, αγροίκων μουσάτων πειρατών φτιάχτηκε από τη βρετανική προπαγάνδα. Δεν ήταν λίγοι όμως οι πειρατές που γλίτωσαν την γκιλοτίνα επειδή τους βοήθησε το πλήθος. Όπως εξηγεί ο ιστορικός Μάρκους Ρέντικερ στο βιβλίο του «Κακοί όλων των Εθνών», εκείνη την εποχή όποιος έβρισκε δουλειά σε πλοία κατέληγε να ζει σε μια πλωτή Κόλαση. Δούλευε όλο το 24ωρο, πεινούσε, δεχόταν μαστιγώματα από τον καπετάνιο και στο τέλος συχνά έπαιρνε τους μισούς μισθούς από αυτούς που του είχαν υποσχεθεί.

Οι πειρατές ήταν οι πρώτοι που εξεγέρθηκαν και δημιούργησαν ένα διαφορετικό σύστημα εργασίας στη θάλασσα. Όταν αποκτούσαν πλοίο εξέλεγαν τους καπετάνιους και έπαιρναν όλες τις αποφάσεις συλλογικά. Καθιέρωσαν ένα σύστημα διανομής των κερδών τους από τα πλέον ισόνομα στον 18ο αιώνα. Για όλα αυτά, παρ΄ ότι ήταν στην ουσία κλέφτες, δημιουργήθηκε η εικόνα τους ως ρομαντικών ηρώων.

Το 1991, η κυβέρνηση της Σομαλίας κατέρρευσε. Τα 9 εκατομμύρια κατοίκων της λιμοκτονούν έκτοτε. Αμέσως μετά την πτώση της κυβέρνησης, μυστηριώδη ευρωπαϊκά πλοία άρχισαν να εμφανίζονται στις ακτές της χώρας, ρίχνοντας τεράστια βαρέλια στον ωκεανό. Οι πληθυσμοί των παραλίων άρχισαν να αρρωσταίνουν. Από το τσουνάμι του 2005 εκατοντάδες βαρέλια βγήκαν στη στεριά – η ραδιενέργεια οδήγησε στον θάνατο 300 ανθρώπους. Ευρωπαϊκά και ασιατικά πλοία αλιεύουν στις ακτές της Σομαλίας, στερώντας τους ψαράδες από το ελάχιστο εισόδημα. Κάπως έτσι άρχισαν: οι Σομαλοί πήραν τα όπλα για να διώξουν τα πλοία με τα απόβλητα και να διεκδικήσουν την αλιεία τους. Αυτό δεν δικαιολογεί το να παίρνουν ομήρους και κάποιοι από αυτούς βέβαια είναι γκάνγκστερ.

Όμως περιμέναμε τους λιμοκτονούντες Σομαλούς να μην κάνουν τίποτα για να προστατεύσουν τη διαλυμένη χώρα και τις οικογένειές τους;