ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ Είχαν κρύψει και τον Παυλίδη στο συρτάρι του Μαξίμου…

Συγκινήθηκα κι εγώ, όπως και όοοολη η Νέα Δημοκρατία, από την αγόρευση του Τέλη Παυλίδη στη Βουλή στη συζήτηση για τη συγκρότηση της Προανακριτικής Επιτροπής. Αλλά μετά που μου πέρασε η συγκίνηση, και αφού σκούπισα τις άκρες των ματιών μου που είχαν αρχίσει να υγραίνονται, κάθησα και σκέφτηκα πιο ώριμα το θέμα. Τι λέει αυτός ο κυρ Μανούσης; Ότι τα έδωσε στον κύριο που ο Τέλης τον είχε διευθυντή στο γραφείο του. Μάλιστα. Γιατί του τα έδωσε; Γιατί είχε ωραία μάτια αυτός ο κύριος;

Γιατί ήταν ξάδερφός του;

Κουνιάδος του ίσως; Ήταν φίλοι από τον στρατό; Έμεναν παλιά στην ίδια γειτονιά;

Όοοοοχι. Τίποτε από όλα αυτά. Του τα έδωσε γιατί ήταν διευθυντής του Τέλη. Ο κυρ διευθυντής τώρα, τι δουλειά έκανε; Μήπως ήταν αυτός που αποφάσιζε ποιος θα πάρει τις επιδοτήσεις για τις άγονες γραμμές; Μήπως ήταν αυτός που υπέγραφε τις αποφάσεις για το ποιος θα πάρει τις επιδοτήσεις; Όχι καλέ. Αυτές είναι δουλειές του υπουργού. Του διευθυντή θα είναι;

Συγκίνησε καμιά 80αριά
Άρα δύο τινά συνέβησαν. ΄Η ο Μανούσης παρ΄ ότι χρόνια στο κουρμπέτι, και άνθρωπος της πιάτσας, την πάτησε κανονικά και τα έδωσε σε λάθος άνθρωπο ή ο κύριος Μανούσης τα έδωσε στον κύριο διευθυντή για να τα δώσει στον κατάλληλο άνθρωπο που θα του έκανε τη δουλειά. Κατέληξα μόνος μου ότι άλλη εξήγηση δεν υπάρχει, οπότε μπορώ να σου πω αναγνώστη μου ότι θύμωσα κιόλας με τον εαυτό μου γιατί με παρέσυρε το συγκινητικό ύφος του κυρίου πρώην υπουργού και δεν κατάλαβα τον λάκκο που είχε η φάβα. Υποσχέθηκα δε ότι άλλη φορά δεν θα παρασυρθώ, αλλά θα στέκομαι ψύχραιμος απέναντι στα γεγονότα, θα τα αποτιμώ με ηρεμία και θα βγάζω συμπέρασμα. Το μόνο που με παρηγορεί είναι ότι σαν και μένα την πάτησαν (;) κι άλλοι, όπως οι καμιά 80αριά βουλευτές που είτε ψήφισαν κατά της Προανακριτικής είτε ψήφισαν άκυρο- λευκό. Προφανώς τα παλικάρια αυτά θα ήθελαν να είχε πιαστεί «με τη γίδα στην πλάτη» ο κύριος υπουργός για να πουν «ναι» στη σύσταση της Επιτροπής…

Καταχώνιασε την υπόθεση
Αν και προσωπικά δεν είμαι και πολύ βέβαιος, ότι ακόμη κι αν είχε συλληφθεί με τη γίδα επ΄ ώμου, θα τον είχαν παραπέμψει. Εδώ αποκαλύπτεται ότι το «ειδύλλιο» Παυλίδη- Μανούση, το γνώριζε το Μέγαρο Μαξίμου δυόμισι χρόνια τώρα. Το γνώριζε σε όλες του τις πτυχές. Τα είχε πει με το νι και με το σίγμα στον διευθυντή του γραφείου του Πρωθυπουργού, Γ. Αγγέλου, ο ίδιος ο κυρ Μανούσης ο οποίος του είχε παραδώσει επίσης χαρτιά, φωτογραφίες και το σύνολο των ντοκουμέντων που κατέχει. Και τι έκανε ο κύριος διευθυντής του Πρωθυπουργού (που τα μαθαίνει όλα- για υποκλοπές, ομόλογα, βατοπεδια, εκβιαστές, κλέφτες); Υποθέτουμε, βασίμως, ότι ενημέρωσε τον Πρωθυπουργό. Κι εκείνος με τη σειρά του, τι έκανε; Φώναξε τον υπουργό Δικαιοσύνης; Τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, μήπως; Έστειλε τον φάκελο στον ανακριτή; Κάλεσε τον εμπλεκόμενο (τυλιγμένο σαν κουβάρι) υπουργό και του ζήτησε να υποβάλει παραίτηση; Εξ όσων γνωρίζουμε, όχι. Τίποτε από όλα αυτά. Άλλο έκανε. Ό,τι και συνήθως. Καταχώνιασε και την υπόθεση αυτή σε ένα συρτάρι, να κάνει παρέα σε όλες τις «υποθέσεις» φίλων, κολλητών, κουμπάρων, που λυμαίνονται εδώ και 5 χρόνια ατιμώρητοι το ελληνικό κράτος και εκείνος κάθεται και τους κοιτάει…

Θα ήθελε να είναι ο Ανδρέας!

Γιατί όσο να πεις ο Καραμανλής παιδί μου, μια αρχοντιά την έχει. Μια μεγαθυμία. Μια ανωτερότητα. Σου λέει δεν θέλει να μπλέκει μ΄ αυτά. Τα θεωρεί υποδεέστερα των ικανοτήτων του (χα, έχετε ακούσει, το ξέρω, και καλύτερα ανέκδοτα). Διότι ο πρόεδρος Κώστας είχε παραμυθιαστεί από έναν κύκλο ανθρώπων ότι είναι η μετενσάρκωση του… Ανδρέα Παπανδρέου! Ότι μπορεί να φέρει το όνομα του ιδρυτή της δεξιάς παράταξης, αλλά στην πραγματικότητα αυτός Ανδρέας ήθελε νά ΄ναι! Ανώτερος. Πέρα από αυτά. Προορισμένος να γίνει συνομιλητής των ηγετών του κόσμου. Συνομιλητής, ομότιμος και ομοτράπεζος. Αλλά δεν φτούρησε το σενάριο. Διότι άλλα τα μάτια του λαγού κι άλλα της κουκουβάγιας, άλλο το γάλα κι άλλο η Καβάλα, άλλο Λωζάνη κι άλλο Κοζάνη, και ούτω καθ΄ εξής. Το λέω αυτό γιατί πληροφορήθηκα ότι Τρίτη βράδυ ξαναμαζεύτηκε αυτός ο κύκλος των κρυφοσυμβούλων του Καραμανλή (μεταξύ των οποίων και ορισμένοι γνωστοί «πικραμένοι» πασόκοι, ένας δύο νυν υπουργοί, αλλά και ένας πρώην υπουργός), και συζήτησαν το πώς θα αποκαταστήσουν το κύρος του προέδρου Κώστα, μήπως και καταφέρει να κόψει τον δρόμο του ΠΑΣΟΚ για την εξουσία. Οι καημένοι δεν κατάλαβαν πως το πουλάκι πέταξε οριστικά πλέον…

Ο Λαζόπουλος σε ρόλο τιμητή
Αλλά είναι μόνον αυτοί; Αυτοί τουλάχιστον πες ότι έχουν το ελαφρυντικό της… μετατρίτης ηλικίας, ο Λαζόπουλος τι ελαφρυντικό έχει; Τον έβλεπα την Τρίτη και δεν πίστευα στα μάτια και τα αυτιά μου. Από εδώ τό ΄χε, από εκεί το πήγαινε, στο τέλος τα ΄χωνε χοντρά στον Γιώργο και το ΠΑΣΟΚ. Λες και κυβερνάει τον τόπο το ΠΑΣΟΚ και πρωθυπουργός είναι ο Γιώργος. Μα κανένας δεν τον έχει ενημερώσει ότι εδώ και πέντε (αριθμός 5) χρόνια κυβερνάει ο Καραμανλής και η Νέα Δημοκρατία; Προφανώς τον ενοχλεί τρελά που ο Γιώργος θα γίνει πρωθυπουργός, χωρίς μία φορά να τον καλέσει για φαγητό ή να του απευθύνει τον λόγο ή ακόμη ακόμη να τον «γλείψει» όπως έκαναν άλλοι κι άλλοι (ονόματα δεν λέμε, υπολήψεις δεν θίγουμε) προκειμένου να εξασφαλίσουν την εύνοιά του. Ποιου; Την εύνοια του Λαζόπουλου! Θα τρελαθούμε εντελώς. Αλλά έτσι είναι. Σε μια χώρα που περνάει δεινή κρίση αξιών, γιατί να μη διεκδικεί ο Λαζόπουλος κι ο κάθε Λαζόπουλος τον ρόλο του τιμητή των πάντων;
ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ Κρατάνε ολόκληρο το Πολυτεχνείο για μία και μόνο σχολή

Ακούω όλη αυτήν τη συζήτηση για το Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο στην Πατησίων και το ποια πρέπει να είναι η χρήση του, και δεν την καταλαβαίνω, ειλικρινά. Δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει ολόκληρη η κοινωνία να ασχολείται με ένα θέμα που θα έπρεπε να είχε λυθεί εδώ και χρόνια μεταξύ του υπουργείου και της πρυτανείας του ΕΜΠ. Από τη στιγμή που στα κτίρια της οδού Πατησίων δεν υπάρχει πλέον παρά μία μόνο σχολή, αυτή των αρχιτεκτόνων, ολόκληρο το κτιριακό συγκρότημα θα έπρεπε να είχε παραδοθεί σε δημόσια χρήση. Τι θα μπορούσε να γίνει; Εγώ πιστεύω ότι έπρεπε ένα μέρος των κτιρίων, τα μπροστινά που είναι στην Πατησίων να είχαν γίνει μουσείο του αντιδικτατορικού αγώνα. Και τα υπόλοιπα να δοθούν στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο που βρίσκεται δίπλα και ασφυκτιά απο αρχαιότητες13.000 με 15.000 αρχαία αντικείμενα βρίσκονται στις αποθήκες του Μουσείου γιατί δεν υπάρχει χώρος να εκτεθούν, ενώ όσα εκτίθενται, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες των αρχαιολόγων, βρίσκονται το ένα δίπλα στο άλλο. Γιατί δεν δίνονται; Γιατί αντιδρούν λέει οι καθηγητές της Αρχιτεκτονικής! Γιατί αντιδρούν; Έλα ντε. Ίσως γιατί έχουν καταλάβει ένα πλήθος κτιρίων χωρίς να τα έχουν ανάγκη, και γύρευε πώς τα χρησιμοποιούν. Ίσως πάλι γιατί έχουν τα γραφεία τους εκεί γύρω από το Πολυτεχνείο και τους πέφτει κομματάκι μακριά να μετακινηθούν στου Ζωγράφου- πού να τρέχουν τώρα, ε;! Ένας μάλιστα, που ήταν λέει και πρόεδρος της σχολής κάποτε, διατύπωσε- τι ευφυής!..- την άποψη «να φύγει και η Βουλή από το Σύνταγμα, αφού μας ζητάτε να φύγουμε εμείς από το ΕΜΠ» (του το δώρισε κανείς και δεν το ξέρουμε; Από γονική παροχή, το έχει;) Α, και κάτι ακόμη: η σχολή, η συγκεκριμένη έχει 65 καθηγητές! Τόσοι θα μπορούσαν να στελεχώσουν ένα ολόκληρο πανεπιστήμιο. Βγάλτε συμπέρασμα…