«Το καλό κρασί είναι αυτό που μας αρέσει»

Η επιλογή του κρασιού για το γιορτινό τραπέζι είναι δύσκολη υπόθεση. «Εξαρτάται από το τι περιλαμβάνει το μενού, από τον αριθμό των πρώτων πιάτων και φυσικά από τις προτιμήσεις των καλεσμένων», λέει ο κ. Νίκος Σταυρινίδης, ένας από τους ιδιοκτήτες της Κάβας Vinifera στην Κηφισιά. «Εγώ θα πρότεινα για φέτος την υπέρβαση: Την επιλογή ενός ροζέ κρασιού, παρά το γεγονός ότι είναι μια παρεξηγημένη κατηγορία, αφού λίγοι Έλληνες το προτιμούν. Εάν μάλιστα το χριστουγεννιάτικο τραπέζι περιλαμβάνει γαλοπούλα και χοιρινό, τότε το ροζέ αποτελεί ιδανική επιλογή».

«ΤΑ ΝΕΑ» με τη βοήθεια έξι ειδικών επέλεξαν μερικά από τα πιο δημοφιλή κρασιά με τιμές που κυμαίνονται από 7 έως και 45 ευρώ. «Η επιτυχία του εορταστικού τραπεζιού εξαρτάται από την επιλογή του σωστού κρασιού», λέει ο οινοχόος κ. Πάνος Ζουμπούλης. «Το κρασί δεν συνοδεύει απλά το φαγητό. Είναι αναπόσπαστο συστατικό του, είναι παρέα, είναι συντροφιά», συμπληρώνει.

«Το καλό κρασί είναι αυτό που μας αρέσει», λέει από τη δική του πλευρά ο παραγωγός κ. Γιάννης Μπουτάρης, ο οποίος τονίζει ότι «το καλό κρασί δεν είναι απαραιτήτως και ακριβό». Οι ειδικοί, τέλος, συμπληρώνουν ότι το στερεότυπο «το λευκό κρασί πρέπει να συνοδεύει το ψάρι και το κόκκινο το κρέας» υπάρχει για να… διαψεύδεται. Προτείνουν επίσης να πειραματιστούμε και με την εναλλαγή λευκών και κόκκινων ακόμα και κατά τη διάρκεια του ίδιου γεύματος.

● Τα χαρακτηριστικά που συνθέτουν τον τύπο ενός κρασιού σχετίζονται με πολλούς παράγοντες. Κατά κύριο λόγο όμως σχετίζονται με την ποικιλία σταφυλιών από την οποία προέρχεται, την περιοχή και τον τρόπο καλλιέργειας και τις μεθόδους που χρησιμοποιήθηκαν για τη μετατροπή του μούστου σε κρασί. ● Κατά συνέπεια, το κάθε κρασί, ανάλογα με τον τόπο και τον τρόπο που παράγεται, ανήκει σε μια συγκεκριμένη κατηγορία και χαρακτηρίζεται από έναν συγκεκριμένο τύπο. ● Όταν υπάρχει η ένδειξη «ωρίμαση σε βαρέλι», τότε το κρασί έχει ζυμωθεί ή έχει ωριμάσει σε βαρέλι. Ενδέχεται σε έναν μικρό αριθμό κρασιών που έχουν ωριμάσει σε βαρέλι να μην υπάρχει η σχετική ένδειξη λόγω αδυναμίας επιβεβαίωσης. ● Σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία, τα εμφιαλωμένα κρασιά χωρίζονται σε δύο μεγάλες κατηγορίες: τους επιτραπέζιους οίνους και τους οίνους ονομασίας προέλευσης (ΟΠΑΠ ή ΟΠΕ). Τα ΟΠΑΠ φέρουν πάνω στο φελλό ειδική κόκκινη ταινία αναγνώρισης.
Η αλήθεια για την παλαίωση

Όσοι είναι φίλοι του κρασιού γνωρίζουν ότι υπάρχουν συγκεκριμένα κρασιά που μπορούν να ακολουθήσουν διαδικασία παλαίωσης και στην πλειονότητά τους είναι τα κόκκινα. Πάντως όσο κακό ή χαλασμένο και να είναι ένα κρασί, ποτέ δεν είναι επικίνδυνο για την υγεία μας. Δεν παθαίνει κανείς δηλητηρίαση από την κατανάλωση ενός χαλασμένου κρασιού.


Η ποσότητα μεθάει Η ποσότητα μεθάει

Το ανακάτεμα κρασιού με άλλα αλκοολούχα ποτά δεν συνεπάγεται μέθη. Όπως εξηγούν οι ειδικοί, η μέθη προκαλείται από μεγάλη ποσότητα αλκοόλ ή από το ανακάτεμά του με ανθρακούχα αναψυκτικά. «Το διοξείδιο του άνθρακα που περιέχουν τα αναψυκτικά αυτά επιταχύνει την απορρόφηση του αλκοόλ από τον οργανισμό», λέει ο παραγωγός κ. Γιάννης Μπουτάρης.


Κρασιά από αμπέλια χωρίς φυτοφάρμακα

Τα βιολογικά κρασιά είναι νέα μόδα στη χώρα μας που κερδίζει ολοένα και περισσότερο έδαφος.

Όταν λέμε βιολογικό κρασί εννοούμε κρασί από αμπέλια βιολογικής καλλιέργειας. Στην Ελλάδα δεν υπάρχει ακόμη βιολογική οινοποίηση. Μεγάλη ποικιλία λευκών και κόκκινων κρασιών- ξεπερνούν τις 150 ετικέτες- προσφέρεται στα βιολογικά καταστήματα και στα σούπερ μάρκετ.

«Τα βιολογικά κρασιά σε σχέση με τα συμβατικά δεν είναι πάντα καλύτερα», λέει ο παραγωγός βιολογικών κρασιών Απόστολος Σπυρόπουλος. «Σίγουρα δεν έχουν χημικά κατάλοιπα και για να φτιαχτούν δεν έχει επιβαρυνθεί το περιβάλλον. Αυτό όμως δεν εγγυάται και τη γεύση τους, αφού αρκετά δεν πίνονται» λέει ο κ. Σπυρόπουλος. «Υπάρχουν κρασιά βιολογικά που δεν πίνονται και συμβατικά που είναι εξαιρετικά και το αντίστροφο».

Πρόσθετα. Ο θειικός χαλκός και το θειάφι είναι οι μοναδικές ουσίες που επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται στη βιολογική καλλιέργεια. Μετά τον τρύγο, τα σταφύλια μεταφέρονται στο οινοποιείο και αφού σπάσουν οι ρώγες στον σπαστήρα, ο πολτός πιέζεται στο πιεστήριο και βγαίνει το γλεύκος (μούστος). Αυτό μεταφέρεται σε ανοξείδωτη δεξαμενή όπου σε ελεγχόμενη θερμοκρασία μετατρέπονται τα σάκχαρά του σε οινόπνευμα. Έτσι το γλεύκος γίνεται κρασί.

Η καλλιεργητική περίοδος αρχίζει στις αρχές της άνοιξης με κλάδεμα του αμπελιού. Αργότερα όταν το αμπέλι βλαστήσει, οι βιολογικοί καλλιεργητές αφαιρούν τους βλαστούς που πλεονάζουν και ταυτόχρονα οργώνουν το αμπέλι για να καταπολεμήσουν τη βλάστηση του εδάφους, μιας και δεν μπορούν να ψεκάσουν με φυτοφάρμακα. Τα βιολογικά κρασιά δεν παρουσιάζουν διαφορές στην τιμή σε σχέση με τα συμβατικά.