«Ζω για να βοηθώ τους Σουαχίλι»

«Αν και ελληνικής καταγωγής, νιώθω πολύ τυχερός που έχω γεννηθεί στην Αφρική, σ΄ αυτή τη φανταστική φύση, μ΄ αυτόν τον υπέροχο κόσμο τριγύρω της. Το θεωρώ, λοιπόν, χρέος μου να αφήσω κάτι πίσω μου σ΄ αυτά τα μικρά χωριά, που έχουν ανάγκη από καλύτερη ποιότητα ζωής, νερό και φαγητό. Είναι μεγάλη δουλειά και κόπος, αλλά τουλάχιστον αξίζει!».

Στα 43 του σήμερα, γεννημένος στο Μπουρούντι από Σαμιώτες γονείς, ο κ. Κώστας Κουκούλης παλεύει χρόνια τώρα να βελτιώσει τις συνθήκες διαβίωσης των ντόπιων, σε χωριουδάκια της Τανζανίας, στην Ανατολική Αφρική. «Όταν είδαμε μια έγκυο γυναίκα να προσπαθεί να μετακινηθεί με ποδήλατο δώδεκα χιλιόμετρα μακριά, στο ιατρείο του διπλανού χωριού, να περνά μέσα από σαβάνα, δάση και χωματόδρομους μες στη ζέστη, τότε ήταν που σκεφτήκαμε να οργανώσουμε και στο χωριό της, στο Γκόνγκο, μια ιατρική μονάδα- σε μια τέτοια εικόνα, δεν μπορείς να μείνεις απαθής…», λέει στα «ΝΕΑ».

Όπως αναφέρει, για τον ίδιο τα πιο δύσκολα χρόνια της ζωής του ήταν αυτά που έζησε στην Ελλάδα«τέσσερα χρόνια, όσο κράτησαν οι σπουδές μου». Κάτοικος Τανζανίας από το 2001, ο φυσιολάτρης επιχειρηματίας άρχισε να λειτουργεί ένα πολυτελές lodge- θέρετρο («Saadani Safari Lodge»), στα βορειοδυτικά της χώρας: στο Σααντάνι, στα παράλια του Ινδικού Ωκεανού, για επισκέπτες που αναζητούν την πρόκληση ενός αξέχαστου σαφάρι μέσα στο τοπικό Εθνικό Πάρκο, σ΄ ένα από τα τελευταία οικοσυστήματα στον κόσμο.

Δεν του πήρε καιρό, ωστόσο, να διαπιστώσει πως μόλις ενάμισι χιλιόμετρο πιο δίπλα, ο τοπικός πληθυσμός τα έφερνε βόλτα εξαιρετικά δύσκολα- σε αντίθεση με τους εύπορους επισκέπτες του «Safari Lodge». «Εκεί κατοικούν οι Σουαχίλι, στην πλειονότητά τους ψαράδες, το μοναδικό εισόδημα των οποίων προέρχεται από τις γαρίδες που ψαρεύουν στον ωκεανό. Κατά τ΄ άλλα, δεν μπορούν να καλλιεργήσουν τίποτα: ό,τι και να φυτέψουν μέσα στο πάρκο, θα τους το χαλάσουν τα άγρια ζώα. Είναι, λοιπόν, ένα φτωχό χωριό, με πληθυσμό που χρειάζεται καθαρό νερό, περίθαλψη, σχολείο κι άλλα στοιχειώδη αγαθά. Ξεκινήσαμε έτσι σιγά σιγά, με δικές μας δαπάνες, αλλά και με προσφορές επισκεπτών, να τους βοηθάμε- αρχικά με επισκέψεις μας για καταγραφή των αναγκών. Σήμερα πια έχουμε καταφέρει να οργανώσουμε το ιατρείο του χωριού, καλύπτουμε τα έξοδα σπουδών για έντεκα μαθητές, κάνουμε και επισκευή στο σχολικό κτίριο που ήταν σε άθλια κατάσταση. Παράλληλα, οι χωρικοί εδώ έχουν πλέον και πόσιμο νερό – το εξασφαλίζουν από πηγάδι, με αιολική ενέργεια.

Χρησιμοποι- ούμε και την ηλιακή ενέργεια αντί για καύσιμα. Πειραματιζόμαστε και στην παραγωγή οικολογικού κάρβουνου, από υπολείμματα θερισμένου καλαμποκιού…», σημειώνει. «Και από την Ελλάδα μπορεί όποιος θέλει να βοηθήσει: δεν ζητάμε χρήματα, αλλά κυρίως φάρμακα και ρούχα…». «Επειδή οι ανάγκες των κατοίκων της ευρύτερης περιοχής είναι πολλές και προσωπικά δεν μου αρέσει να ζητάω χρήματα από τον κόσμο, αποφασίσαμε και συστήσαμε μια μη κερδοσκοπική εταιρεία, τη SΑΝΑ («Saving Αfrica΄s Νature»), για να ασχολείται ακριβώς με τις ανάγκες των ανθρώπων αυτών και της φύσης γύρω τους. Μέσω αυτής, λοιπόν, θα χτίσουμε σε διπλανό χωριό έναν δεύτερο καταυλισμό επισκεπτών για φωτογραφικό σαφάρι, με τη διαφορά πως τα κέρδη από την επιχείρηση αυτή θα επενδύονται αποκλειστικά για τους κατοίκους του, σε έργα όπως το ιατρείο που έχουμε ξεκινήσει. Θα μπορέσουν πλέον και άλλα παιδιά να πάνε σχολείο, άλλα δεκαπέντε είναι σε αναμονή- μόνα τους δεν θα μπορούσαν να σπουδάσουν, αδυνατούν να πληρώσουν 300 δολάρια τον χρόνο, σε γυμνάσιο και λύκειο…», αναφέρει.

[ ΙΝFΟ]

«SΑΝΑ»- Saving Αfrica΄s Νature in Τanzania Ltd, Ρ.Ο. Βox 9840 Dar es Salaam, Τanzania, Reg # 68002, τηλ./φαξ 00255 222773294, http://www.karibusana.com e-mail: info@karibusana. com «Saadani Safari Lodge» http://www.saadanilodge.com e-mail: info@saadanilodge.com

Έργο ζωής

ΜΠΡΟΣΤΑ στο φιλόδοξο όραμά του, ο κ. Κουκούλης έχει αφήσει σε δεύτερη μοίρα όλα τα υπόλοιπα στη ζωή του. Στην Ελλάδα έρχεται σπάνια, περίπου κάθε δύο χρόνια, για να επισκέπτεται τους γονείς του. Ο αδελφός του Γιώργος είναι επιχειρηματίας και πρόξενος της Ελλάδας στο Μπουρούντι, όπου κατοικεί με την οικογένειά του. «Είναι μεγάλη η δουλειά που κάνουμε εδώ, αφιερώνω σ΄ αυτή και τον ελεύθερο χρόνο μου, γι΄ αυτό και δεν έχω παντρευτεί. Είναι θυσία, αλλά το ΄χω πάρει απόφαση πως αυτή είναι η ζωή μου:

θα στηρίζω, όσο μπορώ, πολλές άλλες οικογένειες εδώ, γονείς που χρειάζονται τη βοήθειά μας…».