Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ Να επιστραφούν

ΚΑΝΕΙΣ δεν αμφιβάλλει πλέον ότι η συνταγή σωτηρίας και κυρίως η χρηματοδότηση και της παραπαίουσας ελληνικής οικονομίας βρίσκεται στα χέρια του κράτους, στα χέρια της πολιτικής ηγεσίας της χώρας.

Ό,τι έγινε με το Νew deal του Φ. Ρούσβελτ, ο οποίος με κρατικό χρήμα ξανάβαλε σε κίνηση την αμερικανική οικονομία, μετά το κραχ του 1929, κάτι ανάλογο- τηρουμένων των ιστορικών αναλογιών- θα γίνει και στην Ευρώπη, μηδέ εξαιρουμένης και της Ελλάδας.

Το βασικό πάντως χαρακτηριστικό των κρατικών παρεμβάσεων που έρχονται δεν θα είναι- ή τουλάχιστον δεν μπορεί να είναι- μόνον προς την κατεύθυνση στήριξης των τραπεζών, αλλά αυτές θα πρέπει να διαχέονται στο σύνολο της πραγματικής οικονομίας.

Παράλληλα δεν σημαίνει ότι οι όποιες κρατικές παρεμβάσεις θα πρέπει να περιοριστούν σε επιδοτήσεις και επιχορηγήσεις εύθραυστων κλάδων της ελληνικής οικονομίας.

Υπάρχουν και άλλοι τρόποι με τους οποίους το κράτος θα μπορούσε να προστατεύσει τους πλέον ασθενέστερους κλάδους της οικονομίας της χώρας. Ένας από αυτούς θα μπορούσε να είναι για παράδειγμα μια προσωρινή μείωση των φορολογικών τους επιβαρύνσεων με την ταυτόχρονη όμως υποχρέωσή τους ότι δεν θα καταργήσουν ούτε μια θέση θέση εργασίας.

Ένα άλλο μέτρο κατά της κρίσης θα μπορούσε να είναι η αναθεώρηση προς τα πάνω των κονδυλίων του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων τα οποία θα δώσουν μια σημαντική ανάσα στη χειμαζόμενη κατασκευαστική αγορά.

Σε κάθε περίπτωση όλα τα μέτρα που σχεδιάζει να λάβει η κυβέρνηση υπέρ των επιχειρήσεων δεν μπορεί παρά να είναι απόλυτα ανταποδοτικά: Τα χρήματα των Ελλήνων φορολογουμένων πρέπει να επιστραφούν μετά το τέλος της κρίσης πίσω στα ταμεία του κράτους και στη συνέχεια στις τσέπες τους. Και μάλιστα στο πολλαπλάσιο.