[ Διαστάσεις ] Ένα μικρό μπουκέτο με αγριολούλουδα

Το παρακάτω τραγούδι, με τίτλο Η Δημοκρατία, ο Λέοναρντ Κοέν το έγραψε το 1992. Όταν το είπε το καλοκαίρι στη Μαλακάσα, επικράτησε κάποια αμηχανία.
Τώρα καταλαβαίνουμε τι εννοούσε.

«Έρχεται μέσα από μια τρύπα στον αέρα,/ από εκείνες τις νύχτες στην Πλατεία Τιανανμέν./ Έρχεται από την αίσθηση/ ότι αυτό δεν είναι ακριβώς πραγματικό,/ ή είναι πραγματικό, αλλά δεν είναι ακριβώς εδώ./ Από τους πολέμους κατά της αταξίας,/ από τις σειρήνες που ακούγονται νύχτα μέρα,/ από τις φωτιές των αστέγων,/ από τις στάχτες των ομοφυλοφίλων:/ η Δημοκρατία έρχεται στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Έρχεται μέσα από μια ρωγμή στον τοίχο/ σε μια οπτασιακή πλημμύρα από αλκοόλ/ από τη συνταρακτική αφήγηση/ της Επί του Όρους Ομιλίας/ που δεν ισχυρίζομαι ότι την καταλαβαίνω./ Έρχεται από τη σιωπή/ στην αποβάθρα του κόλπου/ από τη γενναία, την τολμηρή, τη χτυπημένη/ καρδιά της Σεβρολέτ:/ η Δημοκρατία έρχεται στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Έρχεται από τη θλίψη στο δρόμο, / τους ιερούς τόπους όπου συναντιούνται οι φυλές/ από τον ανθρωποκτόνο σκυλοκαβγά/ που ξεσπά σε κάθε κουζίνα/ για το ποιος θα σερβίρει και ποιος θα φάει./ Από τα πηγάδια της απογοήτευσης/ όπου οι γυναίκες γονατίζουν και προσεύχονται/ για την ευλογία του Θεού στην έρημο αυτή/ και στην έρημο πέρα μακριά:/ η Δημοκρατία έρχεται στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Αρμένιζε, αρμένιζε/ Ω μέγα εσύ Πλοίο της Πολιτείας!/ Πήγαινε στης Ανάγκης τις Ακτές/ πέρα από της Απληστίας τους Υφάλους/ Μέσα από του Μίσους τα Μπουρίνια/ Αρμένιζε, αρμένιζε.

Έρχεται πρώτα στην Αμερική,/ το λίκνο του καλύτερου και του χειρότερου/ Εδώ βρίσκεις το ταλέντο/ και τα εργαλεία της αλλαγής/ εδώ και τη δίψα για το θείο./ Εδώ διαλύεται η οικογένεια/ κι εδώ λένε οι μοναχικοί/ ότι η καρδιά πρέπει να ανοίξει/ μ΄ έναν τρόπο θεμελιακό:/ η Δημοκρατία έρχεται στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Έρχεται από τις γυναίκες και τους άνδρες./ Μωρό μου, θα κάνουμε έρωτα ξανά./ Θα κατεβούμε σε τέτοιο βάθος/ που το ποτάμι θα δακρύσει, / και το βουνό θα βροντοφωνάξει Αμήν!/ Έρχεται σαν την παλίρροια/ κάτω από το λίκνισμα του φεγγαριού,/ αυτοκρατορική, μυστηριώδης,/ με εξάρτυση ερωτική: / η Δημοκρατία έρχεται στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Αρμένιζε, αρμένιζε…

Είμαι αισθηματίας, αν καταλαβαίνεις τι εννοώ/ Αγαπώ τη χώρα, αλλά δεν αντέχω το σκηνικό./ Δεν είμαι ούτε αριστερός ούτε δεξιός/ κι απόψε θα μείνω σπίτι/ και θα χαθώ σ΄ αυτή την απελπιστική μικρή οθόνη./ Αλλά είμαι πεισματάρης σαν αυτές τις σακούλες σκουπιδιών/ που ο Χρόνος δεν μπορεί να τις αποσυνθέσει,/ Είμαι ασήμαντος αλλά κρατώ πάντα ψηλά/ αυτό το μικρό μπουκέτο με αγριολούλουδα:/ η Δημοκρατία έρχεται στις Ηνωμένες Πολιτείες».

(Από το βιβλίο «Η μουσική του ξένου» , Εκδόσεις Ιανός, μεταγραφή Λίνα Νικολακοπούλου με μικρές επεμβάσεις από τη στήλη).

LΙΝΚ:

http://diastaseis.blogspot.com