Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

«Σας ενημερώνω όλους ότι δεν θέλω δημοσιότητα»

Την συμπονάμε, της στέλνουμε θερμά συλλυπητήρια και την κατανοούμε στις δύσκολες στιγμές που περνάει για την απώλεια συγγενικού της προσώπου, την Έλενα Παπαρίζου.

Τη συμπονάμε και για την… επιστολή που έστειλε σε ΟΛΑ τα γραφεία του έντυπου και ηλεκτρονικού Τύπουσκανδαλοθηρικά και μη- που μπορεί και να μην είχαν ενημερωθεί (ή να μην είχαν σπεύσει καν να ασχοληθούν) για το γεγονός, γνωστοποιώντας την «απόφαση της οικογένειάς της και τη δική της να πενθήσουν χωρίς καμιά απολύτως δημοσιότητα».

Όταν όμως στέλνει μια επιστολή σε OΛΑΑΑΑΑΑ τα μέσα ενημέρωσης- ακόμη και σε εκείνα που δεν είχαν ενημερωθεί ή δεν είχαν κανένα λόγο ή πρόθεση (από τακτ, έστω, ή από στοιχειώδη ευγένεια) να ασχοληθούν με το πένθος της- πώς είναι δυνατόν να θεωρεί ότι «πενθεί χωρίς καμιά απολύτως δημοσιότητα»;

Δεν έχει σκεφθεί μήπως- λέμε, μήπως;- την προκαλεί η ίδια τη δημοσιότητα γύρω από μια τόσο οδυνηρή προσωπική στιγμή, ενημερώνοντας OΛΟΥΣ;

Άντε και καλή μας χρονιά. Όλος ο κόσμος είναι μια σκηνή, που λέει και ο Σαίξπηρ και η στήλη «Το τέταρτο κουδούνι».

Φοίβη
Αλαλάζων ή αλαλιασμένος;

Προς Φοίβη.

Σάββατο 27 Δεκεμβρίου, ώρα 12.45, κρύο και βροχή. Αμπελόκηποι. Οδός Μεσογείων. Στάση λεωφορείων, «Ερρίκος Ντυνάν». Θεωρητικά περνούν πέντε γραμμές λεωφορείων, Α5, Β5, Γ5, 408 και 409. Επί μισή ώρα, έως τις 13.15, δεν είχε περάσει ούτε ένα λεωφορείο. Απελπισμένοι και παγωμένοι επτά- οκτώ υποψήφιοι επιβάτες βρίζουν. Κάποιοι τρυπώνουν σε διερχόμενο ταξί, κάποιοι φεύγουν προς τον σταθμό του Μετρό (500 μ. πιο πάνω) και όλοι βρίζουν. Βρίζουν την κυβέρνηση του… Καταλληλότερου (αλήθεια, ποιοι είναι αυτοί που απαντούν στα γκάλοπ;).

Κατά τα άλλα, τους μάρανε αν θα ήταν ανοιχτά τα μαγαζιά την Κυριακή 28 Δεκεμβρίου. Και το Σάββατο που ήταν ανοιχτά, πώς κυκλοφορούσε ο κόσμος;

Και μην τολμήσει κανείς να παρομοιάσει τη χώρα με… οίκο ανοχής. Οι οίκοι ανοχής, ως γνωστόν, είναι οργανωμένοι.

Δεν ξέρω αν και πότε πέρασε λεωφορείο γιατί τρύπωσα στο επόμενο διερχόμενο ταξί και ευτυχώς γλίτωσα την πνευμονία.

Με αγανάκτηση, Κωνσταντίνος Χ.Β.

Πείτε τα στον επί παντός επιστητού αλαλάζοντα (πολιτική καριέρα γαρ) δήμαρχό μας, αγαπητέ Κωνσταντίνε, που το μόνο που τον εμάρανε για «να κάνουμε γιορτές»- κόντρα σε κάθε κοινωνική αναταραχή ή αδικία, ο «προοδευτικός»…- ήταν το μη οικολογικό χριστουγεννιάτικο δέντρο.
Κάποιοι δεν συνήθισαν το τέρας…

Για Φοίβη Αθηναίου.

Και να που η ιστορία επαναλαμβάνεται 23 χρόνια μετά. Τη θέση του μικρού Μιχάλη Καλτεζά πήρε τώρα ο μικρός Αλέξης. Γίνεται πολύς ντόρος αυτές τις ημέρες για κατάπτυστους δικηγόρους, κουκουλοφόρους που τα σπάνε, μαθητές που διαδηλώνουν. Όταν όμως σε λίγους μήνες οι μαθητές επιστρέψουν στα θρανία τους, οι κουκουλοφόροι βαρεθούν να τα σπάνε και κάποιο άλλο σημαντικό θέμα εμφανιστεί στο προσκήνιο να απασχολήσει την κοινή γνώμη, θα γραφτεί και ο επίλογος αυτής της τραγωδίας. Εντολοδόχοι δικαστές θα αθωώσουν τον δολοφόνο- γιατί και μια ποινή-χάδι ουσιαστικά αθώωση θα είναιόπως έπραξαν και για τον δολοφόνο Μελίστα, όπως έπραξαν και για τους αστυνομικούς της υπόθεσης «ζαρντινιέρα», όπως στέλνουν για την υπόθεση Φιλόπουλου έναν αθώο στη φυλακή.

Έχοντας μάθει στη ζωή μου να είμαι επιφυλακτικός για τα πάντα, για ένα πράγμα μπορώ να μιλήσω με- σχεδόν- απόλυτη σιγουριά και αυτό είναι που με θλίβει: για την αθώωση του δολοφόνου ειδικού φρουρού. Από όποια κυβέρνηση και αν γίνει. Από όποιο στόμα δικαστή και αν ακουστεί.

Ευχαριστώ. Βασίλης Πάλμος, Καλλιθέα Αφού σας καλέσω, αγαπητέ Βασίλη, να συλλογιστείτε και τα άλλα αθώα θύματα- την οικογένεια του δράστη- θα σας θυμίσω τι έγραφε ο αξέχαστος Μάνος Χατζιδάκις τον Μάιο του 1986 (προφητικά;) στο περιοδικό «Τέταρτο»: «Όσα συνέβησαν στα Εξάρχεια και στη Νομική Σχολή ενόχλησαν τους Έλληνες πολίτες και αγανάκτησαν τον Τύπο ολόκληρο. Γιατί δεν τους εξολοθρεύουν και δεν τους σπάνε το κεφάλι. Γιατί δεν ρίχνουν δακρυγόνα. Όλοι αγανακτισμένοι με τα τριάντα- εκατό παιδιά που δεν το βάζουν κάτω, δεν εννοούνε να παραδεχτούν πως η όποια ελευθερία ανήκει μόνο στους αστυνομικούς και τους ηλικιωμένους.

Που δεν μπορούν να αντιληφθούν γιατί καταδιώκονται αδιάκοπα, προπηλακίζονται ατελείωτα και συνεχώς υποχρεούνται να δέχονται εξευτελισμούς… Δολοφονούνται πολίτες και οι δράστες κυκλοφορούν ανενόχλητοι και, τέλος, δεν… ανακαλύπτονται. Την ίδια ώρα η πολιτεία αγανακτεί διότι υπάρχουν μερικά ζωντανά της κύτταρα που αντιδρούν άτεχνα, ανοργάνωτα, ίσως μ΄ αφέλεια, σ΄ όλην αυτή την οργανωμένη κρατική ασχήμια, αντί να βλογάμε τον Θεό που βρίσκονται ακόμη μερικοί που δεν συνήθισαν στην “παρουσία του τέρατος”».


Στοπ καρέ

Μίλησε ο Αρχιεπίσκοπός μας (επιτέλους!) για διαχωρισμό Κράτους – Εκκλησίας; Αν ναι, ν΄ αγιάσει το στόμα του. Ώρα να ανοίξουν και κανένα ταμείο…