Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ Η μάχη της Κυριακής

ΝΑ ΑΝΟΙΓΟΥΝ τα καταστήματα τις Κυριακές ή να μην ανοίγουν; Και αν ανοίγουν, υπό ποίες συνθήκες σεβασμού των εργασιακών δικαιωμάτων θα μπορούσε αυτό να γίνει σε μια χώρα σαν την Ελλάδα; Η μάχη της Κυριακής κυριάρχησε τα τελευταία εικοσιτετράωρα στη χριστουγεννιάτικη επικαιρότητα, με τους υπέρμαχους του μέτρου να υποστηρίζουν ότι σε πολλές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες τα καταστήματα λειτουργούν και τις Κυριακές.

Πράγματι, σε πάμπολλες ευρωπαϊκές πόλεις το θεσμικό πλαίσιο επιτρέπει στα καταστήματα να μένουν ανοικτά για όλες ή κάποιες Κυριακές του χρόνου. Πράγματι, όπου αυτό συμβαίνει, οι εργαζόμενοι δεν δουλεύουν παραπάνω, αφού παίρνουν την Κυριακή ως πλήρη αργία μια άλλη ημέρα του έτους. Μήπως, όμως, στις χώρες αυτές η εργατική νομοθεσία εφαρμόζεται και στην πράξη;

Άραγε, έχει άδικο να φοβάται ο Έλληνας εμποροϋπάλληλος ότι εφόσον αποφασιστεί να μένουν ανοικτά τα καταστήματα δύο ή τρεις Κυριακές τον χρόνο, αν τυχόν εκείνος αρνηθεί να δουλέψει, το αφεντικό του θα τον διώξει; Πόσες φορές, αλήθεια, τιμωρήθηκαν εργοδότες στην Ελλάδα επειδή «συνελήφθησαν» να απασχολούν ανασφάλιστο προσωπικό ή να μην καταβάλλουν το σύνολο των υπερωριών;

Πράγματι, ο Ολλανδός ή ο Εγγλέζος συνάδελφος του δικού μας είναι διατεθειμένος να συζητήσει με τις εργοδοτικές του οργανώσεις τυχόν θέμα λειτουργίας των καταστημάτων τις Κυριακές. Γιατί γνωρίζει ότι στις χώρες αυτές οι θεσμοί λειτουργούν. Στην Ελλάδα, όμως, όταν οι δύο πρώτοι θεσμοί που εμπιστεύονται οι πολίτες είναι η Πυροσβεστική και η Μετεωρολογική Υπηρεσία, και η Δικαιοσύνη φιγουράρει σε μία από τις τελευταίες θέσεις της σχετικής λίστας, πώς μπορεί να μιλάει κανείς για λειτουργία των καταστημάτων τις Κυριακές;