Από το μαιευτήριο στο υπουργείο

Μια σύγχρονη μητέρα ή μια γυναίκα που προδίδει το φεμινιστικό κίνημα; Μήπως βλάπτει τον εαυτό της και το μωρό της; Η απόφαση της Ρασιντά Ντατί να επιστρέψει στα καθήκοντά της πέντε ημέρες μετά τη γέννηση του παιδιού της διχάζει την κοινή γνώμη, τους γιατρούς, τις φεμινίστριες, τόσο που το στοιχείο «αγνώστου πατρός» πέρασε σε δεύτερη μοίρα.

Στις 09.45 της περασμένης Τετάρτης η 43χρονη υπουργός Δικαιοσύνης της Γαλλίας έβγαινε από την ιδιωτική κλινική κρατώντας στην αγκαλιά της την κόρη της Ζόχρα. Στις 11.00 βρισκόταν στο Μέγαρο των Ηλυσίων για να συμμετέχει στο υπουργικό συμβούλιο, μόνο πέντε ημέρες μετά από την καισαρική τομή στην οποία υπεβλήθη. Η επιστροφή αστραπή της υπουργού στα καθήκοντά της δίχασε ακόμη και τους ειδικούς. Ο αντιπρόεδρος των Γάλλων γυναικολόγων Ζορζ Φαμπρί Μπλουμ «αθώωσε» την υπουργό: «Η εγκυμοσύνη δεν είναι ασθένεια, δεν υπάρχουν αντενδείξεις στη φυσιολογία». Αντίθετη άποψη εξέφρασε ο παιδοψυχίατρος Αλέν Λαζαρτίγκ. «Σε μια εποχή κατά την οποία οι γυναίκες ασχολούνται όλο και λιγότερο με τα παιδιά τους, η υπουργός δίνει ένα κακό παράδειγμα. Λείπει ο σεβασμός στις ψυχολογικές ανάγκες τόσο του βρέφους όσο και της μητέρας», τόνισε.

Το ζήτημα που ανέκυψε, ξεπέρασε τα όρια της επιστήμης και απασχόλησε τις κληρονόμους του φεμινισμού. Η Μάγια Σιρντού, μέλος της Γαλλικής Ένωσης για τα Δικαιώματα των Γυναικών, υποστήριξε ότι οι εργοδότες μπορούν στο εξής να πιέζουν για γρήγορη επιστροφή τις εργαζόμενες. Στον αντίποδα, η φεμινιστική οργάνωση Chiennes de Garde χαιρέτισε το «θάρρος» της Ρασιντά Ντατί. Αντίθετη με την επιλογή της βορειοαφρικανικής καταγωγής υπουργού εμφανίστηκε και η «Μonde»: «Στο εξής οι φαλλοκράτες θα μπορούν να λένε στις συζύγους τους: “Είσαι κουρασμένη; Κοίτα τη Ρασιντά”». Το σχόλιο της εφημερίδας φαίνεται ότι βρίσκει σύμφωνη την πλειονότητα της κοινής γνώμης, η οποία σε ποσοστό 56% έκρινε ότι η Ντατί επέστρεψε πολύ γρήγορα στη δουλειά της. Όχι όμως και συναδέλφους της πολιτικούς. «Ας την αφήσουμε ήσυχη. Αυτή η φρενίτιδα εναντίον της είναι απρεπής και άδικη», δήλωσε η υποψήφια των Σοσιαλιστών στις εκλογές Σεγκολέν Ρουαγιάλ, ενώ η υπουργός Ανώτατης Εκπαίδευσης Βαλερί Πεκρές υπενθύμισε ότι και εκείνη βρισκόταν στη θέση της μόνο δέκα ημέρες μετά τον τοκετό χωρίς να αντιμετωπίσει κανένα πρόβλημα.

ΣΕ ΑΝΤΙΘΕΣΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ

Η πλειονότητα της κοινής γνώμης- 56%έκρινε πως η Γαλλίδα υπουργός Δικαιοσύνης επέστρεψε πολύ γρήγορα στη δουλειά της

[ ΑΙΧΜΕΣ ] Στον βωμό της καριέρας
Της Σίλα Αλεξίου

Είναι η τελευταία λέξη της μόδας, αλλά φοριέται μόνο στους κύκλους όπου παίζονται τα παιχνίδια εξουσίας. Διεκδικήσεις ουσίας κερδισμένες με αγώνες από το σύνολο των εργαζόμενων γυναικών- επιστημόνων και εργατριών- θυσιάζονται στον βωμό της καριέρας. Τι φταίει; Η αγωνία της γυναίκας να εξισωθεί με τον άνδρα, απεμπολώντας ακόμη και τη μόνη εναπομείνασα ιδιαιτερότητά της; Ή μήπως η σπουδή της να επιστρέψει στη δουλειά αμέσως μετά τον τοκετό οφείλεται στην αντιμετώπιση που της επιφυλάσσει η κοινωνία των ανδρών; Ο φόβος περιθωριοποίη- σης πάντως, από όπου κι αν πηγάζει, τείνει να καθιερώσει την κατάργηση της άδειας τοκετού στα υψηλά οικονομικά στρώματα. Γυναίκες ισχυρέςή έτσι τουλάχιστον νομίζουν – βγάζουν… τη γλώσσα στις υπόλοιπες, τις… κανονικές, τις πραγματικές μάνες, που απολαμβάνουν τη φροντίδα του μωρού τους. Ξεπερασμένες αντιλήψεις… Στην περίπτωση της Γαλλίδας υπουργού, ίσως η φύση των υποχρεώσεών της να μην επέτρεπε καν να διανοηθεί τη μητρότητα. Αλλά οι άλλες… Γιατί έκριναν απαραίτητο να αποκτήσουν παιδί;