Αγόρασε σπίτι για ένα ποτήρι κρασί

Αντί… ποτηρίων αλκοόλ πούλησε το μοναδικό του περιουσιακό στοιχείο- το σπίτι του- ένας 62χρονος άνδρας. Μετά τον θάνατό του, ο αδελφός του προσέφυγε στη Δικαιοσύνη ζητώντας να ακυρωθεί η πώληση του σπιτιού στον ιδιοκτήτη του αναψυκτηρίου, όπου σύχναζε ο 62χρονος και έπειτα από πολύχρονη δικαστική μάχη ο Άρειος Πάγος ακύρωσε την πώληση.

Το πάθος για το ποτό έσπρωξε έναν 62χρονο να πουλήσει το μοναδικό του ακίνητο στον ιδιοκτήτη του αναψυκτηρίου που ήταν το μόνιμο στέκι του, προκειμένου να πετύχει τη διαγραφή του χρέους του από κατανάλωση αλκοόλ εξασφαλίζοντας παράλληλα δωρεάν ποτά μέχρι το τέλος της ζωής του.

Η ασυνήθιστη αυτή ιστορία έφτασε μέχρι τον Άρειο Πάγο, καθώς ο αδελφός του 62χρονου ως αποκλειστικός του κληρονόμος όταν πληροφορήθηκε, μετά τον θάνατο εκείνου, ότι είχε μεταβιβάσει το σπίτι του κάτω από τις συγκεκριμένες συνθήκες, προσέφυγε στη Δικαιοσύνη ζητώντας την ακύρωση της πώλησης του ακινήτου.

Χρειάστηκε να περάσουν πολλά χρόνια, αλλά τελικά με πρόσφατη απόφασή τους οι δικαστές του Ανώτατου Ακυρωτικού Δικαστηρίου επέστρεψαν το σπίτι στον

ΑΚΥΡΩΘΗΚΕ

Η πώληση του σπιτιού στον ιδιοκτήτη μπαρ ακυρώθηκε έπειτα από πολύχρονη δικαστική διαμάχη φθάνοντας στον Άρειο Πάγο

αδελφό του 62χρονου κρίνοντας ότι δεν ήταν έγκυρη η επίδικη πώληση του ακινήτου με το σκεπτικό ότι «ήταν αντίθετη στα χρηστά ήθη και είχε γίνει με εκμετάλλευση της ανάγκης άλλου προσώπου». Χρωστούσε 300.000 δραχμές
Σύμφωνα με όσα προκύπτουν από τον φάκελο της δικογραφίας, ο 62χρονος, που ήταν θαμώνας σε ένα συγκεκριμένο αναψυκτήριο, είχε φτάσει να χρωστά περίπου 300.000 δραχμές. Ο ιδιοκτήτης του αναψυκτηρίου γνωρίζοντας την οικονομική αδυναμία του πελάτη να αποπληρώσει το χρέος του, αλλά και τη μεγάλη αδυναμία που είχε στο ποτό, τον έπεισε να του πουλήσει το σπίτι όπου διέμενε έναντι 2.540.000 δραχμών, ενώ η αντικειμενική του αξία ήταν 7.000.000 και η πραγματική του ανερχόταν σε 11.000.000 δραχμές. Μετά τη σύναψη της συμφωνίας θα επερχόταν διαγραφή του χρέους, ο ιδιοκτήτης του αναψυκτηρίου θα του παρείχε δωρεάν τα ποτά που θα έπινε ο 62χρονος κάθε φορά που θα πήγαινε στο κατάστημά του και επιπλέον θα του επέτρεπε να μένει στο πωληθέν διαμέρισμα μέχρι τον θάνατό του.

Έμεινε έκπληκτος
Ωστόσο, μετά τον θάνατο του 62χρονου ο αδελφός του, ο οποίος ήταν και ο μοναδικός του κληρονόμος, έμεινε έκπληκτος όταν πληροφορήθηκε τον τρόπο και τους όρους πώλησης του ακινήτου. Για τον λόγο αυτό κατέθεσε αγωγή και ο Άρειος Πάγος δέχθηκε ότι η σύμβαση ήταν άκυρη, λόγω προφανούς δυσαναλογίας των εκατέρωθεν παροχών.

Στη συγκεκριμένη υπόθεση εκτιμήθηκε ότι πέρα από την άφεση του χρέους, κατά τη συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων, ο 62χρονος θα κατανάλωνε πιθανότατα ποτά για περίπου τέσσερα χρόνια αφού η κατάσταση της υγείας του ήταν ιδιαίτερα άσχημη λόγω της μεγάλης φθοράς που είχαν υποστεί ζωτικά του όργανα από την κατανάλωση του αλκοόλ.

Έγινε δεκτό ότι η πιθανολογούμενη κατανάλωση ποτού εκ μέρους του 62χρονου θα έφτανε στις 800.000 δραχμές για τα επόμενα τέσσερα χρόνια, ενώ ο ίδιος θα είχε επιπλέον ωφέλεια 1.440.000 δραχμών λόγω της διαμονής του στο σπίτι και μετά την πώλησή του στον ιδιοκτήτη του αναψυκτηρίου.


Περίεργες ακυρώσεις διαθηκών και συμβάσεων που έφθασαν στη Δικαιοσύνη

«ΗΤΑΝ ΘΡΗΣΚΟΛΗΠΤΗ»
Ο ΥΠΕΡΜΕΤΡΟΣ θρησκευτικός ζήλος ώθησε μία 62χρονη γυναίκα να εκχωρήσει το μοναδικό περιουσιακό της στοιχείο σε θρησκευτικό ίδρυμα. Η διαθήκη της όμως κρίθηκε άκυρη από το Εφετείο Αθηνών, καθώς οι δικαστές έκριναν ότι η 62χρονη είχε μεταβληθεί σε «θρησκόληπτο άτομο» και ως εκ τούτου η διάθεση της περιουσίας της δεν ήταν «αποτέλεσμα ελεύθερης βούλησης». Η γυναίκα άφησε με ιδιόγραφη διαθήκη το διαμέρισμά της στο θρησκευτικό ίδρυμα αλλά το δικαστήριο με την απόφασή του το επέστρεψε στους φυσικούς της κληρονόμους.

Οι κληρονόμοι του επισκόπου
ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ κατέληξαν να λύσουν τις διαφορές τους οι κληρονόμοι ενός επισκόπου που διαφωνούσαν σχετικά με τον τελικό αποδέκτη της κληρονομιάς. «Αντίπαλοι» στις δικαστικές αίθουσες βρέθηκαν από τη μια ο υιοθετημένος γιος του επισκόπου, που διεκδικούσε την αποκλειστικότητα στη διανομή της περιουσίας του «πατέρα» του, και από την άλλη τα αδέρφια του εκλιπόντος που διεκδικούσαν ο καθένας το μερίδιο, που εκ του νόμου, του αναλογούσε. Η υπόθεση χρειάστηκε να φτάσει μέχρι τον Άρειο Πάγο που δικαίωσε τους φυσικούς συγγενείς του επισκόπου, καθώς έκριναν ότι είναι άκυρη η πράξη υιοθεσίας εκ μέρους επισκόπων που προέρχονται από την τάξη των μοναχών.

ΔΙΠΛΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ
ΧΑΜΕΝΟΣ βγήκε έπειτα από μεγάλο δικαστικό αγώνα ο γιος βιοτέχνη, ο οποίος διεκδικούσε αποζημίωση από την ασφαλιστική εταιρεία του καταστήματος, το οποίο είχε κληρονομήσει από τον πατέρα του. Το εμπόρευμα της επιχείρησης κάηκε κατά τη διάρκεια πυρκαγιάς. Ο νεαρός, που είχε διαδεχθεί τον πατέρα του στην επιχείρηση, πίστευε ότι θα μπορούσε να αποκαταστήσει τη βλάβη που υπέστη από τα ασφάλιστρα που πλήρωνε. Έκπληκτος διαπίστωσε ότι ο πατέρας του είχε ασφαλίσει το περιεχόμενο του καταστήματος σε δύο διαφορετικές εταιρείεςπου και εκείνος εξακολουθούσε να πληρώνειδίχως όμως να έχει γνωστοποιήσει τη «διπλή ασφάλιση» σε καμία από τις δύο εταιρείες. Αποτέλεσμα; Οι ασφαλιστικές αρνήθηκαν να τον αποζημιώσουν, γιατί- όπως έκρινε και το δικαστήριο- η παράλειψή του να ενημερώσει για το…

εις διπλούν ασφαλιστήριο, ισοδυναμούσε με ακύρωση του συμβολαίου.