Εναλλακτικά Εννέα μήνες

ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΕ όλα τα άλλα, οφείλει να αναγνωρίσει κανείς στον Ευάγγελο Βενιζέλο και αυτό: το βράδυ της 11ης Νοεμβρίου 2007 δεν έπεσε στην παγίδα της αμφισβήτησης του εσωκομματικού αποτελέσματος που έβγαλε ξανά αρχηγό του ΠΑΣΟΚ τον Γιώργο Παπανδρέου.

Δεν είναι κάτι αυτονόητο στη συμμετοχική δημοκρατία. Όταν μια εκλογή δεν γίνεται σε συνέδριο, αλλά από τη βάση, εύκολα μπορεί κανείς να βάλει ερωτηματικό στο πόσοι ακριβώς ψήφισαν και στο αν έγινε σωστά η καταμέτρηση στην τάδε ή τη δείνα τοπική επιτροπή κάπου στην επικράτεια. Συνέβη την περασμένη εβδομάδα στη Γαλλία. Εκεί δύο κυρίες, η Μαρτίν Ομπρί και η Σεγκολέν Ρουαγιάλ αναμετρήθηκαν για τη θέση γραμματέα του Σοσιαλιστικού Κόμματος. Ψήφισαν περί τις εκατόν τριάντα χιλιάδες μέλη του Παρτί Σοσιαλίστ. Όταν όμως η Ομπρί επικράτησε με καμιά σαρανταριά ψήφους, η πλευρά της Σεγκολέν μίλησε για νοθεία.

Τελικά, οι σεγκολενιστές αναδιπλώθηκαν, αλλά το Σοσιαλιστικό Κόμμα θεωρείται πολιτικά τραυματισμένο και η συμμετοχική δημοκρατία παράπλευρη απώλεια.

ΑΛΛΟ ΠΡΑΓΜΑ να εκλέγεις κάποιον με το αμερικανικό σύστημα των προκριματικών – μια διαδικασία που κρατάει επτά, οκτώ μήνες και καταλήγει σε συνέδριο- και άλλο σε μια αυθημερόν και ολίγον χαώδη διαδικασία με ασαφές εκλογικό σώμα. Είναι κάτι που δεν έχει περάσει απαρατήρητο στη Ν.Δ.

Πώς θα εκλεγεί ο επόμενος αρχηγός της συντηρητικής παράταξης; Από συνέδριο ή από τη βάση; Δημιουργεί η περίπτωση του ΠΑΣΟΚ προηγούμενο; Όσο κι αν φαίνεται παράξενο, είναι κάτι που έχει προβληματίσει βαρόνους, παράγοντες, αλλά και δελφίνους. Ωστόσο, η κυρίαρχη τάση της Ν.Δ. είναι προς τον κοινοβουλευτικό κλασικισμό.

Οι περισσότεροι στο κυβερνών κόμμα εκτιμούν ότι ο επόμενος αρχηγός θα εκλεγεί στη Βουλή και, πιο συγκεκριμένα, από την Κοινοβουλευτική Ομάδα. Εκτιμάται ότι θα ακολουθήσει σε εύλογο χρόνο η προσφυγή στο κόμμα- δηλαδή σε συνέδριο. Είναι το μοντέλο εκλογής του Κώστα Σημίτη το 1996 που έχουν, κυρίως, στον νου τους.

Όσοι διατυπώνουν αυτές τις προβλέψεις, περιμένουν ήττα της Ν.Δ. στις ευρωεκλογές του Ιουνίου του 2009- πιθανώς με ιστορικό για την παράταξη χαμηλό σκορ. Και δεν αποκλείουν το σενάριο ενός «ανεφοδιασμού εν πτήσει». Το να λειτουργήσει δηλαδή ο Κώστας Καραμανλής στο πρότυπο του Χοσέ Μαρία Αθνάρ. Ο Ισπανός- σημείο αναφοράς της Ευρωπαϊκής Δεξιάς προ δεκαετίας- δεν θέλησε να διεκδικήσει τρίτη πρωθυπουργική θητεία. Και το είπε νωρίς.

ΚΑΤΑ ΤΗΝ πολιτική αυτή συλλογιστική, η Ν.Δ. θα ανανεωθεί στην κορυφή, εκλέγοντας νέο Πρωθυπουργό στην Κοινοβουλευτική Ομάδα. Είναι μια διαδικασία που θεωρείται ότι ευνοεί, με τους τρέχοντες συσχετισμούς, την Ντόρα Μπακογιάννη. Ωστόσο, προεξοφλείται επίσης μια υποψηφιότητα του Δημήτρη Αβραμόπουλου- ο οποίος θα δώσει τη μάχη- ή και ενός τρίτου παίκτη. Έτσι, η νέα ηγεσία θα έχει χρόνο τουλάχιστον ώς την προεδρική εκλογή του Μαρτίου του 2010, που, ελλείψει δικομματικής συναίνεσης, θα μπορούσε να στείλει τη χώρα σε κάλπες.

Είναι άλλο ένα από τα σενάρια που ζαλίζουν τους «γαλάζιους», πέραν του ανασχηματισμού των κουραμπιέδων ή των πρόωρων εκλογών. Η σεναριολογία διαγράφει στον ορίζοντα το τέλος της εποχής Καραμανλή- κι ας τον στηρίζουν αυτή τη στιγμή όλοι: Ντόρα, Αβραμόπουλος, Σουφλιάς, Σιούφας- αλλά κι ο Αντώνης Σαμαράς.