«Τα γκολ του Ντιέγκο είναι για Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης»

Αν ο Μαραντόνα είναι το χέρι του Θεού, ο Εμίρης Κουστουρίτσας (πάντα δικός μας ο Σερβομαυροβούνιος τυφώνας) που η τελευταία του προσφορά είναι το πορτρέτο του Μαραντόνα, είναι ο σκηνοθέτης του Θεού!
O Εμίρ, από σήμερα Τρίτη θα βλέπει τον Θερμαϊκό από Φεστιβάλ ελληνικό. Σε έξι μέρες μπαίνει στα πενήντα πέντε αλλά διαρκώς έφηβος σωστός και στο παγκόσμιο, κινηματογραφικό στερέωμα, μοναδικός. Επειδή λοιπόν μου κλήρωσε ο πρώτος λαχνός όταν στις 21 Μαΐου τον είδα και του μίλησα στο Φεστιβάλ των Καννών, βρήκα τώρα την κατάλληλη ευκαιρία να αντιγράψω τον χειμαρρώδη λόγο του με κορωνίδα τη σχέση πολιτικής και ποδοσφαίρου.

Όχι για τη γνωστή νεοελληνική σχέση όπου πολιτική και μπάλα ίσον καφενείο για άδεια κεφάλια. Την άλλη σχέση με εκδίκηση λαϊκή και πάθος αντιιμπεριαλιστικό. Διότι όταν το χέρι του Θεού έβαζε γκολάρα στην Εθνική Αγγλίας, ο Μαραντόνα αισθανόταν σαν να… (αφήνω τη φαντασία

ΙΝFΟ

Ο Εμίρ Κουστουρίτσα με το συγκρότημά του, Νo Smoking Βand, δίνει απόψε συναυλία στην Αποθήκη Γ΄ και master class αύριο, στην αίθουσα «Σταύρος Τορνές».

σας να καλπάσει) τη Γηραιά Αλβιώνα.

Ο Εμίρ λοιπόν για το ποδόσφαιρο, την πολιτική και τον Μαραντόνα με απέραντο θαυμασμό. Με τον φακό του Θεού κι αυτός. Ο λόγος πολιτικός: «Για να καταλάβεις τι συμβαίνει στον κόσμο αυτόν, αρκεί να σου θυμίσω πως μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο 24 χώρες βομβαρδίστηκαν με τις ευλογίες του ΟΗΕ. Θα εκδικηθούμε λοιπόν. Είδωλά μου είναι παίκτες με ψυχή Μαραντόνα. Οι εισβολείς έχουν τις βόμβες και τα πυρηνικά. Εμείς τον Αθλητισμό. Προς το παρόν. Όταν μεγαλώνεις στις αλάνες και κλωτσάς πέτρες και όταν σε βομβαρδίζουν ή σε εκμεταλλεύονται αγρίως, τότε το τόπι μεταμορφώνεται σε όπλο. Προς το παρόν. Είχα δει το γκολ με το χέρι του Θεού. Πρέπει επειγόντως να μπει σε όλα τα Μουσεία Μοντέρνας Τ έχνης».

Κ αι ο Μπέκαμ;
«Καμία σχέση. Η γενναιοδωρία του Μαραντόνα μοναδική και ανεπανάληπτη. Πράγματα διαφορετικά».

Κ αι η Κ αμόρα;
«Διαδόσεις. Σχέση ανύπαρκτη. Απλώς τα γκρουπ της Καμόρας λάτρευαν στη Νάπολι τον Μαραντόνα».

Και τα ναρκωτικά;

«Πιστεύω ότι η UΕFΑ δημιούργησε το κατάλληλο κλίμα για να τον καταστρέψουν. Επειδή είναι ανήσυχος, απροσάρμοστος, α συμβίβαστος και αντιιμπεριαλιστής». Περίπου, δηλαδή, ποδόσφαιρο και κινηματογράφος έχουν να κάνουν με την πολιτική.
«Πάντα οι ταινίες μου είναι πολιτικές. Όλες είναι πολιτικές. Ο Μαραντόνα ας πούμε έχει εμμονή με το αίσθημα της δικαιοσύνης».

Υ πάρχει;
«Δικαιοσύνη; Αστεία πράγματα. Μόνο στο “Έγκλημα και τιμωρία” του Ντοστογιέφσκι υπάρχει. Μην ξεχνάς τους τρεις χιλιάδες νεκρούς της Σερβίας… Είναι φυσικό να ταυτίζεται κάποιος Λατινοαμερικάνος με τον Φιντέλ. Η διαφορά είναι απλή. Για να νικήσεις στις εκλογές στη Δύση απαιτούνται πολλά λεφτά και υποστήριξη από ψηλά. Αφού θα τα πάρεις, πρέπει στη συνέχεια πλουσιοπάροχα να το ανταποδώσεις στον ευεργέτη σου».