Οι γυναίκες της ελληνικής τέχνης δεν χαμογελούν

Επώνυμες και ανώνυμες, μικρές και μεγάλες, απλές γυναίκες του λαού και μεγαλοαστές, ντυμένες, ημίγυμνες ή γυμνές, οι γυναίκες όπως τις είδαν οι Έλληνες ζωγράφοι έχουν ένα κοινό γνώρισμα: σπανίως χαμογελούν. Κοιτάζουν σοβαρές, κάπως σφιγμένες ή αφήνουν να τις κοιτάζουμε μέσα από τις σελίδες του λευκώματος «Άρωμα γυναίκας στην ελληνική ζωγραφική», που εξέδωσε ο Όμιλος Φίλων της Εθνικής Πινακοθήκης (χορηγός: Ίδρυμα Ν. Πατέρας).

Εκατόν ογδόντα έργα, εκατόν ογδόντα διαφορετικές προσωπικότητες καταγράφουν τον κόσμο της γυναίκας που εξελίσσεται στον καμβά μαζί με την ελληνική κοινωνία. Στο εισαγωγικό κείμενο η Μαρίνα Λαμπράκη- Πλάκα ορίζει το δίπολο γυναίκα- μητέρα, γυναίκα του έρωτα, γύρω από το οποίο πλέκεται η εικαστική διαδρομή της ελληνικής τέχνης πίσω από τα βήματα των γυναικών που την ενέπνευσαν.

Ιδιαίτερο κεφάλαιο, οι γυναίκες- μοντέλα των καλλιτεχνών και φυσικά οι συμβολικές και αλληγορικές συνθέσεις. Γιατί και η Ελλάδα παριστάνεται ως γυναίκα και η Μουσική (από τον Κωνσταντίνο Παρθένη).

ΙΝFΟ

«Άρωμα γυναίκας στην ελληνική ζωγραφική», Έκδοση του Ομίλου Φίλων Εθνικής Πινακοθήκης, Σελ.
227. Τιμή 40 ευρώ.