[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Άλλαξε ο Μανολιός…

ΜΕ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΗ συμμετοχή της στην Ώρα της Γης, η Ελλάδα κατέκτησε μια παγκόσμια πρωτιά στον αγώνα ενάντια στην κλιματική αλλαγή. Το δυναμικό «παρών» των πολιτών, καθώς και περισσότερων από 270 δήμων και κοινοτήτων της χώρας, μας δίνει την πρώτη θέση παγκοσμίως μεταξύ των χωρών με τη μεγαλύτερη συμμετοχή στη δυναμικότερη συμβολική πρωτοβουλία κατά της υπερθέρμανσης του πλανήτη που διοργανώθηκε ποτέ.

Με αυτό τον τρόπο η Ελλάδα κατάφερε να ξεπεράσει ακόμη και τους Αυστραλούς, τους εμπνευστές της πρωτοβουλίας για την Ώρα της Γης, οι οποίοι βρέθηκαν στην τρίτη θέση πίσω από τον δεύτερο Καναδά.

Οι διαπιστώσεις ανήκουν στο WWF. Μόνο που είναι πολύ καλές για να είναι αληθινές.

Οι Έλληνες δεν ανακυκλώνουν.

Κυκλοφορούν κατά μόνας στα αυτοκίνητα. Δεν έχουν δείξει ότι τους ενδιαφέρει η κατανάλωση ενέργειας. Χρησιμοποιούν συνέχεια πλαστικό. Και ρυπαίνουν όπου σταθούν κι όπου βρεθούν. Το ελληνικό κράτος, από την άλλη, δεν βοηθά ιδιαίτερα για τη δημιουργία οικολογικής συνείδησης ούτε λαμβάνει τα απαραίτητα μέτρα.

Παρ΄ όλα αυτά, στην Ώρα της Γης η συμμετοχή ήταν εντυπωσιακή.

Όχι μόνο των ασυνείδητων Ελλήνων αλλά και των ασυνείδητων σε ολόκληρο τον πλανήτη. Πιο χτυπητή αντίφαση δεν υπάρχει. Να συμμετέχουν στην πρωτοβουλία να σβήσουν τα φώτα οι πλέον σπάταλοι λαοί αλλά και τα πλέον σπάταλα κτίρια. Από το Παρίσι και τη Νέα Υόρκη μέχρι την Κουάλα Λουμπούρ, όλοι υποκρίνονται ότι δεν έχουν αντιληφθεί πως η αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής δεν είναι μόνο ζήτημα του καθενός και του τρόπου ζωής του. Είναι πρωτίστως θέμα πολιτικής.

Όπερ σημαίνει ότι το πανηγύρι που ακούει στο όνομα Ώρα της Γης δεν θα σώσει τον πλανήτη. Κι ας σβήνουμε τα φώτα για μία ώρα κάθε Σάββατο…

Καλό είναι να ανταποκρίνονται οι πολίτες σε ένα τέτοιο κάλεσμα για την εξοικονόμηση πόρων, αλλά όταν δεν αλλάζουν καμιά συνήθεια, είναι δώρο άδωρο.

Χώρια που ο μιμητισμός μας δεν έχει ταίρι. Π.χ., τον Αύγουστο του 2004, όσο διαρκούσαν οι Ολυμπιακοί Αγώνες και τα φώτα ήταν στραμμένα πάνω μας, ήμασταν… άλλοι Έλληνες. Την επομένη της τελετής λήξης, όλοι και όλα γύρισαν στις παλιές κακές συνήθειες. Άλλαξε ο Μανολιός κι έβαλε τα ρούχα του αλλιώς.