Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Παραβάτες και «αρμόδιοι»

Κυρία Φοίβη Αθηναίου Τα τελευταία χρόνια ταξιδεύω στο κέντρο της Αθήνας με την αστική συγκοινωνία. Χρησιμοποιώ τον όρο ταξιδεύω όχι τυχαία καθώς, γα τον έναν ή τον άλλο λόγο, η διαδρομή με ένα μπλε λεωφορείο πάντα διαρκεί πολύ, και σε εκπλήσσει ευχάριστα ή δυσάρεστα.

Άλλοτε ένας καβγάς ανάμεσα σε μια ηλικιωμένη κυρία που υπερασπίζεται το δικαίωμα να καθήσει, με αντίπαλο έναν (πιτσιρικά) που δυσκολεύεται να αντιληφθεί από πού πηγάζει το δικαίωμα αυτό. Άλλοτε η συγκινητική ιστορία ενός ανήμπορου ανθρώπου που ζητά την ελεημοσύνη σου. Άλλοτε ευχάριστα μουσικά διαλείμματα από ερασιτέχνες οργανοπαίχτες.

Ξεκινώντας λοιπόν ένα τέτοιο ταξίδι, σε μια Αθήνα μπουκωμένη λόγω της 48ωρης απεργίας του Μετρό, ήρθα αντιμέτωπη με αυτό που λένε κρατικό μηχανισμό. Ο κρατικός μηχανισμός φορούσε σκούρα ρούχα, είχε κολιεδάκι στον λαιμό του μια κάρτα με την ιδιότητά του και είχε ζωγραφίσει στο πρόσωπό του ένα σοβαρό και επιτακτικό ύφος. «Το εισιτήριό σας, παρακαλώ». Παραδέχομαι ότι είμαι αμελής, και σε αυτή την περίπτωση λαθρεπιβάτης. Το παράπτωμά μου όμως το πλήρωσα και μάλιστα μετρητοίς, με 48 ευρώ. Και δεν θα γκρινιάξω ούτε για την κρίση, ούτε για την τιμή του εισιτηρίου, ούτε για την αναξιοπιστία των μέσων μεταφοράς, αλλά δεν μπορώ να μην γκρινιάξω για τον κύριο κρατικό μηχανισμό. Που έβαλε τα καλά του κι έκανε την εμφάνιση του την ώρα που όλη η Αθήνα μποτιλιάρεται σε κάθε της δρόμο και οι πολίτες βαρυγκωμάνε περιμένοντας ώρες σε μια στάση ή προσπαθώντας να αναπνεύσουν σε μια διαδρομή ασφυκτικό κλοιό. Τις άλλες μέρες πού είναι ο απαιτούμενος έλεγχος; Ή μήπως η έλλειψη ενδιαφέροντος οφείλεται στη στατιστική πρόβλεψη για μικρότερα ποσοστά παραβατών; Εγώ το λάθος μου, κύριε κρατικέ μηχανισμέ, το πληρώνω. Γιατί όμως πρέπει να πληρώσω και τα δικά σας;

Άρτεμις Θύμιου, ζωγράφος «Στο δρόμο, στο δρόμο μια μέρα ακόμα/ στο πρώτο σου βήμα πέσανε όλοι σε κώμα/ Στο δρόμο, στο δρόμο ίδρυσες κόμμα/ με παραβάτες για προστάτες/ Στο δρόμο, στο δρόμο άπλωσες χρώμα…» τραγουδάει ο Κωστής Μαραβέγιας, αγαπητή Άρτεμη. Για τους παραβάτες του δρόμου… Για τους «αρμόδιους», αφήστε το καλύτερα.


Δώσε και μένα μπάρμπα (στην Κορώνη)
Φοίβη

Φτάσαμε κι εκεί πια; Να επιχορηγούν, όχι πάντα σε συνθήκες διαφάνειας (τουλάχιστον ως προς τα κριτήρια), θέατρα και θεατράκια (από αυτά που στήνουν με το έτσι θέλω πάνω από 400 παραστάσεις ετησίως!) κρατικοί οργανισμοί.

Εκεί που τα αρμόδια (λέμε τώρα…) υπουργεία είχαν πάθει εσχάτως ένα «τέρμα ο κρατικοδίαιτος εκ-πολιτισμός» (ως άλλοθι για να τα δίνουν σε συλλόγους της εκλογικής τους περιφέρειας και σε «δικά μας» παιδιά και όχι σε εκ-πολιτιστικούς φορείς, που πράγματι επιτελούν έργο), αίφνης ο κρατικός κορβανάς έχει να διοχετεύει σε συγκεκριμένα (επαναλαμβάνουμε: συγκεκριμένα) θέατρα ποσά που άλλοι δεν βλέπουν ούτε στον ύπνο τους.

Πώς να μη φτάσει λοιπόν στη Βουλή ως ερώτηση προς τον υπουργό ΠΕΧΩΔΕ η «εκ-πολιτιστική επιχορήγηση» με 15.000 ευρώ συγκεκριμένου μόνον θεάτρου από την ΕΥΔΑΠ ύστερα από επιστολή πολύφερνου φορέα τού εν λόγω θεάτρου.

Και πώς να μην ερωτάται το αρμόδιο υπουργείο και η ΕΥΔΑΠ γιατί δεν επιχορηγούνται και άλλα θέατρα με επιτυχημένες ή μη παραστάσεις;

Αν έχεις μπάρμπα στην Κορώνη των σεμνών και ταπεινών, όλα γίνονται…


Πόσο έχεις μεγαλώσει μπέμπα, μπέμπα…

Αγαπητή κυρία Φοίβη Μέσα στον ορυμαγδό των τελευταίων γεγονότων όσον αφορά την οικονομία, με την κυβερνησάρα μας να λέει ότι «έχει πρόγραμμα για την έξοδο από την κρίση», είπα τα απογεύματα που γυρνώ να βλέπω λίγο πιο light τηλεόραση.

Είδα λοιπόν την πρώτη μεσημεριανή κυρία (αυτή που σου είχα γράψει στο παρελθόν ότι πληρωνόταν αδρά από την κρατική τηλεόραση) να μας βγάζει την αοιδό των πανηγυριών και να μας λέει ότι βλέπει οράματα (άμαξες που την πάνε στον ουρανό κ.λπ.) και «φέρτε μου έναν καρκινοπαθή να τον κάνω καλά», και «τον Δεκέμβριο μόλις τραγούδησα τα κάλαντα, σταμάτησαν οι φασαρίες των νεαρών». Ήμαρτον Κύριε!

Η άλλη μεσημεριανή κυρία που είδα μας έβγαλε την αλλοδαπή κυρία η οποία υπερασπίστηκε τον φυλακισμένο σύζυγό της για την 17 Νοέμβρη και να λέει ότι λυπάται για όσους σκότωσε, και απάντησε στον κύριο που τηλεφώνησε για να πει ότι λόγω του συζύγου της έχασε το ένα αυτί του, ότι «λυπάται». Ήμαρτον Κύριε!

Ύστερα από όλα αυτά, αποφάσισα να χαρίσω την plasma που πήρα με δόσεις τα Χριστούγεννα (μόλις την εξοφλήσω).

Τάκης Συν.

Πέσατε κι εσείς, αγαπητέ Τάκη, πάνω στην ξέφρενη (ίνα μην είπω τίποτε χειρότερο) αοιδό που είπε το αμίμητον και θεραπευτικόν «Η γυναίκα πρέπει πάντα να προσέχει τον εαυτό της, για να νιώθει πρώτα εκείνη καλά και μετά οι γύρω της» και τα έβαλε με «τη μαφία των πρωινάδικων» και της Ελένης; Βοήθειά σας! Όμως οι τηλεοράσεις λειτουργούν και ως μόνιτορ. Δεν κάνετε καλύτερη επιλογή τού τι βλέπετε;