Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ Θα περιμένουμε την επόμενη κρίση;

ΔΟΘΕΙΣΗΣ ΤΗΣ ευκαιρίας που προσέφερε η κρίση με το αέριο, άρχισαν πάλι να πέφτουν οι σπόντες για την κατασκευή μονάδων λιθάνθρακα. Μέχρι και την πυρηνική ενέργεια θυμήθηκαν κάποιοι, ξεχνώντας βέβαια ότι και στις δύο περιπτώσεις το καύσιμο είναι εισαγόμενο, άρα και πάλι θα εξαρτώμαστε από κάπου.

Όμως μόνο δύο τρόποι υπάρχουν ώστε να μην εξαρτάται ενεργειακά μια χώρα σε περιόδους σαν κι αυτή που ζήσαμε: η εξοικονόμηση ενέργειας, ώστε να σπαταλά όσο το δυνατόν λιγότερο πετρέλαιο ή αέριο, και η μαζική χρήση Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, που είναι και εγχώριες. Άραγε, θα μας κακοφαινόταν αν σε λίγα χρόνια από σήμερα, ένα κτίριο, αντί να καίει για θέρμανση 300 κυβικά μέτρα αέριο, θα χρειάζεται τα μισά;

Μήπως επίσης πρέπει να κοιτάξουμε και άλλα θέματα; Το πρώτο είναι η γεωθερμία. Μας απασχολεί το από πού θα προμηθευτούμε φυσικό αέριο, αλλά καθόλου το ότι εν έτει 2009 έχουμε μηδενική παραγωγή ηλεκτρισμού από γεωθερμία, την ώρα μάλιστα που διαθέτουμε ένα από τα μεγαλύτερα γεωθερμικά δυναμικά παγκοσμίως.

Το δεύτερο είναι το βιοαέριο. Το Κόμμα των Πρασίνων στη Γερμανία άρχισε μελέτες για υποκατάσταση του φυσικού αερίου μέχρι το 2020 εξ ολοκλήρου από βιοαέριο. Και μόνο το ότι οι Γερμανοί- από τις πιο εξαρτημένες από ρωσικό αέριο οικονομίες- συζητούν ένα τέτοιο ενδεχόμενο, κάτι λέει.

Αντί, λοιπόν, να περιμένουμε την επόμενη κρίση για να αρχίσουμε πάλι να ψάχνουμε για φορτία φυσικού αερίου, μήπως ήρθε ο καιρός να αλλάξουμε ρότα; Πόσω μάλλον τώρα, που ο νέος υπουργός Ανάπτυξης Κωστής Χατζηδάκης δηλώνει ότι η πράσινη ενέργεια είναι μια από τις προτεραιότητές του.