Η πολυεθνική της νυχτερινής διασκέδασης

«Μου αρέσει ο Βέρτης, ο Πλούταρχος και ο Τερζής και τους βλέπω όποτε μπορώ, αλλά κάθε φορά που έρχονται τραγουδιστές από την Αλβανία στην Αθήνα, θεωρώ χρέος μου να πάω», λέει στα «ΝΕΑ» η κ. Ελευθερία Ντίκα από τους Αγίους Σαράντα.

«Έχω δει μέχρι τώρα την Έλλη Φάρα, την Πόνι, την Ίρμα Λιμποχόβα και θα πάω και στους “Αλή Πασά του Τεπελενίου” που θα τραγουδήσουν στα Πατήσια», λέει και η κ. Λορένα Ντιμέλι από το Μπεράτι. Πάνω από ένα εκατομμύριο μετανάστες ζουν σήμερα στη χώρα μας και οι περισσότεροι βρίσκονται εγκατεστημένοι στην Αθήνα. Τα Σαββατοκύριακα έχουν τα δικά τους κέντρα διασκέδασης, τις δικές τους καφετέριες, ταβέρνες και ντίσκο.

«Ερχόμαστε στο Λβιβ για τη γλώσσα», λέει η κ. Γκαλίνα Λουτσένκο από το Κίεβο. «Εδώ μιλάμε ουκρανικά και ρωσικά, ακούμε μουσική στη

ΓΙΑ ΛΙΓΕΣ ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ…

Τραγουδιστές και συγκροτήματα από το εξωτερικό φιλοξενούνται συχνά στα μαγαζιά όπου διασκεδάζουν οι μετανάστες

γλώσσα μας και γευόμαστε τα φαγητά της πατρίδας μας». Το ουκρανικό εστιατόριο που λειτουργεί στην Πλατεία Αμερικής ανήκει στην κ. Λιουντμίλα Μποταρένκο, η οποία είναι σοπράνο και έχει κάνει αρκετές εμφανίσεις στο Ηρώδειο και το Μέγαρο Μουσικής.

«Σκοπός μου είναι να μπορέσω κάποια στιγμή να προσκαλώ σημαντικούς καλλιτέχνες από τη χώρα μου στην Ελλάδα και να έχω κάθε Κυριακή πρόγραμμα ζωντανής μουσικής. Αυτή τη στιγμή οι πελάτες μου είναι μισοί μισοί. Μισοί Έλληνες και οι άλλοι μισοί Ρώσοι, Ουκρανοί και Μολδαβοί». Το φαγητό στο ουκρανικό εστιατόριο στοιχίζει περίπου 20 ευρώ το άτομο και ο λογαριασμός εξαρτάται και από το ποτό που θα διαλέξει κανείς για να το συνοδεύσει.

Μισοί Αλβανοί, μισοί Έλληνες
«Σε μας έρχονται συνήθως μισοί μισοί, δηλαδή μισοί Έλληνες και μισοί Αλβανοί» λέει ο κ. Αλέξανδρος Σάγλας από την Κορυτσά, ιδιοκτήτης εστιατορίου με ζωντανή μουσική στα Άνω Πετράλωνα. «Την προηγούμενη εβδομάδα είχαμε αρραβώνες. Ένας Έλληνας παντρεύτηκε μία κοπέλα από την Αλβανία και έγινε μεγάλο γλέντι με τα πεθερικά από τα Τίρανα!», τονίζει παραπέ μποντας στη φετινή θεατρική επιτυχία.

Ο κ. Αλέξανδρος παίζει κιθάρα και μπουζούκι, ενώ πλήκτρα παίζει η γυναίκα του Όλγα, η οποία τραγουδά και είναι επίσης από την Κορυτσά. «Έχουμε έξι χρόνια το μαγαζί και το ανοίγουμε κάθε Σαββατοκύριακο. Τις υπόλοιπες μέρες ο άνδρας μου εργάζεται στο τυπογραφείο που έχει, αλλιώς δεν θα μπορούσαμε να τα βγάλουμε πέρα».

Το φαγητό στο αλβανικό εστιατόριο με τη ζωντανή ελληνική και αλβανική μουσική κοστίζει περίπου 15 ευρώ το άτομο. Κι αν στα Πετράλωνα οι Αλβανοί έχουν το δικό τους μουσικό στέκι, ανηφορίζοντας προς το κέντρο Αιγύπτιοι, Ιρακινοί, Ινδοί, Πακιστανοί και Κινέζοι έχουν και αυτοί τα δικά τους εστιατόρια και κέντρα διασκέδασης. «Στη Λεωνίδου, τη Μενάνδρου, την Επικούρου βρίσκω γεύσεις, αρώματα και μουσικές από τις αραβικές χώρες», λέει η κ. Νάντια Αμπντζαμπάν που γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Βαγδάτη, αλλά από το 1982 ζει μόνιμα στην Αθήνα.

Ο αραβικός καφές είναι ακριβότερος του ελληνικού και κοστίζει περίπου 2- 3 ευρώ, ενώ το τσάι είναι αρκετά φθηνότερο. Επίσης, δεν σερβίρεται αλκοόλ στα αραβικά καφενεία της Αθήνας.

Για… μαχαραγιάδες
Ναργιλέδες, αρωματικά βότανα και αφεψήματα, μπαχαρικά και καφέδες σκορπούν τα δικά τους αρώματα ανάμεσα στην Ομόνοια και την Πλατεία Κουμουνδούρου, κάνοντας την Αθήνα να μοιάζει πόλη γεμάτη από γειτονιές του κόσμου. «Στο ινδικό εστιατόριό μας έρχονται οι περισσότεροι Ινδοί μουσουλμάνοι και Πακιστανοί που επισκέπτονται την Ελλάδα, καθώς για τους μετανάστες οι τιμές είναι κάπως αλμυρές. Έρχονται όμως και πολλοί Έλληνες και διασκεδάζουν μέχρι το πρωί με σιτάρ, ποτά και φαγητά», λέει ο ιδιοκτήτης του ινδικού πολυτελούς κέντρου διασκέδασης κοντά στην Πειραιώς, κ. Μοχαμέντ Ασχάρ από το Αμαρτεσάρ της Ινδίας. Οι τιμές στα ινδικά εστιατόρια κυμαίνονται ανάλογα με την περιοχή και το περιβάλλον του μαγαζιού: ξεκινούν από 15 ευρώ το άτομο και μπορεί να φθάσουν τα 30 χωρίς ποτό.

Κι ενώ τα κινέζικα καταστήματα ρούχων συναγωνίζονται πια σε αριθμό τα ελληνικά στο κέντρο της Αθήνας, οι μετανάστες από την Κίνα δεν έχουν ακόμη δικά τους κλαμπ, παρά μόνο παντοπωλεία, εστιατόρια και καφενεία με ηλεκτρονικά και επιτραπέζια παιχνίδια.

«Μερικά βράδια μαζευόμαστε και τραγουδάμε καραόκε, αλλά τις περισσότερες φορές τρώμε και βλέπουμε κινέζικα προγράμματα στην τηλεόραση», λέει ο 19χρονος Τσίτσιν από τη Σαγκάη, ο οποίος δουλεύει μαζί με τον αδελφό του στο κινέζικο εστιατόριο του Κεραμεικού που ανήκει στη μητέρα του. Στα κινέζικα εστιατόρια οι τιμές κυμαίνονται μεταξύ 15 και 25 ευρώ το άτομο.

«Με καραόκε, μουσική και χορό γιορτάζουμε συνήθως τα Σαββατοκύριακα του Δεκεμβρίου, σε γνωστά ξενοδοχεία της Αθήνας», λέει ο κ. Τζο Βαλέντσια, αρχισυντάκτης της φιλιππινέζικης εφημερίδας «Βalita», που κυκλοφορεί πανελλαδικά.


Επιμένουν… πολωνικά

«ΚΑΘΕ ΚΥΡΙΑΚΗ μετά την εκκλησία, αν δεν έχει μπάλα μαζευόμαστε στο “Ίβο”», λέει ο κ. Πέτρος Γκρόνοβιτς από το Ζέφσκε Πολωνίας. Οι Πολωνοί που ζουν στην Αθήνα έχουν δικά τους μαγαζιά και στέκια στην Αχαρνών, τη Λιοσίων και τη Μιχαήλ Βόδα. «Είμαι 15 χρόνια στην Ελλάδα και έχω γυρίσει όλα τα κλαμπ και τις καφετέριες στο Μπουρνάζι, ενώ πηγαίνω δυο- τρεις φορές τον χρόνο σε μπουζούκια και κλαρίνα», λέει ο κ. Αντρέας Μπίκεβιτς από την Κρακοβία. «Τα περισσότερα Σαββατοκύριακα διασκεδάζουμε στη δική μας ντίσκο και αν θέλουμε τρώμε πολωνικά φαγητά στις τρεις ταβέρνες που λειτουργούν στην Αθήνα», προσθέτει ο κ. Γκρόνοβιτς. Το φαγητό στα πολωνικά εστιατόρια είναι γενικώς φθηνότερο αφού κοστίζει από 10 έως 20 ευρώ το άτομο, ενώ αξίζει να δοκιμάσει κανείς πολωνική μπίρα και βότκα.

Σε μία από τις πολωνικές ταβέρνες της Αθήνας η Αγνή Σάινερ, δασκάλα βιολιού στο πολωνικού σχολείο του Χολαργού, προσφέρει κάθε Σάββατο «ζωντανή» μουσική και χορό από καλλιτέχνες που προσκαλεί η ίδια κάθε μήνα.

«Άνοιξα το εστιατόριο το 2003 στη Μιχαήλ Βόδα και είχα την τύχη να κάνω το τραπέζι στον κ. Γιώργο Παπανδρέου και στον πρώην πρόεδρο της Πολωνικής Δημοκρατίας Αλεξάντερ Κφασνιέφκι. Οι πελάτες μου είναι κατά 70% Πολωνοί και 30% Έλληνες», λέει η κ. Σάινερ.


Μουσικό ταξίδι στη γη του Νείλου

«ΕΜΕΙΣ ΠΡΟΤΙΜΑΜΕ τον παραδοσιακό χορό της κοιλιάς, αραβικά τραγούδια και μουσική» λέει η κ. Χριστίνα Γκούντε από την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. «Ήρθα να σπουδάσω στη Νομική της Αθήνας και παντρεύτηκα διαδοχικά με τρεις Ελληνίδες και έμεινα μόνιμα εδώ» μας εξομολογείται ο κ. Χισάμ Αμπντάλ ιδιοκτήτης αραβικού κέντρου διασκέδασης στη Λεωφόρο Αμφιθέας. «Οι περισσότεροι πελάτες μου είναι Άραβες που ζουν στην Ελλάδα και έρχονται τόσο γυναίκες όσο και άνδρες από τα μεσάνυχτα μέχρι να χαράξει». Το ποτό στα αραβικά κέντρα διασκέδασης αν και απαγορευμένο από το Κοράνι κοστίζει από 7 έως 10 ευρώ και από 80 έως 150 ευρώ το μπουκάλι.

«Πριν έρθω εδώ χόρευα σε κάποιο μπουζουξήδικο στο Παγκράτι» λέει η Σίσσυ που άρχισε να μαθαίνει τον χορό της κοιλιάς από την ηλικία των 10 ετών στην Αίγυπτο. «Έχω ταξιδέψει σε πολλές χώρες, αλλά σαν την Ελλάδα δεν υπάρχει καμία. Νιώθω σαν να βρίσκομαι στην Αίγυπτο.

Δεν υπάρχει καμία προκατάληψη και κανένας φόβος προς τους ξένους και μπορώ να βρω ό,τι θέλω από τα δικά μας προϊόντα στην Αθήνα».