Ο διευθυντής μου, το ρομπότ

Ένα ρομπότ παρέστη την Τετάρτη στη σύσκεψη των «Τimes»- ένα από τα πιο προηγμένα, γνωστά και συμπαθή (λόγω του φιλικού ταμπεραμέντου του) ρομπότ. Ο ΑSΙΜΟ, βέβαια, περιορίστηκε στο να σερβίρει καφέδες και να μοιράσει χειραψίες. Σε καμιά εικοσαριά χρόνια, ωστόσο, μην εκπλαγείτε αν τον δείτε διευθυντή της εφημερίδας, να μοιράζει εντολές.

Πριν από μια δεκαετία, έγραψα ένα βιβλίο με τίτλο «Η Προέλαση των Μηχανών». Στο πρώτο προσχέδιο, υποστήριζα πως θα περνούσαν αρκετά χρόνια ακόμα μέχρι να δούμε ρομπότ να περπατούν αξιόπιστα στα δύο πόδια: ήταν εξαιρετικά δύσκολη αποστολή. Πριν εκδοθεί ωστόσο το βιβλίο, αναγκάστηκα να κάνω σοβαρές διορθώσεις: το δίποδο Ρ2 της Ηonda με είχε διαψεύσει με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο.

Δέκα χρόνια μετά, έχουμε πολλά δίποδα ρομπότ. Πέραν του ΑSΙΜΟ, που είναι ίσως ο πιο γνωστός, υπάρχουν εκπαιδευτικά ρομπότ, ρομπότ παιχνίδια, ένα σωρό ρομπότ που περπατούν καμαρωτά. Δεδομένου λοιπόν του πού βρισκόμασταν στα τέλη του 1990 και του πού βρισκόμαστε σήμερα, πού θα είμαστε σε 10 ή και 20 χρόνια; Τι δυνατότητες θα έχουν τα ρομπότ το 2030; Θα είναι ακόμα υπηρέτης μας ο ΑSΙΜΟ ή μήπως θα έχουν αντιστραφεί οι ρόλοι; Όχι μόνο στο Χόλιγουντ
Η τεχνολογία εξελίσσεται με όλο και πιο γοργούς ρυθμούς, σύντομα λοιπόν θα ξεπεράσει τον φυσιολογικό άνθρωπο- κυρίαρχη μορφή ζωής στη Γη θα γίνουν τότε οι ευφυείς μηχανές, τα ρομπότ αν θέλετε, ή οι αναβαθμισμένοι (μέσω συγχώνευσης με την τεχνολογία) άνθρωποι. Μήπως σκέφτεστε ότι αυτά συμβαίνουν μόνο στο Χόλιγουντ; Μήπως σκέφτεστε ότι, στο κάτω κάτω, τα ρομπότ δεν μπορούν ούτε ποδόσφαιρο να παίξουν ακόμα; Ότι ένα κομπιούτερ δεν θα μπορούσε να εκτιμήσει ποτέ τη μυρωδιά ενός τριαντάφυλλου, να καταλάβει ένα αστείο; Ότι, ακόμα και αν ένα ρομπότ βγει κάποτε εκτός ελέγχου, πάντα θα μπορούμε να το κλείσουμε;

Δυστυχώς, οι ανακουφιστικές αυτές σκέψεις είναι αγνό Χόλιγουντ. Οι ζωές μας σήμερα εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από την τεχνολογία. Για να ελέγχεις απόλυτα την τεχνολογία, πρέπει να μπορείς να την κλείσεις. Μπορούμε να κλείσουμε σήμερα το Ίντερνετ, πρακτικά, ρεαλιστικά; Φυσικά και όχι. Δεν μιλάμε για ατομικές μηχανές, μιλάμε για ένα δίκτυο που ελέγχει και συνδέει μια πληθώρα τεχνολογιών. Όσο για όλες αυτές τις ανθρώπινες αξίες που έχουμε περί πολλού, αν ένα ευφυές πυραυλικό σύστημα ανοίξει πυρ εναντίον μας, κι εμείς του αντιτείνουμε ότι δεν μπορεί να παίξει ποδόσφαιρο, μάλλον δεν μπορούμε να περιμένουμε ότι θα σταματήσει ντροπιασμένο και θα πάει να μάθει πριν ανοίξει πυρ.

Τα ρομπότ είναι διαφορετικά από τους ανθρώπους. Δεν χρειάζεται να γίνουν σαν τους ανθρώπους και να τους αντιγράψουν σε κάθε τομέα προτού τους ξεπεράσουν. Δεν χρειάζεται να αποκτήσουν συνείδηση, να καταλάβουν τις λεπτές αποχρώσεις της ανθρώπινης γλώσσας και να εκτιμήσουν τον Μπετόβεν πριν γίνουν καλύτερα από τους ανθρώπους εκεί όπου έχει σημασία. Θα μπορούσε κάποιος να πει πως η κουλτούρα των Αζτέκων και των Ιθαγενών Ινδιάνων ήταν «καλύτερη» από εκείνη των Ευρωπαίων εισβολέων. Κι όμως, ηττήθηκαν. Διότι πέρα από τις αρρώστιες, οι εισβολείς έφεραν μαζί τους μια μακράν ανώτερη τεχνολογία, η οποία χρησιμοποιήθηκε πολλές φορές με τρόπο αδίστακτο. Σκεφτείτε λοιπόν τον εαυτό σας σαν τον Αζτέκο του σήμερα. Εξακολουθείτε να θέλετε εκείνο τον καφέ από τον ΑSΙΜΟ;

Ο Κέβιν Γουόργουικ είναι καθηγητής Κυβερνητικής στο Πανεπιστήμιο του Ρέντινγκ

LΙΝΚ:

http://www.kevinwarwick.com/
http://world.honda.com/ΑSΙΜΟ/