Γνώμη

Το όνομά μου είναι Stelios
του , Μανώλη Σαριδάκη

Οι Άγγλοι δεν μπορούν να προφέρουν εύκολα τα πολυσύλλαβα επώνυμα. Και για τον λόγο αυτό, τον Γιαννακόπουλο τον αποκαλούσαν Στέλιο (Stelios). Ο Γιαννακόπουλος έπαιξε στην Αγγλία, εκτιμήθηκε, αγαπήθηκε από τους φιλάθλους της Μπόλτον και γεμάτος εμπειρίες από «το καλύτερο, το πιο αξιόπιστο πρωτάθλημα στον κόσμο», επέστρεψε, 35 ετών πια, στην πατρίδα και στον θεσσαλικό κάμπο.

Ο Γιαννακόπουλος έχει παίξει μέχρι στιγμής τέσσερα ματς και έχει πετύχει τρία γκολ. Στα παιχνίδια που δεν σκόραρε (με Σέρρες και ΑΕΚ), η Λάρισα δεν νίκησε!

Ο Stelios, βεβαίως, δεν είναι άγνωστος στους φιλάθλους.

Έκανε καριέρα στον Ολυμπιακό, κατέκτησε πρωταθλήματα και Κύπελλα. Αναδείχτηκε πρωταθλητής Ευρώπης με την εθνική ομάδα, το 2004. Όπου και να πήγε, τίμησε το όνομά του και τη χώρα του.

Με τα έως τώρα πεπραγμένα του Γιαννακόπουλου στο ελληνικό πρωτάθλημα, οι κάθε λογής ειδήμονες πρέπει να προβληματιστούν. Διότι επιβεβαιώνεται για πολλοστή φορά, ότι η ποιότητα δεν αλλοιώνεται, δεν φθείρεται. Ταυτόχρονα, η απουσία άλλων Στέλιων από το άθλημα αποδεικνύει ότι κάτι δεν πάει καλά στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Σ΄ ένα ποδόσφαιρο, όπου το απρόβλεπτο- η πεμπτουσία του αθλήματος δηλαδή- έχει γίνει, δυστυχώς, προβλέψιμο.

Απρόβλεπτος ο Στέλιος έλκει, διότι εξακολουθεί να βάζει «καθαρές γκολάρες» στα 35 του. Προβλέψιμοι οι «μεγάλοι» απωθούν, διότι κερδίζουν με ελεεινό τσαμπουκά, με σκανδαλώδη εύνοια, αφαιρώντας από την μπάλα τη μαγεία, που σε ολόκληρο τον πλανήτη ξετρελαίνει εκατομμύρια ανθρώπους…

Δεν έχουμε τάσεις ποδοσφαιρικής… γεροντοφιλίας. Αλλά όταν βλέπεις 35άρηδες «να βγάζουν μάτια», αναρωτιέσαι τι απέγιναν τα νιάτα…