[ Δρόμοι ]

Ο Θεός…
… είναι Θεός της ερήμου. Στην έρημο διάλεξε ο Θεός να μιλήσει με ανθρώπινη φωνή στους ανθρώπους: με τον Αβραάμ, με τον Χριστό και με τον Μωάμεθ. Μα υπάρχει μια άκρη πάνω από την έρημο του Σινά όπου δεν ακούγεται πια η φωνή του. Μονάχα οι οιμωγές των ανθρώπων που φωλιάζουν στα κουφάρια των βομβαρδισμένων σπιτιών τους σαν αγρίμια.

Σε μιαν άλλη…
… άκρη της απέραντης άμμου, στην ισραηλινή έρημο Νεγκέβ, ο ισραηλινός στρατός έκτισε πριν από πέντε χρόνια μια αραβική πόλη- φάντασμα. Είναι μεγάλη σαν πραγματική πόλη, με δρόμους που έχουν ονόματα, με τζαμιά, με δημόσια κτίρια και με αυτοκίνητα. Λείπουν μόνον οι άνθρωποι. Κόστισε 45 εκατομμύρια δολάρια. Και είναι ένα ομοίωμα της Γάζας. Κτίστηκε εκεί για να εκπαιδευτεί ο ισραηλινός στρατός σε έναν πόλεμο κατά της Χαμάς. Όταν ο Ισραηλινός επιτελάρχης Νταν Χαλούτζ επισκέφθηκε αυτή την πόλη- φάντασμα μετά την ήττα του Ισραήλ από τη Χεζμπολά στον Λίβανο, το 2006, είπε στους δημοσιογράφους ότι οι στρατιώτες του «προετοιμάζονται για ένα σενάριο που θα εκτυλιχθεί στην πυκνοκατοικημένη Πόλη της Γάζας». Μία εβδομάδα μετά την έναρξη του πρόσφατου βομβαρδισμού της Γάζας, ο Εχούντ Μπαράκ επισκέφθηκε την έρημο Νεγκέβ και παρακολούθησε μια πρόβα του χερσαίου πολέμου. Ξένα τηλεοπτικά συνεργεία τον κατέγραψαν να παρακολουθεί τις ισραηλινές χερσαίες δυνάμεις να καταλαμβάνουν την πόλη- φάντασμα, να κάνουν εφόδους στα άδεια σπίτια και να σκοτώνουν τους «τρομοκράτες» που κρύβονταν σε αυτά.

Η αντίσταση…
… των Παλαιστινίων εκδηλωνόταν πάντα σε πόλεις και χωριά. Πού αλλού θα μπορούσε άλλωστε; Γι΄ αυτό οι παλαιστινιακές πόλεις και τα χωριά θεωρούνταν πάντα από το Ισραήλ εχθρικές βάσεις. «Οποιαδήποτε αντίποινα λοιπόν μοιραία θα έχουν για στόχο τους αμάχους, ανάμεσα στους οποίους ίσως να υπάρχουν και κάποιοι από εκείνους που αντιστέκονται ενεργά στο Ισραήλ» αναφέρει στο περιοδικό «Λόντον Ρεβιού οβ Μπουκς» ο Εβραίος ιστορικός Ιλάν Παπέ, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Έξετερ. «Όταν έχεις τη δύναμη πυρός και δεν έχεις κανέναν ηθικό δισταγμό για τη σφαγή αμάχων, το αποτέλεσμα είναι καταστάσεις σαν κι αυτή που βλέπουμε στη Γάζα». Μια παρόμοια απαξίωση των Παλαιστινίων ως ανθρώπων συμβαίνει και μέσα στην ίδια την ισραηλινή κοινωνία, λέει ο Ιλάν Παπέ, κι αυτό εξηγεί γιατί αυτή η κοινωνία υποστήριξε μαζικά το μακελειό στη Γάζα. Τόσο πολύ έχουν απαξιωθεί οι Παλαιστίνιοι από τους Ισραηλινούς- πολιτικούς, στρατιωτικούς και απλούς πολίτες- που το να τους σκοτώνουν το βλέπουν πια σαν κάτι φυσικό, το ίδιο φυσικό όπως και ο διωγμός τους από την πατρίδα τους το 1948 ή ο εγκλεισμός τους στα κατεχόμενα εδάφη.

Να γιατί…
… στις φωτογραφίες που μας στέλνουν οι συνάδελφοί μας δημοσιογράφοι από την περιοχή μετά τη σφαγή, δυσκολευόμαστε σήμερα να ξεχωρίσουμε την πόλη που κάποτε ήταν η Γάζα από την πόλη- φάντασμα στην έρημο Νεγκέβ.