Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ Γκρίζο 2009

ΟΙ ΕΥΧΕΣ για μια καλή χρονιά σε ό,τι αφορά την πορεία των οικονομικών μας πραγμάτων- των προϋπολογισμών των ελληνικών νοικοκυριών και του ελληνικού κράτους- όσο καλοπροαίρετες και θερμές κι να είναι, στερούνται δυστυχώς ρεαλιστικής βάσης.

Κι αυτό γιατί το μείγμα των παραγόντων που θα προσδιορίσουν την πορεία της ελληνικής οικονομίας τη χρονιά που μόλις άρχισε είναι άκρως ευνοϊκό για σοβαρές αρνητικές παρενέργειες στα σημαντικότερα, αν όχι σε όλα τα οικονομικά μεγέθη: στο δημόσιο χρέος, στην ανεργία, στο κόστος του τραπεζικού χρήματος, στους ρυθμούς ανάπτυξης της οικονομίας.

Ουδείς μπορεί να αμφισβητήσει ότι η παγκόσμια πιστωτική και οικονομική κρίση στη συνέχεια έχει τη δική της ευθύνη για την γκρίζα αυτή προοπτική των οικονομικών μας πραγμάτων.

Όμως η κρίση αυτή- η παγκόσμια – κάποια στιγμή θα αρχίσει να υποχωρεί. Δεν φαίνεται όμως ότι θα συμβεί το ίδιο και για την ελληνική οικονομία, που σύμφωνα με πολλούς οικονομικούς αναλυτές θα συνεχίσει να ταλαιπωρείται από τις δικές της σοβαρές αδυναμίες που είναι τα εκατοντάδες χιλιάδες καταχρεωμένα νοικοκυριά, η χαμηλή ανταγωνιστικότητα, ένας κρατικός μηχανισμός (κεντρική διοίκηση και Τοπική Αυτοδιοίκηση) δυσκίνητος και εχθρικός για νέες επενδύσεις.

Και το χειρότερο από όλα, ένα καταχρεωμένο κράτος που, ανήμπορο να αντιμετωπίσει τη Λερναία Ύδρα της παραοικονομίας, εξαπολύει με κάθε ευκαιρία φορολογικές επιθέσεις επί δικαίους και αδίκους. Μία από αυτές τις επιθέσεις είναι και τα φέσια της Εφορίας, η οποία βαφτίζει ως οικόπεδα αγροτεμάχια που κληρονομήθηκαν πριν από δέκα χρόνια και τα οποία έχουν σχεδόν μηδενική πρόσοδο για τους κατόχους τους, απαιτώντας έτσι την καταβολή πολλαπλάσιων φόρων από αυτούς που καταβλήθηκαν όταν έγινε η αποδοχή της κληρονομιάς.