Γνώμη

Κάποιος να τους το πει
Του Δημήτρη Δοντά

Όλα δείχνουν πως στο επόμενο επίσημο παιχνίδι της Εθνικής κόντρα στην Ελβετία, κάποια από τα πρόσωπα που έφεραν την ομάδα στην κορυφή της Ευρώπης το 2004 θα είναι παρελθόν.

Ο Ότο Ρεχάγκελ, έστω και με δειλά βήματα- είναι άλλωστε γνωστό το σλόγκαν του Γερμανού «αυτούς έχω, αυτούς εμπιστεύομαι»-, έκανε την πρώτη κίνηση «κρατώντας» στον πάγκο στο ματς με το Ισραήλ τούς Δέλλα και Μπασινά. Κίνηση που ήταν επιβεβλημένη, δεδομένης της μετριότατης – αν όχι κακής- απόδοσης που είχαν οι δύο παίκτες εναντίον της ίδιας ομάδας στο Τελ Αβίβ πριν από μία εβδομάδα ακριβώς.

Είναι καιρός ο ομοσπονδιακός προπονητής να «κόψει» τους δεσμούς με το 2004. Και να κοιτάξει το μέλλον της ομάδας, για όσο διάστημα συνεχίσει να είναι στον πάγκο της. Ο Μόρας, για παράδειγμα, προσέφερε περισσότερα από ό,τι ο Δέλλας στο Ισραήλ.

Ενώ ο Τζιόλης, στο Ισραήλ, ήταν σαφώς καλύτερος και με μεγαλύτερη προσφορά από τον Μπασινά. Επίσης παίκτες που βρίσκονται σε περίοδο παρατεταμένης αγωνιστικής κρίσης (π.χ.

Χαριστέας) δεν μπορεί να έχουν μόνιμη τη θέση στην 11άδα.

Κανείς δεν μπορεί να μηδενίσει όσα έχουν δώσει στην εθνική ομάδα- και αυτά είναι πολλά, πάρα πολλά- τόσο ο Άγγελος Μπασινάς όσο και ο Τραϊανός Δέλλας. Από τη στιγμή όμως που δεν το αποφασίζουν οι ίδιοι να βάλουν τέλος στο κεφάλαιο Εθνική, όπως το έκανε ο Νικοπολίδης αλλά και ο Άντζας μετά το Εuro 2008, ο προπονητής είναι αυτός που πρέπει να τους προστατεύσει. Και να τους δώσει την ευκαιρία να φύγουν από την ομάδα με το κεφάλι ψηλά. Με τον κόσμο να τους θυμάται ως δύο κορυφαίους ποδοσφαιριστές. Και όχι σαν κάποιους που στο τέλος της ποδοσφαιρικής τους καριέρας ο κόσμος τούς γιουχάιζε και τους αποδοκίμαζε.