«Η ζωή μου στη “φάρμα των ζώων”»

Τον Ιούνιο του 1944 ο Τζορτζ Όργουελ και η σύζυγός του Ιλέιν υιοθέτησαν ένα αγοράκι τριών εβδομάδων. Ο Όργουελ ήθελε οπωσδήποτε έναν γιο κι επειδή πίστευε πως ήταν στείρος έπεισε την καρκινοπαθή σύζυγό του να αποκτήσουν ένα παιδί, έστω και υιοθετημένο, γράφουν οι «Sunday Τimes». Το όνομα αυτού Ρίτσαρντ Οράτιος Μπλερ, καθώς το πραγματικό όνομα του συγγραφέα του «1984» ήταν Έρικ Μπλερ.

Ο Ρίτσαρντ- συνταξιούχος μηχανικός σήμερα- δεν είχε μιλήσει ποτέ δημοσίως για τον θετό του πατέρα, και το γεγονός ότι το επίθετό του δεν παραπέμπει απευθείας στον μεγάλο συγγραφέα τον διευκόλυνε να κρατηθεί μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Σήμερα πια, που έχει περάσει καιρός, δεν διστάζει να μιλήσει ανοιχτά.

«Λίγο καιρό μετά την υιοθεσία, η Ιλέιν πέθανε και ο Όργουελ αποτραβήχτηκε στο νησί Γιούρα στις Εβρίδες, έξω από τις βορειοδυτικές ακτές της Σκωτίας», λέει. Τη θετή του μητέρα ο Μπλερ δεν τη θυμάται καλά. Όμως έχει να λέει για τον Όργουελ και τη ζεστασιά, την αγάπη, με την οποία τον περιέβαλλε έως τον επίσης πρόωρο θάνατό του. Ο Ρίτσαρντ ήταν μόλις έξι ετών. Αλλά οι αναμνήσεις από εκείνα τα χρόνια στην εξοχή είναι έντονα αποτυπωμένες στο μυαλό του.

Το 1946, μετά τον θάνατο της Ιλέιν Μπλερ, φιλοξενήθηκαν για ένα διάστημα στο νησί από τον εκδότη της εφημερίδας «Οbserver», Ντέιβιντ Άστορ, φίλο του Όργουελ. Του άρεσε το μέρος και νοίκιασε μια απομονωμένη αγροικία για μόνιμη εγκατάσταση. Το διπλανό χωριό ήταν σχεδόν 13 χλμ. μακριά, με χωματόδρομους δύσκολα προσπελάσιμους. Το κοντινότερο εμπορικό κατάστημα ήταν στα 40 χλμ. Ίσως να μην ήταν ιδανικό μέρος για ένα παιδί, όμως η… «φάρμα των ζώων»είχαν μέχρι και πρόβατα, καθώς και επιστάτη- έμοιαζε κατάλληλο για τον ίδιο τον Όργουελ που εμφάνιζε ήδη τα πρώτα σημάδια φυματίωσης.

Για τον Ρίτσαρντ Μπλερ τα χρόνια στο νησί ήταν χρόνια ανείπωτης ευτυχίας. «Ψάρευα, έτρεχα στους αγρούς φορώντας ψηλές γαλότσες για τα φίδια, ακολουθούσα τα πρόβατα». Θυμάται μια φορά τον πατέρα του να του δίνει αναπτήρα για να ανάψει μια αυτοσχέδια πίπα που είχε φτιάξει για να καπνίσει. «Λυπάμαι που το λέω, αλλά ο Ρίτσαρντ άρχισε να καπνίζει. Ο καπνός όμως του προκάλεσε δυσφορία και δεν θέλει να ξαναδοκιμάσει», έγραφε αστειευόμενος στον φίλο του Άστορ ο Όργουελ. Μια φορά δεν πρόλαβε να πιάσει τον μικρό που έπεφτε από την καρέκλα κι αυτό για να μην τον διακόψει την ώρα που έφτιαχνε ένα ξύλινο παιχνίδι. Το αποτέλεσμα ήταν να πέσει και σκίσει το μέτωπό του. Το σημάδι δεξιά στο μέτωπό του θα του το θυμίζει όσο ζει.


Περήφανος πατέρας

Μια φορά ο Όργουελ και ο Ρίτσαρντ με τη μεγαλύτερη αδελφή του συγγραφέα και τα παιδιά της πήγαν βαρκάδα. Ο Όργουελ στον γυρισμό δεν εκτίμησε σωστά την παλίρροια και η βάρκα έπεσε σε δίνη.

Αναποδογύρισε καπακώνοντας τον ίδιον, τον Ρίτσαρντ κι έναν ανιψιό του. Τους γλίτωσε ένα ψαράδικο που βρέθηκε κοντά τους. «Άρεσε η εκδρομή πολύ στον Ρίτσαρντ», έγραφε σε άλλον φίλο του ο Όργουελ, «εκτός από τη στιγμή που βρεθήκαμε στο νερό. Δεν τρόμαξε όμως, γιατί νόμισε πως ήταν ένα αστείο». Ο Μπλερ θυμάται ότι δεν φοβήθηκε διότι όλοι οι υπόλοιποι παρέμεναν ψύχραιμοι. Ο πατέρας του, λέει, δεν σταμάτησε ποτέ στις επιστολές του να παινεύεται γι΄ αυτόν, σημειώνοντας πόσο καλό και δυνατό παιδί υπήρξε.