Γνώμη

Δεν ήταν ξέσπασμα
του , Αντώνη Ρεπανά

«ΠΑΟΚ, θρησκεία, τρομοκρατία. Δόξα και τιμή στον Πάμπλο τον Γκαρσία». Ένα σύνθημα που δεν τιμά κανέναν στο ελληνικό ποδόσφαιρο, είναι πλέον το αγαπημένο σύνθημα των οπαδών του ΠΑΟΚ. Στο πρόσωπο του ευέξαπτου Ουρουγουανού, οι απανταχού ΠΑΟΚτσήδες βρήκαν το ίνδαλμά τους και ο ίδιος, παίζοντας πολύ καλά το παιχνίδι της επικοινωνίας, συντηρεί το προφίλ του «αντισυμβατικού αδικημένου ποδοσφαιριστή που αγωνίζεται στη μοναδική ομάδα που μπορεί να αντισταθεί στο κατεστημένο του κέντρου». Η γροθιά του Γκαρσία προς τον Ντιόγκο, μπορεί να λύτρωσε τους φιλάθλους του «Δικέφαλου» και είναι αλήθεια ότι μπορεί να ικανοποίησε και άλλους φιλάθλους ομάδων που κατά καιρούς αδικήθηκαν αγωνιζόμενοι εναντίον ισχυρότερων ομάδων, όμως η κίνηση του Ουρουγουανού δεν ήταν μια αυθόρμητη έκρηξη αγανάκτησης ενός ποδοσφαιριστή που βιώνει την αδικία στο πετσί του τόσα και τόσα χρόνια.

Ήταν η αντίδραση ενός ποδοσφαιριστή που σε όλη τη διάρκεια της καριέρας του είχε τέτοια ξεσπάσματα και με τη φήμη αυτή να τον ακολουθεί, ήρθε το καλοκαίρι στην Τούμπα. Η συμπεριφορά του Γκαρσία θα πρέπει να προβληματίσει τη διοίκηση του ΠΑΟΚ.