[ Διαστάσεις ] Μια ευγενική ηλικιωμένη κυρία

Όχι, η Μίριαμ Μακέμπα δεν άφησε την τελευταία της πνοή στην εξορία. Στην Αφρική έσβησε, μια Αφρική που κουβάλησαν μαζί τους στην Ευρώπη οι δικοί της άνθρωποι, κάνοντας τον τόπο φιλοξενίας τους πιο πλούσιο, πιο πολύχρωμο, πιο ζωντανό. Η Μακέμπα έφυγε στο Σοβέτο της Ιταλίας.

Ρώτησαν κάποτε τον Αφροαμερικανό συγγραφέα Ραλφ Έλισον τι είναι το μπλουζ. Κι εκείνος έδωσε μια απάντηση την οποία ο Τζον Κολτρέιν χρησιμοποιούσε πάντα για να απαντήσει στο ίδιο ερώτημα: «Το μπλουζ είναι αυτό που είχαν οι σκλάβοι στη θέση της ελευθερίας». Την απάντηση αυτή θυμήθηκε ο Ρομπέρτο Σαβιάνο όταν πληροφορήθηκε ότι η Μίριαμ Μακέμπα πέθανε στη διάρκεια της συναυλίας που δόθηκε προς τιμήν του στο Καστέλ Βολτούρνο. Η Μάμα Άφρικα ήταν αυτό που για πολλές δεκαετίες είχαν οι Νοτιοαφρικανοί στη θέση της ελευθερίας. Ήταν η φωνή τους, η ελπίδα τους, το όπλο τους κατά του απαρτχάιντ. Ήταν ο ακούραστος πρεσβευτής τους στον έξω κόσμο.

Ύστερα από μια λαμπρή καριέρα που κράτησε πάνω από πενήντα χρόνια, η Μακέμπα ανακοίνωσε το 2005 ότι σταματά να τραγουδά. Συνέχισε όμως να ασχολείται με το κέντρο που είχε ιδρύσει στο Γιοχάνεσμπουργκ για τα κορίτσια που πέφτουν θύματα βίας, όπως και να εμφανίζεται σε διάφορες εκδηλώσεις του ΟΗΕ με την ιδιότητα της «πρέσβειρας καλής θέλησης». Όταν την κάλεσαν να τραγουδήσει στο Καστέλ Βολτούρνο, δέχθηκε αμέσως. Είχε διαβάσει δύο μήνες νωρίτερα για τη σφαγή επτά Αφρικανών μεταναστών από την Καμόρα σ΄ αυτό το χωριό και ήθελε να τραγουδήσει στη μνήμη τους, όπως και να διαμαρτυρηθεί για τις απειλές που δέχεται ο Σαβιάνο εναντίον της ζωής του. Φανταζόταν ότι θα τραγουδούσαν μαζί της χιλιάδες άνθρωποι, όλοι ενωμένοι κατά του ρατσισμού και της ξενοφοβίας. Αλλά διαψεύστηκε. Ο κόσμος ήταν ελάχιστος, κυρίως Αφρικανοί σαν εκείνη. Ίσως να είναι ο φόβος: Όπως είπε ο ίδιος ο Σαβιάνο στην Κοριέρε ντέλα Σέρα, οι συμμορίες της Μαφίας προσπάθησαν να ματαιώσουν τη συναυλία με κάθε τρόπο, απειλώντας, εκβιάζοντας, τρομοκρατώντας. Ίσως να είναι η αδιαφορία: ο Μπερλουσκόνι έχει αλώσει και πάλι την Ιταλία, ο λαός αυτός είναι ικανός για το καλύτερο και το χειρότερο, αυτήν την περίοδο δείχνει μάλλον τον χειρότερο εαυτό του.

Για λόγους ασφαλείας, ο Σαβιάνο δεν ήταν παρών στη συναυλία. Και τώρα είναι απαρηγόρητος. Ήθελε να είναι εκεί, να διαβεβαιώσει τη θρυλική καλλιτέχνιδα ότι ακόμη κι εκείνος ο λίγος κόσμος αντιπροσωπεύει κάτι σημαντικό, μια μαρτυρία, μια αντίσταση, μια φωνή διαμαρτυρίας. Αλλά αυτά δεν έχουν πια και τόση σημασία. Το μόνο που έχει σημασία είναι ότι εκπληρώθηκε η επιθυμία της Μίριαμ Μακέμπα να τη θυμούνται ως «μια πολύ ευγενική ηλικιωμένη κυρία». Όπως και ότι βρέθηκε γι΄ αυτήν το φέρετρο που δεν είχε μπορέσει να αγοράσει εκείνη το 1985, όταν πέθανε στα 35 της η μονάκριβη κόρη της, η Μπόντι…

LΙΝΚ:

http://diastaseis.blogspot.com