[ ΕΓΡΑΨΑΝ ] Παντελής Μπουκάλας

(ο αρθρογράφος για την «εικονική» τηλεοπτική πραγματικότητα)

«Όλα τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν»… Ή καλύτερα, για να απομακρυνθούμε κάπως από το τραγούδι, πάμπολλα αλλάζουν γύρω και μέσα μας, κάποια ωστόσο μένουν ασάλευτα. Δεινή η οικονομική κρίση και δεινότερη η εξόφθαλμη επιπολαιότητα με την οποία την αντιμετωπίζουν οι τοπικοί μας άρχοντες, που με την αυτοσχεδιαστική τους ελαφρότητα προκαλούν κάτι μεταξύ αμηχανίας και γέλωτος στους κοινοτικούς υπεράρχοντες. «Όλα αλλάζουν» λοιπόν, κάποια όμως δεν αλλάζουν. Η επιπολαιότητα πρωτίστως, ορατή αφενός στις «θεραπευτικές μεθόδους» που συστήνει η κυβέρνηση, αφετέρου σε ένα άλλο πεδίο της ζωής μας: το γυάλινο.

«Όμορφος κόσμος το πρωί», «Καφές με την Ελένη», «Πρωινή Μελέτη», «Παρέα με τον Ανδρέα», «Πολύ μπλα μπλα», «Κους κους το μεσημέρι» «Σούπερ Τάδε», «Μπορώ», ένα τίποτα που πλασάρεται σαν να είναι το άπαν, μια μηχανή που διαστρέφει τον πραγματικό κόσμο, του γυρνάει την πλάτη του για να ασχοληθεί με αστειότητες. Για την ηγεμονία της σαχλαμάρας πρόκειται, που δημιουργεί έναν ψεύτικο κόσμο, αυτιστικό, όλο χρυσόσκονη και βαθιούς καναπέδες, όπου χωμένοι οι τιβι-περσονίτσες μετράνε την αντοχή μας. Σαν πολύ δεν αντέξαμε ήδη;

(«Η Καθημερινή»)