Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ Οι ουραγοί της ευρωζώνης

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ πλέον καμία αμφιβολία, ότι από τις χώρες της ευρωζώνης, αυτές που θα μπορούσαν να δηλώσουν κάποια στιγμή- λόγω χρεών και χαμηλής δανειοληπτικής ικανότητας- το τρικουπικό «δυστυχώς επτωχεύσαμεν», είναι η Ιρλανδία και η Ελλάδα. Μπορεί να μη συμβεί τελικά κάτι τέτοιο λόγω της αλληλεγγύης που είναι υποχρεωμένη να δείξει η Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς σε περίπτωση πτώχευσης ενός η περισσοτέρων μελών της ευρωζώνης κινδυνεύει η ίδια η ύπαρξη του ευρώ.

Ωστόσο και παρά το γεγονός ότι και οι δύο χώρες θα αποφύγουν τελικά το μοιραίον της πτώχευσης- με την έννοια της στάσης πληρωμώνεντούτοις το τίμημα που θα πληρώσουν για τη διάσωσή τους δεν θα απέχει και πολύ από τα μέτρα που παίρνει σε ανάλογες περιπτώσεις το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Σε κάθε περίπτωση η ελληνική οικονομία δεν θα μπορέσει να ξεφύγει εύκολα από την εκ νέου κηδεμόνευση- επιτήρηση της οικονομικής της πολιτικής από το διευθυντήριο των Βρυξελλών.

Το παράδοξο δε της όλης υπόθεσης είναι ότι μέχρι πρόσφατα η κυβέρνηση χαρακτήριζε την ελληνική οικονομία «θωρακισμένη έναντι της κρίσης» και σήμερα το σύνολο του ευρωπαϊκού Τύπου αντίθετα τη χαρακτηρίζει ως «βαρέως νοσούσα». Στην ίδια και χειρότερη ακόμη κατάσταση βρίσκεται και η οικονομία της Ιρλανδίας, θέτοντας έτσι και το επίσημο τέλος του μύθου του περίφημου «ιρλανδικού θαύματος», το οποίο συνίστατο σε μπαράζ ξένων επενδύσεων στη χώρα αυτή έναντι χαμηλών φορολογικών συντελεστών. Κάτι ήξερε ο Κώστας Σημίτης όταν πριν από μερικά χρόνια ως πρωθυπουργός της χώρας είπε- απαντώντας στις πιέσεις του ΣΕΒ για χαμηλότερους φορολογικούς συντελεστές στις επιχειρήσεις- ότι η «Ελλάδα δεν θα γίνει ποτέ Ιρλανδία».