Κατασκευαστικές στο κόκκινο

Σήμα κινδύνου για την κρίση στην ελληνική κατασκευαστική αγορά που απειλεί με λουκέτο αρκετές επιχειρήσεις του κλάδου έστειλε χθες ο Σύνδεσμος Τεχνικών Εταιρειών Ανώτατης Τάξης, στον οποίο ανήκουν οι 50 μεγαλύτερες κατασκευαστικές εταιρείες της χώρας.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις στελεχών της κατασκευαστικής αγοράς, οι εταιρείες- μέλη του ΣΤΕΑΤ που κινδυνεύουν είτε να βάλουν λουκέτο είτε να υποβιβαστούν και να περιοριστούν σε πτυχία κατώτερης τάξης από αυτά που κατέχουν σήμερα υπολογίζονται στις 20.

Ο ΣΤΕΑΤ ασκεί κριτική στην κυβέρνηση για τη σημαντική περικοπή

20 ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ

Κινδυνεύουν είτε να βάλουν λουκέτο είτε να υποβιβαστούν σε πτυχία κατώτερης τάξης

του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων, καθώς και για τις μεγάλες καθυστερήσεις στην πληρωμή των εταιρειών για έργα του Δημοσίου, που εντείνουν το αδιέξοδο για πολλές από αυτές. Όπως καταγγέλλει, τα οικονομικά αδιέξοδα που αντιμετωπίζουν οι περισσότερες κατασκευαστικές δεν οφείλονται μόνο στην παγκόσμια οικονομική κρίση που έχει ξεσπάσει, αλλά και στις δραματικές περικοπές του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων που ακολουθεί η κυβέρνηση. Ταυτόχρονα, σαν να μην έφτανε η δραματική συρρίκνωση των δημόσιων έργων, η κυβέρνηση δεν πληρώνει στην ώρα τους τις οφειλές προς τις εργολαβικές επιχειρήσεις για έργα που έχουν ολοκληρωθεί ήδη εδώ και αρκετό καιρό. Η τακτική αυτή έχει ως αποτέλεσμα την επιδείνωση των προβλημάτων ρευστότητας που αντιμετωπίζουν πολλές από τις επιχειρήσεις του κλάδου.

Κίνδυνος να χαθούν κονδύλια
Οι εκπρόσωποι των κατασκευαστικών εταιρειών, αφού επισημαίνουν στην ανακοίνωσή τους τον κίνδυνο να χαθούν κοινοτικά κονδύλια λόγω της δραματικής μείωσης των δαπανών για τις δημόσιες επενδύσεις που έχουν γίνει τα τελευταία τέσσερα χρόνια, καλούν την κυβέρνηση να εξοφλήσει τις οικονομικές της υποχρεώσεις προς τις εταιρείες για έργα που έχουν ήδη εκτελέσει.

Στην ανακοίνωση του ΣΤΕΑΤ, αφού αναφέρεται ότι η πτώση το 2009 του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων ως ποσοστό επί του ΑΕΠ είναι 12,8% σε σχέση με το 2008 και 33,3% σε σχέση με το 2004, επισημαίνεται ότι «απέναντι στην προϊούσα εξέλιξη της κρίσης η απάντηση δεν μπορεί να είναι μόνο η ενίσχυση των τραπεζών (για να αντιμετωπίσουν κυρίως τα δικά τους προβλήματα) και η αναγκαία αλλά μη επαρκής ανακουφιστική επιδοματική πολιτική. Η απάντηση πρέπει να είναι ενεργητική μέσω της προώθησης των έργων υποδομής. Ο κόσμος χρειάζεται δουλειά και όχι επιδόματα».

Στην ανακοίνωση τίθεται ακόμη το ερώτημα: Αν η βούληση του κράτους είναι να ενισχύσει την πραγματική οικονομία, γιατί δεν δίνει μικρό μέρος των 28 δισ. ευρώ που προορίζονται για τις τράπεζες ώστε να καλύψει τα οφειλόμενα στις κατασκευαστικές εταιρείες ενώ παράλληλα τις υποχρεώνει να πάρουν δανεικά και με μεγάλες επιβαρύνσεις τα δικά τους χρήματα μέσω των τραπεζών;