«Μαμά, κοιτάζω ανάποδα!»

Χαμογελούν περισσότερο, κοιμούνται πιο εύκολα και έχουν καλύτερη επικοινωνία με το περιβάλλον. Σύμφωνα με βρετανική μελέτη, τα βρέφη μπορούν να έχουν μια ευχάριστη βόλτα, υπό την προϋπόθεση να κοιτούν προς το πρόσωπο που σπρώχνει το καρότσι τους. Σε αντίθετη περίπτωση, τα περιμένει ένας περίπατος (κι ένα μέλλον) γεμάτα στρες.

Για τα βρέφη ο κόσμος δεν έχει και μεγάλη σημασία- αυτό που τα ενδιαφέρει είναι να μην χάνουν την οπτική επαφή με τη μητέρα τους ή οποιοδήποτε οικείο πρόσωπο σπρώχνει το καρότσι τους. Έτσι, αισθάνονται πιο ασφαλή και αυτό το αίσθημα ασφάλειας θα το κουβαλούν και στην ενήλικη ζωή τους, κερδίζοντας περισσότερη ηρεμία. Αυτό αποκαλύπτει μια βρετανική μελέτη, η πρώτη του είδους, από τα συμπεράσματα της οποίας προκύπτει ότι ο προσανατολισμός προς την ίδια κατεύθυνση με τον συνοδό τους, αν και πιο διαδεδομένος, είναι λανθασμένος. Η καθημερινή βόλτα με αυτόν τον τρόπο ισοδυναμεί με μια ώρα μπροστά στην τηλεόραση: η παρατηρητικότητα και η επικοινωνία με τους γονείς μειώνεται. «Από την έρευνα που πραγματοποιήσαμε προκύπτει ότι η βόλτα με το καρότσι είναι για τα βρέφη πηγή άγχους», τονίζει η Σούζαν Τσίντικ επικεφαλής της έρευνας και καθηγήτρια Παιδοψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Νταντί.

Οι επιστήμονες
Οι Βρετανοί επιστήμονες συμβουλεύουν τους γονείς να αλλάξουν τον προσανατολισμό των παιδιών τους στο καρότσι και τους σχεδιαστές να βρουν έναν νέο τύπο καροτσιού που δεν θα υποχρεώνει το βρέφος να χάνει την οπτική του επαφή με τους οικείους του. Στην έρευνα συμμετείχαν 2.722 γονείς και τα παιδιά τους. Είκοσι από τα βρέφη υποβλήθηκαν σε ένα τεστ: Στο μισό χρονικό διάστημα της βόλτας ήταν προσανατολισμένα προς τους γονείς τους και στο υπόλοιπο μισό προς την αντίθετη κατεύθυνση. Το αποτέλεσμα; Το διάστημα που είχαν οπτική επαφή με τους γονείς τους, μιλούσαν τον διπλάσιο χρόνο, χαμογελούσαν περισσότερο, οι σφυγμοί τους ήταν πιο χαμηλοί, ενώ παραδίδονταν πιο εύκολα στην αγκαλιά του Μορφέα. Η σύγκριση των αριθμών είναι συντριπτική: Στο πρώτο μισό της βόλτας τα μισά παιδιά ήταν χαμογελαστά, ενώ στο δεύτερο μισό μόλις ένα στα είκοσι παιδιά έδει χνε χαρούμενο. Στην πρώτη περίπτωση το 52% κοιμήθηκε εύκολα, κάτι που στη δεύτερη περίπτωση κατάφερε μόνο το 25%.


Αγχωμένα παιδιά, νευρικοί ενήλικες

«ΤΑ ΑΓΧΩΜΕΝΑ παιδιά γίνονται νευρικοί ενήλικες», επισημαίνει η επικεφαλής της έρευνας, που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της εκστρατείας «Τalk to your baby» («Μιλήστε στο μωρό σας»).

Σήμερα το 62% των βρεφών είναι προσανατολισμένα προς τη λάθος κατεύθυνση, ποσοστό που εκτοξεύεται στο 86% στις ηλικίες από ένα έως δύο έτη. Σύμφωνα με την έρευνα, στη φάση της ζωής κατά την οποία ο εγκέφαλος αναπτύσσεται πολύ γρήγορα, η ελλιπής επικοινωνία με τους γονείς μπορεί να έχει αρνητικές συνέπειες στην ανάπτυξη του παιδιού. Για παράδειγμα, το παιδί μπορεί να παρουσιάσει πρόβλημα επικοινωνίας με τους συμμαθητές του στο σχολείο ή να αδυνατεί να χειριστεί το άγχος του ως ενήλικας. Για τη Σούζαν Τσίντικ «τα αποτελέσματα δείχνουν ότι έφτασε η ώρα για μια μελέτη σε ευρεία κλίμακα. Οι γονείς πρέπει να γνωρίζουν πώς να καλλιεργούν τη συναισθηματική και νευρολογική ανάπτυξη του παιδιού».