Γνώμη

Ο «Πρίγκιπας» καβαλάρης
Του Γιώργου Νασμή

Ο νεκρός δεδικαίωται. Με τους ζωντανούς όμως τι γίνεται; Είναι βέβαιο πως θα χυθεί πολύ μελάνι τους επόμενους μήνες για τη δεύτερη επιστροφή του Ντούσαν Μπάγιεβιτς στην ΑΕΚ και τις σχέσεις του με τους οπαδούς της ομάδας. Κάθε αποδοκιμασία προς το πρόσωπό του θα αποτελεί αφορμή για επώδυνες ερωτήσεις, για αναμόχλευση παλαιών παθών. Θα είναι μαχαιριά σε παλαιό τραύμα. Η σχέση του Μπάγιεβιτς με την ΑΕΚ δεν είναι απλώς μία επαγγελματική σχέση σε ποδοσφαιρικό επίπεδο. Είναι μία σχέση έρωτα και πάθους. Αγάπης και μίσους. Αν η ΑΕΚ ήταν γυναίκα θα μπορούσε κάλλιστα να την ενσαρκώνει η Ελίζαμπεθ Τέιλορ και τον Ντούσκο ο Ρίτσαρντ Μπάρτον.

Οι διαφορές με την προηγούμενη επανασύνδεση του Μπάγιεβιτς με την ΑΕΚ πριν από έξι χρόνια είναι η εξής μία: αυτή τη φορά ο «Πρίγκιπας» ήρθε καβάλα στ΄ άλογο, γνωρίζοντας την αποθέωση απ΄ αυτούς που τον ειρωνεύονταν με τα φωτοτυπημένα πεντοχίλιαρα. Οι εχθροί του έγιναν ξαφνικά εχθροί της ΑΕΚ. Δικαίωση; Σίγουρα ναι. Η νίκη του Ντούσκο είναι μεγαλειώδης γιατί επιτεύχθηκε με μοναδικά όπλα τη δουλειά του.

Η μικροψυχία στερείται επιχειρημάτων απέναντι στους αριθμούς οι οποίοι αναδεικνύουν τον «Πρίγκιπα» ως τον πιο επιτυχημένο προπονητή του ελληνικού ποδοσφαίρου την τελευταία εικοσαετία.

Απολαμβάνοντας το αγαπημένο του κόκκινο κρασί καθήμενος στην πολυθρόνα του σπιτιού του, ο Ντούσκο νιώθει το μοναδικό συναίσθημα που μόνο ο άνδρας που κατακτά την καρδιά μιας ατίθασης γυναίκας ύστερα από θυσίες μπορεί να αισθανθεί.