ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Καρυωτάκης

O λόγος στους αναγνώστες. Ο Κώστας Δήμου, Βοβούσα Ιωαννίνων, γράφει:

«”Μια μέρα το παρελθόν θα μας αιφνιδιάσει με τη δύναμη της επικαιρότητάς του”. Λόγια διαχρονικά του Οδυσσέα Ελύτη που έχουν άμεση σχέση με τον ποιητή, συνδικαλιστή και δημόσιο υπάλληλο Κώστα Καρυωτάκη, που τώρα φωτίζονται πολλές άγνωστες πτυχές της προσωπικότητάς του και θα αρθούν πολλές από τις μέχρι τώρα σε βάρος του χρόνιες προκαταλήψεις.

Ηχηρό ντοκουμέντο για τη συνδικαλιστική δράση και την κοινωνική και πολιτική συνείδηση του Καρυωτάκη αποτελούν και τα όσα επωνύμως είχε καταγγείλει σε άρθρο του στην εφημερίδα των Αθηνών “Ελληνική” στις 8 Φεβρουαρίου 1928 με τον τίτλο “Ανάγκη Χρηστότητος” ο γενικός γραμματέας της Ένωσης Δημοσίων Υπαλλήλων Αθηνών.

Ένα τολμηρό κείμενο κατά της διαφθοράς και του κομματικού κράτους, υπέρ της κάθαρσης και της χρηστής διοίκησης και δημοσιευμένο εν μέσω απεργιακών κινητοποιήσεων των δημοσίων υπαλλήλων και σα να γράφτηκε σήμερα.

Όταν οι Έλληνες στις αρχές του αιώνα του δεν είχαν φτάσει ακόμα στην εποχή τους ή ζούσαν ακόμα με την ουτοπία της Μεγάλης Ιδέας, ο Καρυωτάκης με τα μηνύματά του και τη ρηξικέλευθη πολιτική και κοινωνική ποίησή του ήταν πολλά χρόνια μπροστά και έτρεχε με ταχύτητα πέραν των ορίων της εποχής του. Γι΄ αυτό και συντρίφτηκε στην ατμόσφαιρά της.

Συντρίφτηκε σωματικά. Γιατί τα μηνύματά του και ο εκκωφαντικός κρότος του πιστολιού του στην Πρέβεζα τον Ιούλιο του 1928, όπου και αυτοκτόνησε, εξακολουθούν μέχρι και σήμερα να φτάνουν στα ευαίσθητα ώτα πλείστων Ελλήνων, υπενθυμίζοντάς μας το ανεξόφλητο ακόμα χρέος απέναντί του για αξιοπρέπεια, κάθαρση και χρηστή διοίκηση.

Και ο Πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής (σήμερα) και ο Κώστας Καρυωτάκης (προ ογδόντα ετών) κατά της διαφθοράς και υπέρ της κάθαρσης – και ποιο μέχρι σήμερα το αποτέλεσμα;- ομιλούν. Πλην, ο Καρυωτάκης όχι ως “εξουσιαστής περίβλεπτος, με συνοδεία” καθώς ο Πρωθυπουργός, αλλά ως ένας απλός συνδικαλιστής δημόσιος υπάλληλος. Έναν τέτοιο με αυξημένη πολιτική και κοινωνική συνείδηση Καρυωτάκη θα πρέπει να τον τιμά και η πόλη της Πρέβεζας, καθώς και η ΑΔΕΔΥ.

Σχετικές με όλα τα παραπάνω είναι και οι δημοσιευθείσες στις “Ματιές” δύο επιστολές μου με τους τίτλους “Χρηστή Διοίκηση” και “Ευρωαπάτες” στις 18-4-94 και 17-1-08, αντίστοιχα και τα τρία δημοσιεύματά μας στον “Πρωινό Λόγο Ιωαννίνων” για τον διαχρονικό ποιητή, αγωνιστή και συνδικαλιστή Καρυωτάκη “που εις την Πρέβεζαν εχάθη”».