96.000 χιλιόμετρα σε 46 χώρες

«Ένα βράδυ πήγαμε να κατασκηνώσουμε σε ένα ψαροχώρι στο Βιετνάμ. Όταν πέσαμε να κοιμηθούμε ήρθε η αστυνομία. Την είχαν καλέσει οι κάτοικοι του χωριού. Ήταν στο πόδι γιατί φοβούνταν, αν μείνουμε εκεί, μήπως μας μαχαιρώσει ή μας ληστέψει κάποιος μέσα στη σκηνή. Έτσι τα μαζέψαμε και πήγαμε σε ξενοδοχείο» λέει η κ. Νέτου.
Ένα ζευγάρι Ελλήνων, ο 41χρονος Άκης Τεμπερίδης, δημοσιογράφος θεμάτων αυτοκίνησης και η 31χρονη χορογράφος Βούλα Νέτου ξεκίνησαν στις 25 Απριλίου 2007 από την Αθήνα για να κάνουν κάτι που για τους περισσότερους μοιάζει άπιαστο όνειρο. Τον γύρο του κόσμου με… τζιπ σε 800 ημέρες. Σήμερα βρίσκονται στην Κουάλα Λουμπούρ της Μαλαισίας, κάνοντας σχέδια πάνω στον χάρτη για τον επόμενο σταθμό τους, την Αυστραλία. Μέχρι στιγμής έχουν ολοκληρώσει τον γύρο της Αφρικής και έχουν διασχίσει από άκρη σε άκρη το νότιο τμήμα της Ασίας και το κοντέρ του «Καρίμπου»- έτσι έχουν ονομάσει το τζιπ- έχει καταγράψει περισσότερα από 96.000 χιλιόμετρα σε 46 χώρες. «Η Αφρική ήταν το μεγάλο κεφάλαιο στο ταξίδι μας γιατί ήταν η πρώτη ήπειρος που διασχίσαμε και η πιο δύσκολη. Με μεγάλη χαρά όμως θα έκανα ξανά τον γύρο της, τόσο γιατί αφήσαμε κάποιες χώρες απ΄ έξω όσο και για να την καταλάβω καλύτερα», λέει ο κ. Τεμπερίδης.

Ειδικός εξοπλισμός
Για να αντέξει το μακρύ ταξίδι, το ειδικά διασκευασμένο Land Rover Discovery ΙΙΙ είναι εξοπλισμένο με έξτρα ρεζερβουάρ πετρελαίου, ειδικές χειροποίητες αναρτήσεις, βάση για δύο ρεζέρβες, σκηνή οροφής και ειδικά safe box (κουτιά ασφαλείας για τη φύλαξη πολύτιμων αντικειμένων). Βέβαια, δεν έχουν λείψει τα απρόοπτα, όπως λέει η κ. Νέτου. «Στη Βόρεια Σουμάτρα, παραμονές Χριστουγέννων, κόλλησε η μηχανή του αυτοκινήτου. “Εδώ τελειώσαμε” έλεγε ο Άκης, αλλά εγώ ήμουν σίγουρη ότι θα συνεχίζαμε. Βάλαμε το κεφάλι κάτω, φέραμε το αυτοκίνητο πίσω στη Μαλαισία- 1.200 χιλιόμετρα απόσταση – με φορτηγά και πλοία. Οκτώ ημέρες μας πήρε και φτάσαμε δύο ώρες πριν αλλάξει ο χρόνος. Τώρα όμως ξέρουμε ότι και στα χειρότερα αντέχουμε και προχωράμε».

Γεμάτοι εμπειρίες
Την Ασία άρχισαν να την οργώνουν τον Φεβρουάριο του 2008 και ήδη έχουν περάσει από 11 χώρες, μεταξύ των οποίων το Ιράν, το Πακιστάν, η Ινδία, το Νεπάλ, η Μαλαισία, η Καμπότζη, το Βιετνάμ. Τις περίπου 600 ημέρες που ταξιδεύουν έχουν ζήσει εμπειρίες, έχουν δει εικόνες και έχουν βιώσει συναισθήματα που για τους περισσότερους μοιάζουν μαγικά. Ατένισαν τη θέα από το υψηλότερο βουνό του πλανήτη, τα Ιμαλάια, ήλθαν σε επαφή με τις γυναίκες της φυλής Κάρεν Καγιάν που βρέθηκαν εξόριστες στην Ταϊλάνδη από το καθεστώς της Μιανμάρ και έχουν κύριο χαρακτηριστικό τους τα δαχτυλίδια που φορούν στον λαιμό. Διανυκτέρευσαν στον οικισμό των Καλάσα στο Βορειοδυτικό Πακιστάν, οι οποίοι σύμφωνα με την προφορική παράδοσή τους κατάγονται από τον στρατό του Μεγάλου Αλεξάνδρου και διαφέρουν από τους άλλους λαούς της Ασίας τόσο για τη ήθη και τα έθιμά τους όσο και για την προτίμησή τους στο κρασί, κάτι που ελάχιστοι μουσουλμανικοί λαοί συνηθίζουν.

LΙΝΚ:

www.theworldoffroad.com

«Πιο φιλόξενοι είναι οι Ιρανοί»

«ΣΤΙΣ ΧΩΡΕΣ ΤΗΣ ΑΣΙΑΣ, σε αντίθεση με την Αφρική, μένουμε συνήθως σε φθηνά ξενοδοχεία παρά στη σκηνή μας, ενώ τις περισσότερες φορές τρώμε έξω. Είναι όλα τόσο φθηνά, καθαρά και νόστιμα. Με 20-30 ευρώ την ημέρα για ύπνο, φαγητό και καύσιμα, τη βγάζουμε μια χαρά μέχρι στιγμής» λέει ο κ. Τεμπερίδης. Από όλους τους λαούς που έχουν συναντήσει, ο κ. Τεμπερίδης χαρακτηρίζει πιο φιλόξενους τους Ιρανούς. «Καθόμασταν στο αυτοκίνητο ψάχνοντας να κατασκηνώσουμε κάπου. Μια οικογένεια που έκανε πικνίκ, μόλις μας είδε μας έφερε φαγητό στο αυτοκίνητο. Ένας κύριος μέχρι που μας κέρασε το ψωμί που πήγαμε να αγοράσουμε. Άσε που στα βενζινάδικα συνήθως δεν μας έπαιρναν χρήματα» λέει χαρακτηριστικά.


«Μας αγκάλιαζαν σαν σωτήρες»

ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΧΑΡΑΓΜΕΝΗ στη μνήμη των δύο Ελλήνων θα μείνει η διάσωση ναυαγών στα νησιά Τόγκιαν της Ινδονησίας.

«Είχαμε πάει για καταδύσεις. Οι δύο άνδρες ήταν τέσσερις ημέρες στο νερό χωρίς νερό και φαγητό. Τους βρήκαμε να κρατιούνται από την αναποδογυρισμένη βάρκα τους, πεινασμένους, αφυδατωμένους και με συμπτώματα υποθερμίας.

Τους περιμαζέψαμε στην ακτή και καλέσαμε την αστυνομία από το μοναδικό τηλέφωνο που είχε το διπλανό χωριό. Όταν ήλθαν οι δικοί τους την επομένη, μας αγκάλιαζαν σαν σωτήρες».

Οι 800 ημέρες του ταξιδιού που πρόκειται να τελειώσει φέτος στη Νέα Υόρκη, για τον κ. Τεμπερίδη είναι αρκετές μόνο αν είσαι απλώς περαστικός από τις χώρες που επισκέπτεσαι.