«Δεν θα σταματήσουμε»

«Δεν θα σταματήσουμε να παλεύουμε. Πιθανότατα δεν θ΄ αλλάξει τίποτα, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα συνεχίσουμε τις προσπάθειές μας. Εμείς θα το πιέσουμε και πού ξέρεις;..».

O Στέφανος, ο Βελισάριος και ο Παναγιώτης, μαθητές της Γ΄ Λυκείου του Πειραματικού Λυκείου Αγίων Αναργύρων, κάθονται μπροστά από την κλειδωμένη πόρτα του σχολείου, που τελεί υπό κατάληψη από την περασμένη Τετάρτη, συμμετέχοντας έτσι στις αντιδράσεις για τη δολοφονία του 15χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Στους τοίχους του σχολείου είναι γραμμένα συνθήματα, όπως «Οργή για το νεκρό παιδί», «Το Αίμα κυλάει, εκδίκηση ζητάει», ενώ φυλαγμένο σε χώρο του σχολείου υπάρχει το πανό, με το οποίο κατεβαίνουν στις πορείες. Γράφει «Η ΕΛ.ΑΣ. “εκτελεί” το καθήκον της».

Οι μαθητές είναι αποφασισμένοι να συνεχίσουν τις κινητοποιήσεις τους για όσο χρειαστεί, εκφράζουν την οργή τους για αυτά που συμβαίνουν και επικρίνουν ιδιαίτερα την αστυνομία. Μιλούν, όμως, και με παράπονο απέναντι στη γενιά των “μεγάλων”, που, όπως λένε, εξακολουθεί να τους αγνοεί. «Δεν μας ακούν»
«Κανένας δεν ακούει την άποψή μας. Όλοι μας λένε, “τα χαζά” και “τα ανώριμα”. Πολλές φορές μας γεμίζουν με περισσότερες ευθύνες και απαιτήσεις από εκείνες που μπορούμε να αντεπεξέλθουμε. Η γενιά των γονιών μας ασκεί στη δική μας την πίεση τού να γίνουμε οπωσδήποτε καλύτεροι από εκείνους και να μην περάσουμε τα ίδια, αλλά προσπαθούν με εντελώς λάθος τρόπο να το επιβάλουν, αφού δεν α κούν τη δική μας γνώμη», λέει στα «ΝΕΑ» ο 17χρονος Βελισάριος Παπαρίζος.

Μια από τις κατακτήσεις τους είναι η στροφή στη στάση ορισμένων μεγαλύτερων, οι οποίοι φαίνεται να συνειδητοποιούν πως πρέπει πλέον να δώσουν τον λόγο στα νέα παιδιά. «Παρ΄ όλο που δεν κάνουμε μάθημα, πολλοί καθηγητές έρχονται το πρωί, ανοίγουμε μαζί τις αίθουσες και συζητάμε για τα θέματα που μας απασχολούν. Μας μιλούν για τον Μάη του ΄68 και τους δικούς τους αγώνες και ακούν τους προβληματισμούς μας», σημειώνει ο Βελισάριος.

Οι μαθητές αυτή τη φορά βρήκαν την ευκαιρία να βροντοφωνάξουν τα παράπονά τους και να διεκδικήσουν τη βελτίωση του εκπαιδευτικού συστήματος, που, όπως αναφέρουν, όχι μόνο δεν βοηθά στην εξέλιξή τους, αλλά στην ουσία πριονίζει τα όνειρά τους. «Το υπάρχον εκπαιδευτικό σύστημα φέρνει το σχολείο σε εντελώς δεύτερη μοίρα και έτσι σε αναγκάζει να πας στο φροντιστήριο για να έχεις ελπίδες να περάσεις σε κάποιο πανεπιστήμιο. Η σύνδεση του λυκείου με τις σχολές δεν σε αφήνει να αναπνεύσεις. Και όλα αυτά για να περάσουν μερικά χρόνια και να ζεις μέσα στην αγωνία για το αν θα μπορέσεις να πάρεις ένα πτυχίο, να βρεις μια δουλειά, που θα παίρνεις σίγουρα πολύ λίγα χρήματα και να σκέφτεσαι μετά αν μπορείς να κάνεις οικογένεια», σημειώνει ο Στέφανος Σουλιώτης.

ΜΕ ΤΟΥΣ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ

«Κάθε πρωί ανοίγουμε τις αίθουσες, έρχονται οι καθηγητές και συζητάμε», λένε οι καταληψίες μαθητές

«Στις πορείες πάμε, αλλά δεν σπάμε»

ΜΕ ΣΥΝΘΗΜΑΤΑ “Κανένας στα μαθήματα- Όλοι στον Αγώνα”, “Αφοπλισμός της Αστυνομίας”, “Να ρίξουμε την κυβέρνηση” οι μαθητές συνεχίζουν τις κινητοποιήσεις τους και δηλώνουν αποφασισμένοι να μη σταματήσουν τουλάχιστον μέχρι τη διακοπή για τις γιορτές.

«Έχω τρελαθεί. Δεν μπορεί να σηκώνεις όπλο απέναντι σε παιδιά. Είδα τα βίντεο από τις πορείες και εξοργίστηκα περισσότερο. Τους προσφέραμε λουλούδια, αυτοί μας κοιτούσαν με απαξίωση και μετά μας απάντησαν με δακρυγόνα. Η οργή δεν είναι για όλους τους αστυνομικούς. Δεν μου αρέσει, όμως, ο όρος “μπάτσος”, γιατί δεν είναι όλοι ίδιοι», τονίζει ο Παναγιώτης Κυρίτσης.

«Πήγαμε στις πορείες και θα ξαναπάμε, αλλά δεν σπάσαμε. Ελάχιστοι μαθητές παρασύρθηκαν και πέταξαν πέτρες, αλλά σε τράπεζες και αστυνομικά τμήματα. Όταν σπας το μαγαζί του άλλου που έχει αγωνιστεί για να το φτιάξει, χάνεις το δίκιο του δικού σου αγώνα κι εμείς δεν πέσαμε σε αυτή την παγίδα. Το μόνο που κάναμε ήταν να πετάξουμε αυγά και γιαούρτια στα Τμήματα», συμπληρώνει ο Στέφανος.