Η ζωή με την ψωρίαση…

Ένα μικρό σπυρί που επέμενε: αυτό ήταν το πρώτο σημάδι της ασθένειας που την ταλαιπωρεί τα τελευταία οκτώ χρόνια. Η γιατρός την προειδοποίησε πως ίσως εξαπλωθεί και στο υπόλοιπο σώμα της. Έτσι και έγινε: «μέσα σε ελάχιστο διάστημα δεν υπήρχε σημείο επάνω μου που να έχει μείνει ακάλυπτο».

Από εκείνη την ημέρα έως σήμερα, η κ. Κατερίνα Καραγκιόζη παλεύει με τη ψωρίαση, που της «έκλεψε» όπως λέει τη ζωή της.

«Άρχισα να νιώθω μειονεκτικά. ΄Έβλεπα τις άλλες γυναίκες να βγαίνουν από το κομμωτήριο, να φορούν φορέματα αποκαλύπτοντας τη πλάτη τους ή τα χέρια τους και με έπιανε το παράπονο. Γιατί να μην μπορώ και εγώ, σκεφτόμουν. Αποξενώθηκα από τους φίλους, έμενα για ώρες κλεισμένη στο σπίτι. Καταλάβαινα πως οι άλλοι με κοιτούσαν περίεργα. Η αυτοκτονία μου πέρασε αρκετές φορές από το μυαλό», παραδέχεται.

Τα προβλήματα όμως δεν σταμάτησαν εδώ: χτύπημα κάτω από τη …μέση, ήταν η απόλυση της από το ξενοδοχείο που εργαζόταν για χρόνια. «Ήθελαν να με διώξουν και το κατάφεραν. Δεν το έβαλα κάτω. Σύντομα βρήκα δουλειά σε άλλο ξενοδοχείο. Και εκεί όμως, μου αρνήθηκαν τη θέση που μου άξιζε. Έβρισκαν απωθητική την εμφάνιση μου», προσθέτει.

200.000 πάσχοντες στην Ελλάδα

Η ιστορία της κ. Καραγκιόζη δεν είναι μοναδική: άλλοι 200.000 άνθρωποι στην Ελλάδα βιώνουν το ίδιο πρόβλημα, ενώ σε όλο τον κόσμο ο αντίστοιχος αριθμός ξεπερνά τους 100 – 130 εκατομμύρια ανθρώπους.

«Σύμφωνα με εκτιμήσεις, το 2% του πληθυσμού πάσχει από τη νόσο. Δυστυχώς, όμως η ψωρίαση δεν προσβάλει μόνον το δέρμα και τις αρθρώσεις, αλλά και τη ψυχή. Η οργή, η αμηχανία, το αίσθημα απόρριψης, η κατάθλιψη είναι συναισθήματα που ταλαιπωρούν τους ασθενείς», τόνισε σε συνέντευξη Τύπου με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα της Ψωρίασης (29 Οκτωβρίου κάθε έτους) ο καθηγητής Δερματολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Αντρέας Κατσάμπας.

Και αυτό γιατί ο περισσότερος κόσμος δεν γνωρίζει πως η ψωρίαση δεν είναι μεταδοτική και συνεπώς κάποιοι αντιδρούν άσχημα, γεγονός που φορτίζει ψυχολογικά τους ασθενείς. Όπως όμως τονίζει η κ. Καραγκιόζη, όταν κατάφερε να συμφιλιωθεί με την ασθένεια της, όταν ένιωσε και πάλι τους ανθρώπους να την εκτιμούν και να την αγκαλιάζουν τότε κατάλαβε πως είχε κερδίσει κατά το ήμισυ τη ψωρίαση!

Αυτός είναι άλλωστε και ο σκοπός της ίδρυσης του Σωματείου Υποστήριξης Ψωριασικών Ασθενών «ΚΑΛΥΨΩ», να προσφέρει ψυχολογική υποστήριξη στους ασθενείς αλλά και να ενημερώσει το κοινό. «Γνωρίζουμε πως δεν υπάρχει μέχρι στιγμής ριζική αντιμετώπιση, θέλουμε όμως να πιστεύουμε πως υπάρχει ελπίδα. Πάνω από όλα όμως, προσπαθούμε να παλέψουμε την ανεργία και τον κοινωνικό αποκλεισμό μας, απόρροια της ελλιπής ενημέρωσης», υπογράμμισε η κ. Αλεξάνδρα Παπαστάμου, πρόεδρος του Σωματείου. (www.kalipso.gr. Τηλ. επικοινωνίας: 210 7212002)

Τι είναι η ψωρίαση

Η ψωρίαση είναι μια σοβαρή, χρόνια, συστηματική ασθένεια που μπορεί να προκαλέσει ιδιαίτερη ενόχληση. Είναι μια γονιδιακή δερματική νόσος που προκύπτει από ελαττωματικά σήματα στο ανοσιακό σύστημα που προτρέπουν τα δερματικά κύτταρα να αναπαραχθούν πολύ γρήγορα, προκαλώντας ερυθηματώδεις λεπιδώδεις αλλοιώσεις οι οποίες προκαλούν φαγούρα, διάρρηξη του δέρματος και συχνά αιμορραγούν.

Συχνότερα, προσβάλλει τους αγκώνες, τα γόνατα, το τριχωτό της κεφαλής και τον κορμό, αλλά μπορεί να εμφανιστεί οπουδήποτε στο σώμα. Υπάρχουν αυξανόμενα στοιχεία που υποδηλώνουν την ύπαρξη σύνδεσης με προβλήματα υγείας όπως είναι η καρδιαγγειακή νόσος, ο διαβήτης, η ηπατοπάθεια, η κατάθλιψη και η παχυσαρκία, ενώ έχει αποδειχτεί πως το στρες και το αλκοόλ επιδεινώνουν τη κατάσταση.

Όχι όμως ο ήλιος: η ηλιοθεραπεία είναι το φυσικό «όπλο» κατά της ψωρίασης. Μάλιστα, κατά τους χειμερινούς μήνες υπάρχουν στις κλινικές ειδικές καμπίνες όπου οι ασθενείς εκτίθενται σε τεχνητό φως. Ακολουθούν οι τοπικές θεραπείες και μια σειρά φαρμακευτικών σκευασμάτων, ενώ τα τελευταία χρόνια προστέθηκαν στη «φαρέτρα» των γιατρών και τα βιολογικά φάρμακα.

«Το θετικό με τα τελευταία σκευάσματα είναι πως δεν προκαλούν τοξικότητα σε ζωτικά όργανα όπως είναι το ήπαρ και οι νεφροί. Και αυτό γιατί στοχεύουν σε εκείνο το σημείο του σώματος που νοσεί, με αποτέλεσμα να προκαλούν λιγότερες παρενέργειες. Σε κάθε περίπτωση όμως, η θεραπεία πρέπει να γίνεται υπό την επίβλεψη του γιατρού», υπογράμμισε ο κ. Κατσάμπας.