«Ξεχάστε τους αγρότες του ΄90»

«Είμαι αγρότης ουσιαστικά από παιδί. Πολύ νωρίς είχα αποφασίσει να ασχοληθώ με την εντατική καλλιέργεια, τα θερμοκήπια. Πίστευα ότι αυτή είναι η εξέλιξη της αγροτιάς. Είμαι 4ης γενιάς αγρότης και ήθελα να κάνω ένα βήμα πιο πέρα από τις συμβατικές καλλιέργειες που, όπως βλέπουμε, σήμερα βρίσκονται σε τραγική κατάσταση».

Τέσσερις ακόμη νέοι άνθρωποι, ηλικίας 38-45 ετών, συμμερίσθηκαν το όνειρο του 43χρονου Απόστολου Δημητριάδη στο Ομορφοχώρι Λάρισας: ένας ακόμη αγρότης, ένας οικονομολόγος, ένας ηλεκτρονικός και ένας έμπορος, που έφτιαξαν θερμοκήπιο υδατοκαλλιέργειας. Ταυτόχρονα, το μοντέλο αγρότη που υπηρετούν δεν έχει καμία σχέση με τους αγρότες του ΄90 και των συνθημάτων τύπου «όλα τα κιλά- όλα τα λεφτά». Το ίδιο ισχύει για τους περισσότερους νέους αγρότες που βρίσκονται αυτές τις μέρες στους δρόμους.

Οι πέντε συνέταιροι πέρασαν ατέλειωτες νύχτες μελετώντας όλα τα στοιχεία που συγκέντρωναν για μια τόσο μεγάλη επένδυση. Τα στοιχεία της καλλιέργειας που θα επέλεγαν, τον τύπο του θερμοκηπίου, τον τρόπο της καλλιέργειας και τις αποδόσεις της. Αποφάσισαν λοιπόν έπειτα από πολύ ψάξιμο να καταλήξουν σε μια σύγχρονη καθετοποιημένη μονάδα θερμοκηπίου με ψυγείο και συσκευαστήριο στο Ομορφοχώρι.

«Επιλέξαμε τελικά να προχωρήσουμε σε μια σύγχρονη μονάδα με μεγάλο κόστος που να μπορεί όμως να σταθεί στις σημερινές απαιτήσεις του ανταγωνισμού και της άριστης ποιότητας. Το κόστος της επένδυσης έφθασε περίπου στο 1.000.000 ευρώ μαζί με την αγορά της γης. Η αλήθεια είναι πως στην αρχή μάς φόβισε το κόστος αλλά πιστεύαμε ότι μια σύγχρονη επιχείρηση με σωστά και προσεγμένα βήματα δεν είχε να φοβηθεί τίποτα. Η αλήθεια είναι πως στην αγορά υπάρχουν θερμοκήπια με 15.000 ευρώ το στρέμμα και άλλα με 150.000 ευρώ το στρέμμα. Θέλαμε να ξεφύγουμε από τη μετριότητα και δεν επιδιώξαμε να περιορίσουμε το κόστος. Οι περισσότεροι σε μια επένδυση αυτό το λάθος κάνουν και μετά μετανιώνουν…».

Ξεκίνησαν το 2002. Οι μοντέρνοι αγρότες ξεκίνησαν το 2002 ιδρύοντας την εταιρεία Γεωργείν Α.Ε. Η μονάδα εντάχθηκε σε αναπτυξιακό πρόγραμμα (με τον νόμο 2601) και πήρε επιδότηση 35%. Δηλαδή περίπου 350.000 ευρώ καλύφθηκαν από το ποσό της χρηματοδότησης.

Σύμφωνα όμως με τον κ. Δημητριάδηπου έχει «βάλει ένσημα» στα αγροτικά μπλόκα- για να αναπτυχθεί ο τομέας των θερμοκηπίων- των σύγχρονων μονάδων- θα έπρεπε η επιδότηση να έφθανε στο 50-60%, γιατί το κόστος κατασκευής είναι μεγάλο και μόνο έτσι θα μπορεί μια μονάδα να επιβιώσει και να είναι ανταγωνιστική, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά στην Ευρώπη. «Ποτέ καμία κυβέρνηση μέχρι σήμερα δεν ασχολήθηκε σοβαρά ώστε να υπάρξει ανάπτυξη στον τομέα αυτό. Εδώ μιλάμε για ελεύθερο εμπόριο…».

Πέρα από τις προδιαγραφές της μονάδας, ο κ. Δημητριάδης και οι συνέταιροί του επέλεξαν να προχωρήσουν σε υδροπονική καλλιέργεια. Καλλιεργούν δηλαδή όχι σε χώμα, αλλά σε νερό.

Καλλιέργεια σε νερό. «Αποφασίσαμε να προχωρήσουμε στην υδροπονία για πολλούς λόγους. Πρώτος και κυριότερος είναι η πολύ καλύτερη ποιότητα των προϊόντων. Γίνονται λιγότερες φυτοπροστατευτικές επεμβάσεις, υπάρχει αυξημένη παραγωγή και πολύ καλύτερες συνθήκες που μεγαλώνει το φυτό και παράγουμε 12 μήνες τον χρόνο. Ένα μεγάλο πλεονέκτημα, ειδικά για τη Θεσσαλία, είναι η οικονομία στην κατανάλωση νερού. Τα προϊόντα μας είναι πιστοποιημένα που σημαίνει ότι έχουμε τη δυνατότητα εξαγωγής στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Στα 7 στρέμματα του θερμοκηπίου φυτεύουμε 13.000 φυτά και η παραγωγή κυμαίνεται σε 800.000- 1.000.000 αγγούρια τον χρόνο. Οι τιμές δεν είναι στάνταρ γιατί διαμορφώνονται ανάλογα με την προσφορά και τη ζήτηση. Το θέμα είναι ότι δεν έχουμε μεσάζοντες και έχουμε αναλάβει μόνοι μας την προώθηση και πώληση των προϊόντων μας. Τα οικονομικά αποτελέσματα έπειτα από τις πρώτες χρονιές καλλιέργειας και διάθεσης των προϊόντων είναι πολύ θετικά και αυτό μας κάνει χαρούμενους για τις επιλογές μας. Ήδη η εταιρεία διαθέτει ιστοσελίδα στο Ίντερνετ και περιμένουμε ότι τα επόμενα χρόνια θα υπάρχει μεγαλύτερη επικοινωνία μέσα από το Ίντερνετ. Θέλουμε να γνωρίζουν οι πελάτες μας ή όσοι θέλουν να συνεργαστούν μαζί μας ποιοι είμαστε, τι παράγουμε και πώς το παράγουμε».

Στο υδροπονικό θερμοκήπιο δεν προβλέπεται καμία αποζημίωση, ούτε σε περίπτωση φυσικής καταστροφής ούτε στην κατασκευή ούτε στην παραγωγή.

Επέλεξαν να προχωρήσουν σε υδροπονική καλλιέργεια, καλλιεργούν δηλαδή όχι σε χώμα, αλλά σε νερό

Ανύπαρκτες υποδομές

«Αυτό που αντιμετωπίζει ο θεσσαλικός κάμπος δεν είναι μόνο η διάθεση και οι τιμές των προϊόντων», λέει ο κ. Απόστολος Δημητριάδης. «Είναι η ανυπαρξία υποδομών. Δεν έχει προχωρήσει κανένα μεγάλο έργο εδώ και τουλάχιστον 20 χρόνια. Φανταστείτε ότι ακόμα σήμερα στο 2009, όταν παντού υπάρχουν υπερσύγχρονες μονάδες, εμείς ποτίζουμε μέσα από κανάλια αντιπλημμυρικά. Όλο τον χειμώνα χάνονται εκατομμύρια κυβικά νερού στη θάλασσα και εμείς το καλοκαίρι δεν έχουμε σταγόνα για μέρες να ποτίσουμε. Για ποια σύγχρονη γεωργία με ανταγωνιστικά προϊόντα μιλάνε οι υπεύθυνοι για την κατάσταση αυτή… Ένα άλλο που ποτέ δεν εκμεταλλευτήκαμε σαν χώρα είναι η ποιότητα των προϊόντων μας και ιδιαίτερα του θεσσαλικού κάμπου…».
Αγροτικές επιχειρήσεις κόντρα στους μεσάζοντες

O κ. Δημητριάδης διατηρεί και συμβατικές καλλιέργειες και ζει την ίδια κατάσταση που ζουν οι χιλιάδες συνάδελφοί του στα μπλόκα. «Στα 280 στρέμματα που καλλιέργησα φέτος με βαμβάκι μπήκα μέσα. Δεν κάλυψα ούτε το κόστος παραγωγής. Το ίδιο έγινε και με τα σιτάρια και τα καλαμπόκια. Θέλουν βέβαια λόγω της γενικότερης οικονομικής κρίσης, να τα πάρουν σε τέτοιες τιμές που είπα καλύτερα να μείνουν στις αποθήκες. Ζητούσαν το καλαμπόκι γύρω στα 14 λεπτά, ενώ πέρυσι είχα πουλήσει πάνω από 40 λεπτά. Καταλαβαίνετε ότι έτσι δεν μπορεί να ζήσει ένας αγρότης. Προσωπική μου γνώμη είναι να γίνουν συνεργασίες αγροτών, όχι ομάδες και συνεταιρισμοί, εννοώ αγροτικές επιχειρήσεις που θα μπορούν να σταθούν με αξιώσεις στην αγορά και να πετύχουν καλύτερα αποτελέσματα. Αρχικά θα έχουν μειωμένο κόστος παραγωγής που είναι το μεγάλο ζητούμενο σήμερα και θα έχουν μεγαλύτερη διαπραγματευτική δύναμη στην πώληση των προϊόντων λόγω του μεγάλου όγκου παραγωγής».