Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Ξεπούλημα και φόροι

Κυρία Αθηναίου μου, Έχω μια μεγάλη απορία – φαντάζομαι και οι λοιποί Έλληνες φορολογούμενοι πολίτες.

Τόσον καιρό ακούγαμε από τη σεμνή και ταπεινή διακυβέρνησή μας ότι η Ολυμπιακή επιβαρύνει με εκατομμύρια κάθε μέρα τον Έλληνα φορολογούμενο.

Τώρα, δηλαδή, που την ξεπούλησαν θα μειωθούν και οι φόροι μας;

Με ελπίδα, Άρτεμις Αναγνώστου Και πώς θα ζήσουν όλα αυτά τα κρατικοδίαιτα ανθρωπάκια που μας κυβερνούν, αγαπητή Άρτεμις; Τώρα που ξεπουλήσανε να μην πάρουν μιαν ανάσα; Να μην τους μένουν περισσότεροι από τους δικούς μας φόρους για τα Βατοπαίδια και τους «πνευματικούς» τους; Επειδή ξεπούλησαν θα «αποπνευματικοποιηθούν» κιόλας;


Η Ακαδημία της φαμίλιας

Προς Φοίβη Αθηναίου. Σας μεταφέρω επιστολή που κυκλοφορεί από email σε e-mail και έχει ενδιαφέρον:

Αν δεν σε λένε Ψ. δεν έχεις χαΐρι σ΄ αυτόν τον τόπο.

Σε τμήμα του Πανεπιστημίου Αθηνών κοσμήτωρ είναι η Ε.Ψ., καθηγητής ο Π.Ψ. προφανώς συγγενής.

Από κει και πέρα παρακολουθήστε την πορεία της οικογένειας Ψ.: Η κόρη Ε.Ψ. έλαβε διδακτορικό τον Αύγουστο του 2004 από τον πατέρα της Π.Ψ. τότε πρόεδρο Τμήματος και επιβλέποντα του διδακτορικού της, έχοντας αποτύχει στις προσπάθειές της για διδακτορικό σε άλλο τμήμα στα Πανεπιστήμια Αθηνών και Θράκης.

Σε λίγους μήνες εξελέγη κατευθείαν επίκουρη καθηγήτρια, παρακάμπτοντας τον νόμο που απαιτεί κάποια χρόνια διδασκαλίας σε ΑΕΙ μετά την απόκτηση του διδακτορικού. Χαρακτηρίστηκε δε «διεθνούς κύρους επιστήμων» και άκουσον άκουσον μέσα σε τρία χρόνια έγινε τακτική καθηγήτρια, παρακάμπτοντας πάλι τον νόμο.

Στη συνέχεια ο γαμπρός των Ψ.,

Θ.Β., σύζυγος της Ε.Ψ., εξελέγη επίκουρος καθηγητής στο ίδιο Τμήμα. Ο αδελφός του γαμπρού Γ.Β. ετοιμάζεται και αυτός για άλλη θέση στο ίδιο Τμήμα.

Η άλλη κόρη Ο.Ψ. ετοιμάζεται και αυτή για τη Σχολή και πήρε θέμα διδακτορικού με επιβλέπουσα την αδελφή της, Ε.Ψ.

Ο άλλος γιος Ε.Ψ., πτυχιούχος Παιδαγωγικής Ακαδημίας, δάσκαλος σε μεγαλόνησο, χωρίς πτυχίο και χωρίς μάστερ που είναι απαραίτητο, έγινε και αυτός υποψήφιος διδάκτωρ και στην επιβλέπουσα επιτροπή ορίστηκε πάλι ο καθηγητής Π.Ψ.

Τι έχει να πει ο πρύτανης στους φοιτητές που αξίζουν και αγωνίζονται τίμια αλλά δεν έχουν το προνόμιο να είναι παιδιά καθηγητών; Τι έχει να πει στους χιλιάδες αδιόριστους εκπαιδευτικούς; Τι κάνει για την προκλητική συμπεριφορά της οικογένειας Ψ.;

Θανάσης Παπ.

Εντυπωσιάζεστε από τα τερτίπια του πανεπιστημιακού κατεστημένου, αγαπητέ Θανάση (κι εσείς και όλοι όσοι κυκλοφορούν διαδικτυακώς τα στοιχεία για τα έργα και τις ημέρες της «πανεπιστημιακής» οικογένειας Ψ.- το όνομα έχει αλλαχθεί για ευνόητους λόγους και διότι σημασία έχουν οι πρακτικές και όχι τα ονόματα); Δεν έχετε ακούσει για την ελληνική ακαδημαϊκή… Νostra Cosa;


Φίλα με, αγά μου, ν΄ αγιάσω

Πριν από μερικά χρόνια το Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης επέβαλε πρόστιμο για ένα φιλί μεταξύ ανδρών σε σίριαλ, διότι σύμφωνα με το σκεπτικό «η ομοφυλοφιλική έλξη δεν συμβάλλει στην αναπαραγωγή και στην προαγωγή της κοινωνίας».

Τώρα, ένα φιλί μεταξύ ανδρών που έβαλε λίγο πιπεράκι σε ένα βαρετότατο λιμπρέτο μιας όπερας του Ντβόρζακ (φώναζέ με «Ρούσαλκα»»), στη Λυρική Σκηνή και μάλιστα σε παραγωγή που μας ήρθε από την Όπερα της Νίκαιας, έκανε κάποιους μουσικούς- όχι κατά τεκμήριο «προοδευτικούς» ως καλλιτέχνες, όπως αποδεικνύεται- να μοιράσουν «προκηρύξεις» πως διαφωνούν με τη σκηνοθετική άποψη που ήθελε τον πρίγκιπα του παραμυθιού να έχει ομοφυλοφιλικές τάσεις.

Κάτι που προκάλεσε αντιδράσεις ομοφυλοφιλικών οργανώσεων που κατήγγειλαν ως «ομοφοβική» την κίνηση των μουσικών, που θεώρησαν πως με τον τρόπο αυτό τα έβαλαν με αυτό που ξεπερνά «κάποια όρια». Ποιος τα θέτει όμως αυτά τα όρια; Ιδού το ερώτημα. Και ποιος έβαλε ταγούς των ορίων της «ηθικής» (μας;) τους μουσικούς μιας ορχήστρας; Από πού κι ώς πού προασπίζονται αυτά τα όρια εις βάρος της καλλιτεχνικής ελευθερίας και έκφρασης, που σαν τον όρκο του Ιπποκράτη θα έπρεπε- κατά τεκμήριο- ως καλλιτέχνες να κρατούν ως κόρην οφθαλμού;

Όρια στη σκηνοθεσία; Μάλιστα. Αν βρούμε πρώτα ποιος πρέπει να τα βάζει αυτά τα όρια- που στο κάτω κάτω μόνον προσωπικά μπορεί να είναι στην τέχνη (και ο καθένας έχει το δικαίωμα της αποχώρησης αν κάτι ξεπερνά τα «όριά» του).

Ας θυμηθούν τον Βολταίρο:

«Διαφωνώ με αυτό που λες αλλά θα υπερασπιστώ μέχρι θανάτου το δικαίωμά σου να το λες»…

Φοίβη