«Δύναμή μας, τα ιδανικά μας»
Ανθρώπινο πρόσωπο. «Η πραγματική δύναμη του έθνους μας δεν προέρχεται από τη δύναμη των όπλων μας ή από το μέγεθος του πλούτου μας», δήλωσε χθες ο Ομπάμα με τις κόρες του (εδώ με τη μεγαλύτερη, Μάλια) στο πλευρό του
Απέφυγε την ξύλινη γλώσσα και μίλησε απλά. Στην πρώτη του ομιλία μετά τη νίκη του, απευθύνθηκε σε όλους, υποστηρικτές και αντιπάλους, ξένους ηγέτες και απλούς πολίτες, σε όσους έζησαν πολέμους και καταπίεση και σε όσους συνεχίζουν να οραματίζονται την αλλαγή. «Η Αλλαγή που χρειαζόμαστε» ήταν άλλωστε το κεντρικό του σύνθημα σε όλη τη διάρκεια της εκστρατείας του.
Η αλλαγή ήρθε στην Αμερική, τόνισε χθες και διαβεβαίωσε τη διεθνή κοινότητα πως μια καινούργια αμερικανική ηγεσία μόλις ανέτειλε. Αλλαγή
«Αν υπάρχει κάποιος εκεί έξω που αμφιβάλλει ακόμη ότι η Αμερική είναι ένας τόπος όπου όλα είναι δυνατά και ότι το όραμα των προγόνων μας είναι ζωντανό στην εποχή μας, που αμφισβητεί ακόμη τη δύναμη της δημοκρατίας μας, απόψε πήρε την απάντησή του από εσάς. (…) Χρειάστηκε καιρό για να γίνει, αλλά απόψε, εξαιτίας αυτού που πετύχαμε, σε αυτές τις εκλογές, σε αυτήν την καθοριστική στιγμή, η αλλαγή ήρθε στην Αμερική». Για τον ΜακΚέιν
«Λίγο νωρίτερα έλαβα ένα εξαιρετικά ευγενικό τηλεφώνημα από τον γερουσιαστή ΜακΚέιν. Πολέμησε πολύ και σκληρά σε αυτήν την εκστρατεία. Και πολέμησε ακόμη περισσότερο και ακόμη πιο σκληρά για τη χώρα που αγαπά. Τον συγχαίρω».
Οι προκλήσεις
«Ποτέ δεν θα ξεχάσω σε ποιον ανήκει πραγματικά αυτή η νίκη. Ανήκει σ΄ εσάς. (…) Γνωρίζουμε ότι οι προκλήσεις που θα φέρει το αύριο θα είναι οι μεγαλύτερες της ζωής μας: δύο πόλεμοι, ένας πλανήτης που κινδυνεύει, η χειρότερη οικονομική κρίση σε έναν αιώνα».
«Αν αυτή η οικονομική κρίση μάς δίδαξε κάτι, αυτό είναι ότι δεν μπορούμε να έχουμε μια ευημερούσα Wall Street ενώ η Κεντρική Οδόςο πολύς κόσμος- υποφέρει».
«Ο δρόμος μπροστά μας θα είναι μακρύς. Θα είναι δύσβατος. Μπορεί να μη φτάσουμε στον στόχο μας σε έναν χρόνο ή σε μια θητεία. Όμως, Αμερική, ποτέ δεν είχα περισσότερες ελπίδες απ΄ όσες έχω σήμερα ότι θα φτάσουμε εκεί. Σας το υπόσχομαι, εμείς ως λαός θα τα καταφέρουμε». «Θα υπάρχουν πισωγυρίσματα, θα γίνουν λάθη. Θα υπάρξουν πολλοί που δεν θα συμφωνούν με κάθε απόφαση ή πολιτική που θα εφαρμόζω ως πρόεδρος. Και γνωρίζουμε ότι η κυβέρνηση δεν μπορεί να λύσει όλα τα προβλήματα. Όμως θα είμαι πάντα ειλικρινής μαζί σας για τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε. Θα σας ακούω, κυρίως όταν διαφωνούμε. Και, πάνω απ΄ όλα, θα σας ζητήσω να συμμετάσχετε για να ξαναχτίσουμε αυτό το έθνος με τον μοναδικό τρόπο που γίνεται επί 221 χρόνια, πέτρα την πέτρα, τούβλο το τούβλο, από το ένα ροζιασμένο χέρι στο άλλο».
«Όπως είχε πει ο Λίνκολν σε ένα έθνος περισσότερο διχασμένο από το δικό μας, δεν είμαστε εχθροί, αλλά φίλοι. Και, απευθυνόμενος σ΄ εκείνους τους Αμερικανούς την υποστήριξη των οποίων δεν έχω κερδίσει ακόμη, μπορεί να μην κέρδισα την ψήφο σας απόψε, αλλά ακούω τη φωνή σας. Χρειάζομαι τη βοήθειά σας. Και θα είμαι και δικός σας πρόεδρος. Απόψε αποδείξαμε για άλλη μια φορά ότι η πραγματική δύναμη του έθνους μας δεν προέρχεται από τα όπλα ή τον πλούτο μας, αλλά από τη δύναμη των ιδανικών μας: τη δημοκρατία, την ελευθερία, τις ευκαιρίες και την ακατανίκητη ελπίδα».
Το φυλετικό ζήτημα
«Αυτές οι εκλογές είχαν πολλές πρωτιές ιστορίες που θα λέγονται απόγενιάσε γενιά. Απόψε σκέφτομαι εκείνη τη γυναίκα που ψήφισε στην Ατλάντα. Είναι σαν όλους τους άλλους που στήθηκαν στην ουρά προκειμένου να ακουστεί η φωνή τους σ΄ αυτές τις εκλογές- μόνο που η Αν Νίξον Κούπερ είναι 106 ετών. Γεννήθηκε μόλις μία γενιά μετά την κατάργηση της δουλείας, σε μια εποχή που δεν υπήρχαν αυτοκίνητα στους δρόμους ούτε αεροπλάνα στον ουρανό. Σε μια εποχή που κάποια σαν κι αυτή δεν μπορούσε να ψηφίσει για δύο λόγους: γιατί ήταν γυναίκα και εξαιτίας του χρώματος του δέρματός της». «Απόψε αναλογίζομαι όσα έχουν δει τα μάτια της αυτόν τον αιώνα στην Αμερική. Τα καρδιοχτύπια και τις ελπίδες. Τον αγώνα και την πρόοδο. (…) Ένας άνθρωπος πάτησε στο φεγγάρι, ένα Τείχος έπεσε στο Βερολίνο, ένας ολόκληρος κόσμος συνδέθηκε χάρη στη δική μας επιστήμη και φαντασία. Φέτος, σ΄ αυτές τις εκλογές, ακούμπησε το δάχτυλό της στην οθόνη και έριξε την ψήφο της, γιατί ύστερα από 106 χρόνια στην Αμερική, ύστερα από καλές εποχές και δύσκολες ώρες, ξέρει πως η Αμερική μπορεί ν΄ αλλάξει».
Για τη διεθνή κοινότητα
«Σε όσους μάς παρακολουθούν απόψε, πέρα από τις ακτές μας, από κοινοβούλια και μέγαρα, από ραδιόφωνα στις ξεχασμένες γωνιές του κόσμου, έχω να πω ότι οι ζωή του καθενός μας μπορεί να είναι μοναδική, αλλά η μοίρα μας είναι κοινή: μια καινούργια αμερικανική ηγεσία μόλις ανέτειλε. Εσάς που καταστρέφετε τον κόσμο, θα σας νικήσουμε. Εσάς που επιδιώκετε ειρήνη και ασφάλεια θα σας στηρίξουμε.
Η δική μας στιγμή
«Απόψε ας αναρωτηθούμε: αν τα παιδιά μας ζήσουν να δουν τον επόμενο αιώνα, αν οι κόρες μου είναι τόσο τυχερές και ζήσουν όσο η Αν Νίξον Κούπερ, ποια αλλαγή θα δουν; Ποια πρόοδο θα έχουμε κάνει; Τώρα έχουμε την ευκαιρία να απαντήσουμε. Είναι η δική μας στιγμή».














