Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Κράτα την αναπνοή σου, κράτα τηηηηην

Τόσο εύκολα τα έχει τα δέντρα η πολύφερνη δημαρχάρα της ταλαίπωρης τούτης πόλης (των Αθηνών); Τόσο πρόχειρες τις έχει τις δεντρούκλες και πάει και τις ξεριζώνει με μια άνεση, με μια έπαρση, με μια αλαζονεία – ούτε εκπομπή της Τατιάνας, δηλαδή…

Τη μια ξεριζώνει με μια άνεση τις νεραντζιές στην Κανάρη για να βάλει κάτι τσουρούτικα εξωτικά καλλωπιστικά της κακιάς ώρας (και της στιγμής), παρά τις αντιδράσεις δημοτών.

Τώρα πήρε σβάρνα (με ξεφούσκωτα- από τους αγανακτισμένους περιοίκους- λάστιχα στα γκρέιντεράντε και σε κατεδαφιστήρα, δημαρχάρα!) τα δέντρα- δεντρούκλες χρόνων- στην Πλατεία Αμερικής για να κάνει, λέει, πάρκινγκ.

Να το κάνει στην ξεχαρβαλωμένη Αθήνα. Χρειαζούμενο είναι. Κοινής ωφέλειας. Αλλά ωφέλεια (και οξυγόνο) δεν προσέφεραν στην τσιμεντούπολη που διαφεντεύει με αλαζονεία περισσή και τα κακόμοιρα τα δέντρα; Θα τα ξαναφυτέψει; Και αν θα φυτέψει θα είναι πάλι κάτι καχεκτικά, τσουρούτικα που μόνον οξυγόνο δεν προσφέρουν και μαραγκιάζουν, δύσμοιρα, στα έρμα τα πεζοδρόμια; Γιατί μεγάλα δέντρα σαν αυτά που παίρνει σβάρνα δεν θα είναι (Άντε μην αρχίσω να λέω και για το Άλσος Παγκρατίου).

Αν εκείνου δεν του χρειάζεται οξυγόνο, ας κρατήσει την αναπνοή του μέχρι να σκάσει! Σε μας, τους υπόλοιπους, χρειάζεται. Και μας το στερείγια έργα της προσωπικής του βιτρίνας…

Φοίβη
Μνήμη άκλιτη

Αγαπητή κυρία Φοίβη, Με τον θάνατο της Δανάης σβήνουν οριστικά και οι τελευταίες ζωντανές αναμνήσεις χρόνων μακρινών πια: του Μεσοπολέμου, του πολέμου, της Κατοχής, του Εμφυλίου και της εσωτερικής κατοχής από τη χούντα… Λίγοι θυμήθηκαν τη Δανάη των τραγουδιών του Αττίκ και του Χαιρόπουλου, ελάχιστοι τη Δανάη που μας γνώρισε τα άπαντα του Ρablo Νerouda (του οποίου υπήρξε στενή φίλη στα χρόνια της αυτοεξορίας της στη Χιλή…).

Κανένας όμως δεν θυμήθηκε τη Δανάη της Εθνικής Αντίστασης, γι΄ αυτό πιστεύω ότι πρέπει να θυμίσω ένα και μόνο περιστατικό: Θυμάμαι (αν και ήμουν 9 ετών) ότι ήταν η τελευταία ημέρα της Κατοχής της Αθήνας από τους Γερμανούς (και τους προδότες βέβαια) και στις ακραίες γειτονιές εμφανίζονταν ήδη οι πρώτοι «μαυροσκούφηδες» του Άρη. Ο ραδιοφωνικός σταθμός (που βρισκόταν ακόμα στα χέρια των Γερμανών και της Αστυνομίας του Έβερτ και των Μπουραντάδων)

ανήγγειλε ζωντανή εκπομπή με τραγούδια από τη Δανάη: «Θα ξεκινήσουμε με το “Μην ξεχνάς…”» ακούστηκε ο εκφωνητής και η αξέχαστη Δανάη πρόσθεσε: «Και μην ξεχνάς ότι η Αθήνα μας θα είναι ελεύθερη αύριο!».

Πολύ αργότερα, μετά την επιστροφή της από τη Χιλή, τη γνώρισα και τη ρώτησα πώς γλίτωσε από τους συνεργάτες των Γερμανών. Μου είπε ότι τη φυγαδεύσανε υπάλληλοι του Σταθμού, με κίνδυνο και της δικής τους ζωής, γιατί τα πρωτοπαλίκαρα του Έβερτ είχανε δηλώσει ότι θα την εκτελούσανε γι΄ αυτό που είπε!

Την επομένη οι Γερμανοί καταθέσανε στεφάνι στον Άγνωστο Στρατιώτη (τι ευαισθησία ε;!!), κατεβάσανε τη σημαία με τον αγκυλωτό που βρώμιζε τον Ιερό Βράχο και ξεκουμπιστήκανε. Ο λαός ξεχύθηκε πανηγυρίζοντας στους δρόμους. Και πάλι θυμάμαι, στην αρχή της Σταδίου ανεβασμένες σε άλογα, την Μπεάτα Κιτσίκη, μάνατην Μπεάτα Κιτσίκη, κόρη- και τη δασκάλα μου, κυρία Μαρία με σταυρωτά φυσεκλίκια και πολυβόλα στην πλάτη και πίσω μια μικρή ομάδα από «μαυροσκούφηδες» που πορεύονταν προς τον Άγνωστο κρατώντας δάφνινο στεφάνι. Πίσω μια ομάδα καλλιτέχνες, με πρώτη και καλύτερη τη Δανάη τραγουδούσαν το «Εμπρός ΕΛΑΣ για την Ελλάδα»…

Με ιδιαίτερη εκτίμηση, Μιχάλης Δωρής «Η μνήμη,/ κύριο όνομα των θλίψεων,/ ενικού αριθμού,/ μόνον ενικού αριθμού/ και άκλιτη./ Η μνήμη, η μνήμη, η μνήμη», αγαπητέ Μιχάλη. Από την Κική Δημουλά.


«Ευρύχωρον αδιέξοδον»

Αγαπητή κυρία Φοίβη, 1) Προχθές γυρίζοντας από το Γυμνάσιο ο εγγονός μου αυθόρμητα έτρεξε κοντά μου και με ρώτησε. Τι έγινε παππού εκείνος ο εκπρόσωπος της κυβέρνησης που ήταν άχρουςάοσμος και άγευστος; Είχαν μάθει εκείνη την ημέρα για τις ιδιότητες του νερού και παραλλήλισαν με αυτό τον κ. Ρουσόπουλο. Αυτά παθαίνουν οι διάσημοι και μάλισταν όταν κάνουν νερά.

2) Γιατί η Δικαιοσύνη δεν μπουζουριάζει μερικούς από τους πρωταγωνιστές του σκανδάλου του Βατοπεδίου; Όταν αντικρύσουν τα κρύα ντουβάρια των κελιών θα μιλήσουν όχι μόνο για τους εαυτούς τους, αλλά και για όλους τους απ΄ έξω, αφελείς και εύπιστους.

3) Γιατί ο κ. Καραμανλής όταν πηγαίνει στο εξωτερικό δίνει συνεντεύξεις Τύπου και μιλάει για όλα τα δρώμενα στην Ελλάδα, και όταν είναι εδώ όπως λένε παίζει μόνο βιντεοπαιχνίδια; Και ακόμα είναι αλήθεια, όπως μετέδωσε το πρακτορείο ειδήσεων της Λαπωνίας, πως η επόμενη συνέντευξη του κ. Καραμανλή θα γίνει μέσα σε ιγκλού; Αυτά που λέει τόσα χρόνια κρύωσαν και θέλει να τα πει στον φυσικό τους χώρο. Σωστό!

Βασίλης Λαρισαίος Σήμερα έχω μόνο στίχους της Κικής Δημουλά να αντιπαραθέσω, αγαπητέ Βασίλη, στα «σεμνά και ταπεινά» τεκταινόμενα: «Αγγελίες εις αρίστην κατάστασιν,/ και ευρύχωρον αδιέξοδον./ Σε τιμές ευκαιρίας. / Ανεκμετάλλευτον και εύκαρπον/ έδαφος πωλείται/ ελλείψει τύχης και διαθέσεως./ Και χρόνος/ αμεταχείριστος εντελώς./ Πληροφορίαι: Αδιέξοδον./ Ώρα: Πάσα».