Στο μικροσκόπιο η ενδομητρίωση

Περιβαλλοντικοί παράγοντες όπως είναι οι διοξίνες στα τρόφιμα μπαίνουν στο στόχαστρο των γυναικολόγων, καθώς υπάρχουν επιστημονικές ενδείξεις ότι σχετίζονται με την αύξηση της ενδομητρίωσης τα τελευταία χρόνια.

Είναι ενδεικτικό πως πλέον το 7% -10% του γυναικείου πληθυσμού πάσχει από τη συγκεκριμένη ασθένεια, ενώ δύο στις δέκα νεαρές γυναίκες που προσπαθούν αλλά δεν μπορούν να αποκτήσουν παιδί έχουν ενδομητριωσικές εστίες.

Εξ’ ίσου σημαντικός…ύποπτος είναι και οι γενετικοί μηχανισμοί που κάνουν κάποιες γυναίκες πιο ευάλωτες στο να αναπτύξουν ενδομητρίωση, παρόλα αυτά όπως τονίζουν οι επιστήμονες η συγκεκριμένη νόσος κρύβει ακόμη καλά τα μυστικά της. «Οι πιο πιθανές θεωρίες είναι ότι υπάρχουν ανοσολογικά αίτια τα οποία επιτρέπουν στα κύτταρα που βρίσκονται στο εσωτερικό χώρο της μήτρας – που φυσιολογικά κατά τη διάρκεια της περιόδου περνάνε μέσα από τη σάλπιγγα και πέφτουν στο εσωτερικό της κοιλιάς – να βρουν εύφορο έδαφος σε άλλα όργανα εκτός μήτρας πάνω στο οποίο να εμφυτευτούν, αναπτύσσοντας ενδομήτριο ιστό», τόνισε σε συνέντευξη Τύπου ο γυναικολόγος κ. Γιώργος Πιστοφίδης, στο πλαίσιο της διοργάνωσης ιατρικού Συνεδρίου στην Αθήνα που θα επικεντρωθεί στην ενδομητρίωση.

Πάντως, εκτός από τη χώρα μας αύξηση έχει παρατηρηθεί και σε άλλα κράτη της Βόρειας Ευρώπης, με αποτέλεσμα οι γυναικολόγοι να θέτουν στο τραπέζι των συζητήσεων και άλλα αίτια όπως είναι οι κοινωνικοί λόγοι: «όλο και περισσότερες γυναίκες επιδιώκουν την τεκνοποίηση σε μεγαλύτερες ηλικίες και όσο περνάνε τα χρόνια οι πιθανότητες να βρεθεί το συγκεκριμένο πρόβλημα στο εσωτερικού του οργανισμού αυξάνονται».

Ωστόσο, ο βαθμός σοβαρότητας της ενδομητρίωσης εξαρτάται από το που βρίσκεται αλλά και από τα ποια ζωτικά όργανα «αγκαλιάζει». Και αυτό γιατί στο σημείο εμφάνισης των κυττάρων δημιουργούνται μικρές εστίες, οι οποίες σιγά – σιγά εξαπλώνονται δημιουργώντας κύστες και μετά από κάποιο σημείο αρχίζουν και εμποδίζουν τη λειτουργία της ωοθήκης, με αποτέλεσμα να υπάρχει δυσκολία σύλληψης.

Στο περιτόναιο (ο υμένας που καλύπτει όλα τα όργανα του εσωτερικού της κοιλιάς) στο παχύ και στο λεπτό έντερο αυτές οι εστίες μπορεί να δημιουργήσουν συμφύσεις, δηλαδή συγκολλήσεις ανάμεσα στο έντερο και σε άλλα γειτνιάζοντα όργανα. Ενώ, υπάρχει και η πιθανότητα ανάπτυξης ενδομητρίωσης κάτω από το περιτόναιο, που στις περισσότερες των περιπτώσεων προκαλεί αφόρητους πόνους στις γυναίκες αλλά και ανωμαλίες λόγω των εκτεταμένων συμφύσεων.

Οι χειρούργοι – γυναικολόγοι, δηλώνουν πάντως, πιο αισιόδοξοι σε σχέση με το παρελθόν σε ό,τι αφορά την αντιμετώπιση της ενδομητρίωσης με την ανάπτυξη της λαπαροσκοπικής χειρουργικής, καθώς τους παρέχει περισσότερες τεχνολογικές δυνατότητες (laser, ηλεκτρικό ρεύμα, υπέρηχοι). Παρόλα αυτά, ανάλογα με τη σοβαρότητα της ενδομητρίωσης αυξάνονται και οι πιθανότητες κινδύνου τραυματισμού ζωτικών οργάνων (όπως είναι παραδείγματος χάριν το έντερο), γι αυτό και πρέπει να συνεκτιμούνται όλοι οι παράγοντες από το γιατρό και τις ασθενείς, πριν λάβουν τη τελική απόφαση.