Με άξονα τον Άνθρωπο, το «πιο ενδιαφέρον θέμα εις τον κόσμον»

Μια καλή αρχή για την «ανακάλυψη» μετά θάνατον του καλύτερου- κατά το τεκμήριον της καλλιτεχνικής αλλά και «τεχνικής» αρτιότητας- Έλληνα φωτογράφου του 20ού αιώνα, προσφέρουν οι 220 φωτογραφίες του Δημήτρη Χαρισιάδη (1911-1993). Υλικό άγνωστο, επιλέχθηκε από το αρχείο των 120.000 φωτογραφιών που άφησε ο ίδιος και το πρακτορείο που ίδρυσε το 1956. Το Μουσείο Μπενάκη αγόρασε τον θησαυρό το 1997 και τον παρουσιά- ζει στο κοινό.

ΙΝFΟ

«Φωτογραφικόν Πρακτορείον Δ. Α. Χαρισιάδης» στο Μουσείο Μπενάκη (Πειραιώς 136, τηλ.:
210-3453.111)
έως 19 Απριλίου.

Ερασιτέ- χνης φωτογράφος, με σπουδές Χημείας στην Ελβετία, γόνος καπνεμπόρου, ο Δημήτρης Χαρισιάδης κέρδισε α΄ βραβείο σε διεθνή διαγωνισμό. Το αλβανικό μέτωπο, όπου πήγε με μια φωτογραφική μηχανή, τον έκανε επαγγελματία. Έμεινε πάντα πιστός στην «απλή και ανόθευτη φωτογραφία», που ορίζεται από φωτογραφικές αρετές, όπως «ακρίβεια», και «οπτική σύλληψης στιγμιαία».

ΜΟΜΑ: Κορυφαία διάκρισή του υπήρξε η επιλογή της φωτογραφίας του «Ζωή» για έκθεση στο περίφημο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης το 1955.

Ντοκουμέντα: Η «μαύρη αγορά» και η πείνα στην Κατοχή, ο Πλαστήρας δίπλα στον Τσώρτσιλ, οι αιχμάλωτοι αντάρτες σε καμιόνια μετά την ανακατάληψη του Καρπενησιού το 1949, τα πρόσωπα στις «παιδουπόλεις», παραστάσεις αρχαίου δράματος, η αγροτική Ελλάδα είναι μερικά από τα θέματά του.

Τα πρόσωπα δεν κοιτάζουν τον φακό κι αυτό δίνει την εντύπωση πως η φωτογραφία περιγράφει την ανόθευτη εικόνα της πραγματικότητας.

Άνθρωπος: Ο Χαρισιάδης ανήκει στους ουμανιστές φωτογράφους. «Αυτό το ον αποτελεί το πιο ενδιαφέρον θέμα που υπάρχει εις τον κόσμον. Από τη γέννηση μέχρι τον θάνατό του, με τους ομοίους του εις τις σχέσεις, στις χαρές και στις λύπες του, στους θριάμβους και τις αποτυχίες του είναι το ανώτερον ενδιαφέρον».