[ΤΡΙΤΗ ΑΠΟΨΗ] Σήψη στο πανεπιστήμιο

Σήμερα το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης θυμίζει δυστυχώς αυτό που έλεγε ο μεγάλος Ισπανός φιλόσοφος Οrtega y Gasset, δηλαδή ένα θλιβερό, αδρανές και γκρίζο πράγμα, χωρίς πνεύμα.

Όμως από αυτή τη στήλη είχαμε έγκαιρα ειδοποιήσει τον πρύτανη του ΑΠΘ ότι η καλόπιστη (ιδεολογικά) φιλοσοφία της συνεχούς «διαπραγμάτευσης» με τις ποικίλες ομάδες που λυμαίνονται το ίδρυμα, είναι πλήρως αποτυχημένη.

Θα αναφέρω επιλεκτικά ορισμένα απαράδεκτα περιστατικά, τα οποία αποδεικνύουν ότι με τη συνεχή ενδοτικότητα οδηγηθήκαμε στον ανεπίτρεπτο εκβιασμό ενός ολόκληρου πανεπιστημίου από μικρές ανεξέλεγκτες οργανώσεις που καταλαμβάνουν ολόκληρα τμήματα και προσπαθούν να επιβάλλουν φασιστοειδώς τη βούλησή τους, καταστρέφοντας το δημόσιο πανεπιστήμιο!

Τον Δεκέμβριο του 2008 διάφοροι εξαθλιωμένοι- Έλληνες και μετανάστες- προξένησαν «ναζιστικής έμπνευσης» καταστροφές σε πολλές σχολές του Αριστοτελείου και κάποτε θα πρέπει οι αρμόδιες πανεπιστημιακές αρχές να πουν ευθαρσώς στην ελληνική κοινωνία πόσο στοίχισαν αυτές οι απίστευτες ζημιές, γιατί πολλοί μιλάνε για εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ και αυτά τα λεφτά τα πληρώνει ατυχώς ο Έλληνας φορολογούμενος.

Τότε ο πρύτανης του ΑΠΘ είχε περιέργως μιλήσει για «αναστρέψιμους βανδαλισμούς» και είχε αρνηθεί- παρ΄ ότι είχαν διαπραχθεί κακουργηματικές πράξεις- να καλέσει τις δυνάμεις του κράτους.

Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να διευκρινίσω ότι κανείς δεν επιθυμεί την καταστολή στα πανεπιστήμια και πως η εικόνα του τανκ που σπάει την πόρτα του Πολυτεχνείου θα είναι χαραγμένη στην ιστορική μνήμη όλων μας.

Αλλά, επιτέλους, μέσα στο σημερινό ιστορικό περιβάλλον η προστασία της ζωής του ανθρώπου ή της δημόσιας περιουσίας δεν έχει για ορισμένους κανένα νόημα; Εκεί δυστυχώς φθάσαμε; Να υποτιμούμε ακόμη και αυτές τις θεμελιώδεις αξίες;

Επίσης, τον Νοέμβριο του προηγούμενου έτους στο πλαίσιο ενός ακαδημαϊκού μαθήματος είχε ξυλοφορτωθεί αγρίως ο διευθυντής των φυλακών Διαβατών από κουκουλοφόρους, παρ΄ ότι είχε κληθεί για να εκθέσει επίσημα τις απόψεις του!

Πολλοί διαφωνούμε εντόνως με τις απεχθείς πρακτικές που εφαρμόζονται στις φυλακές, αλλά τουλάχιστον πρέπει να ακούμε και να σεβόμαστε τις απόψεις των άλλων.

Όμως και τότε, ενώ είχε καταδικαστεί λεκτικά αυτό το γεγονός από τις πρυτανικές αρχές, δεν έγινε απολύτως τίποτε, πράγμα που έκανε το καθεστώς της ανασφάλειας στο Αριστοτέλειο ακόμη πιο έντονο (ώστε πολλοί καθηγητές να μη διαβάζουν πλέον στα γραφεία τους)!

Και έρχομαι στο τελευταίο ακατανόητο περιστατικό, όπου μια μικρή ομάδα κατέλαβε επί τέσσερις εβδομάδες το νευραλγικό κτίριο της διοίκησης του ΑΠΘ για να διαμαρτυρηθεί για την αποτρόπαιη απόπειρα δολοφονίας της Κωνσταντίνας Κούνεβα και για το μεσαιωνικό καθεστώς των εργολαβιών, που υιοθετεί δυστυχώς και το ΑΠΘ και μεταβάλλει τους εργαζομένους στον καθαρισμό σε «σκλάβους» άλλων εποχών.

Τις πράξεις αυτές τις καταδικάζουμε όλοι απερίφραστα και πρέπει να αλλάξουν άρδην, αλλά εδώ θέλω να μείνω στην πολιτική μεθοδολογία αυτών των ομάδων και να ρωτήσω: Είναι δυνατόν η παραπάνω βαρβαρότητα για την Κούνεβα να οδηγεί σε μια άλλη βαρβαρότητα, όπου μια αυθαίρετη ομαδούλα καταλύει το διοικητικό κέντρο- και το Διαδίκτυο- του μεγαλύτερου πανεπιστημίου και κρατάει σε ομηρεία χιλιάδες φοιτητές;

Σε τι διαφέρουν άραγε αυτές οι ομαδούλες από τις αποκρουστικές κομματικές ολιγαρχίες που επιβάλλουν απολυταρχικά τη θέλησή τους και πνίγουν το πολιτικό σύστημα στη χώρα μας; Σε τίποτε!

Και όμως, επί έναν μήνα ο πρύτανης άφηνε την κατάσταση να σέρνεται, πιστεύοντας ότι μπορεί να διαπραγματευθεί με αυτές τις μικρές οργανώσεις (και υφιστάμενος στην ανοικτή σύγκλητο έναν άνευ προηγουμένου προσωπικό προπηλακισμό)!

Όλα αυτά δείχνουν ότι το μεγαλύτερο εκπαιδευτικό ίδρυμα της χώρας δεν αποτελεί σήμερα τον έσχατο τόπο της κριτικής αντίστασης απέναντι στις παραπάνω άδικες εξουσίες που προσπαθούν αντιδημοκρατικά να το ιδιοποιηθούν (Derrida, «Το Πανεπιστήμιο άνευ όρων»).

Ποιο είναι το συμπέρασμα; Το Αριστοτέλειο περνάει σήμερα τη μεγαλύτερη κρίση του και ο πρύτανης πρέπει να παραιτηθεί, γιατί- ασχέτως προθέσεων- δεν μπορεί να τη διαχειριστεί! Και αυτό πρέπει να βάλει σε σκέψη όλους τους παράγοντες αυτού του τόπου και ιδίως τα κόμματα της ευρύτερης Αριστεράς, γιατί ο φασισμός κάποιων ομάδων δεν πρέπει να περάσει!

Ο Γρηγόρης Καλφέλης είναι καθηγητής της Νομικής Σχολής στο ΑΠΘ.

ΑΝΕΠΙΤΡΕΠΤΟΣ ΕΚΒΙΑΣΜΟΣ

ενός ολόκληρου πανεπιστημίου από μικρές ανεξέλεγκτες οργανώσεις που προσπαθούν να επιβάλλουν φασιστοειδώς τη βούλησή τους, καταστρέφοντας το δημόσιο πανεπιστήμιο